ใบความรู้กีฬาแบดมินตัน

ใบความรู้ กีฬาแบดมินตัน โดย นายธีรวัต โตแก้ว ครูผู้ช่วย

- สนาม จะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าประกอบด้วยเส้นกว้างขนาด 40 มิลลิเมตร - เส้น ทุกเส้นต้องชัดเจนและควรทาด้วยสีขาว หรือสี่เหลี่ยม - เส้น ทุกเส้นเป็นส่วนประกอบของพื้นที่ซึ่งกำ หนดไว้ - เสา ตาข่ายจะต้องสูง 1.55 เมตรจากพื้นสนามและตั้งตรง เมื่อขึงตาข่ายให้ตึง - เสา ตาข่ายจะต้องตั้งอยู่บนเส้นข้างของประเภทคู่ และจะต้องไม่มีส่วนใดของเสา หรืออุปกรณ์ยื่นเข้าไปในสนาม - ตาข่าย จะต้องถักด้วยด้ายสีเข้มและมีขนาดตากว้างไม่น้อยกว่า 15 มิลลิเมตร แต่ ไม่เกิน 20 มิลลิเมตร มีความกว้าง 760 มิลลิเมตร และ ความยาวอย่างน้อย 6.1 เมตร ความเป็นมา ปี ค.ศ. 1870 ประวัติของแบดมินตันบันทึกได้แน่นอนว่ามีการเล่นกีฬาลูกขนไก่ เกิด ขึ้นที่เมืองปูนา (Poona) ประเทศอินเดีย เป็นเมืองเล็กๆ ห่างจากเมืองบอมเปย์ป โดยได้ รวมการเล่นของปูนา ประเทศอินเดีย และการเล่นไม้ตีกับลูกขนไก่ของยุโรป ในระยะแรกๆการเล่นจะเล่นกันเพียงในหมู่นายทหารของกองทัพและสมาชิกชนชั้นสูง ของอินเดีย จนกระทั่งมีนายทหารอังกฤษที่ไปประจำ การอยู่ที่เมืองปูนานำ การเล่นตีลูกขนไก่นี้กลับ ไปอังกฤษและเล่นกันอย่างกว้างขวาง ณ คฤหาสน์แบดมินตัน โดย จอห์น ลอเรน บอลด์วิน ผู้ริเริ่มแบดมินตันขึ้นเป็นครั้งแรก จัดการเล่นที่คฤหาสน์แบดมินตัน ในปราสาทของท่านดยุค แห่งบิวฟอร์ด ในกลอสเตอร์ชาร์ ประเทศอังกฤษ ปี ค.ศ. 1873 เกมกีฬาตีลูกขนไก่ ถูกเรียกว่า แบดมินตัน ตามชื่อคฤหาสน์ สนามและอุปกรณ์สนาม ใบความรู้กีฬา แบดมินตัน

- ในหนึ่งแมตช์ ฝ่ายที่ชนะต้องชนะให้ได้มากที่สุดใน 3 เกมเว้นแต่จะกำ หนดเป็นอย่างอื่น - ฝ่ายที่ได้ 21 คะแนนก่อนเป็นฝ่ายชนะ - ฝ่ายที่ชนะการตีโต้จะได้ 1 คะแนน ฝ่ายที่ชนะตีโต้จะชนะได้ก็ต่อเมื่ออีกฝ่ายหนึ่ง ทำ “เสีย” หรือลูกไม่อยู่ในการเล่นเนื่องจากลูกตกลงพื้นสนามของอีกฝ่ายหนึ่ง - ถ้ามีคะแนน 20 เท่ากัน ฝ่ายที่ชนะต้องมีคะแนนนำ 2 คะแนน - ถ้ามีคะแนน 29 เท่ากัน ฝ่ายที่ได้ 30 คะแนนก่อนเป็นผู้ชนะ - ฝ่ายชนะเป็นฝ่ายส่งในเกมต่อไป การเปลี่ยนข้าง ผู้เล่นจะเปลี่ยนข้าง - หลังจากจบเกมที่ ๑ - หลังจากจบเกมที่ ๒ ก่อนเริ่มเล่น เกมที่ ๓ (ถ้ามี) - ในเกมที่ ๓ เมื่อฝ่ายหนึ่งมี คะแนนนำ ถึง ๑๑ คะแนน ลูกขนไก่ แร็กเกต - พื้นที่ขึงเอ็น ต้องแบนราบ ด้วยการร้อยเอ็นเส้นขวางขัดกับเส้นยืนแบบการขึงเอ็นทั่วไป พื้นที่ขึงเอ็นต้องยาวทั้งหมดไม่เกิน 280 มิลลิเมตร และกว้างไม่เกิน 220 มิลลิเมตร - กรอบหรือเฟรม ของแร็กเกต (Racquet Frame) ยาวทั้งหมดไม่เกิน 680 มิลลิเมตรและ กว้างทั้งหมดไม่เกิน 230 มิลลิเมตร - เฟรมของแร็กเกต ต้องปราศจากวัตถุอื่นต่ออยู่หรือยื่นออกมา ยกเว้นส่วนที่ทำ ไว้เป็นการ เฉพาะเพื่อป้องกันการสึกหรอ ฉีกขาด ชำ รุดเสียหาย การสั่นสะเทือน การกระจายนํ้าหนักหรือ การพันด้ามจับให้กระชับมือผู้เล่น และมีความเหมาะสม การเสี่ยง - อาจจะทำ จากวัสดุธรรมชาติหรือวัสดุสังเคราะห์ไม่ว่าลูกนั้นจะทำ จากวัสดุชนิดใดก็ตาม ลักษณะ วิถีวิ่งทั่วไปจะต้องเหมือนกับลูกซึ่งทำ จากขนธรรมชาติ ฐานเป็นหัวไม้ก๊อกหุ้มด้วยหนังบาง - ต้องมีขน 16 อันปักอยู่บนฐาน ความยาวของขนวัดจากปลายขนถึงส่วนบนของฐาน ในแต่ละลูก จะเท่ากันทั้งหมดระหว่าง 62-70 มิลลิเมตร ปลายขนแผ่เป็นรูปวงกลม มีเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 58-68 มิลลิเมตร มีนํ้าหนักตั้งแต่ 4.74 - 5.50 กรัม - ก่อนเริ่มเล่นจะต้องทำ การเสี่ยง ฝ่ายที่ชนะการเสี่ยงมีสิทธิเลือกส่งลูกหรือรับลูกก่อนหรือเริ่ม เล่นจากสนามข้างใดข้างหนึ่ง ระบบการนับคะแนน ถ้าผู้เล่นได้ลืมเปลี่ยนข้าง ตามที่ได้กำ หนดไว้ในกติกาข้อแรก เมื่อตรวจพบให้เปลี่ยนข้างทันทีที่ ลูกไม่อยู่ในการเล่นและให้นับ คะแนนต่อจากคะแนนที่ได้ใน ขณะนั้น

การส่งลูก - เมื่อผู้เล่นอยู่ในท่าพร้อมแล้ว การเคลื่อนแร็กเกตไปข้างหน้าของผู้ส่งลูกถือว่าเริ่มส่งลูก - เมื่อเริ่มส่งลูก ไม่ว่าแร็กเกตของผู้ส่งจะสัมผัสลูกหรือไม่ก็ตามให้ถือว่าได้ส่งลูกไปแล้วผู้ส่ง ลูกจะต้องไม่ส่งลูกจนกว่าผู้รับลูกจะพร้อม แต่ถือว่าผู้รับลูกพร้อมแล้วถ้าพยายามตีลูกที่ส่งมาก ลับไป - ในประเภทคู่ ระหว่างการส่งลูกคู่จะยืน ณ ที่ใดก็ได้ในสนามของตนเอง โดยไม่บังผู้ส่งลูก และผู้รับลูก ส่งลูกและรับลูก การตีลูก - ผู้เล่นจะส่งลูกและรับลูกในสนามส่งลูกด้านขวา เมื่อผ่านผู้ส่งลูกไปยังไม่มีคะแนนหรือ คะแนนที่ได้เป็นเลขคู่ในเกมนั้น - ผู้เล่นจะส่งลูกและรับลูกในสนามส่งลูกด้านซ้าย เมื่อผู้ส่งลูกได้คะแนนเป็นเลขคี่ในเกม นั้น อันเป็นหลักของการเล่นแบดมินตัน มี 4 ประเภท ได้แก่ ลูกโยน คือ ลูกที่ตีพุ่งโด่งข้ามไปในระดับสูง และย้อนตกลงมาในมุม 90 องศา ใน แดนตรงกันข้าม เป็นลูกที่ตีจากเหนือศีรษะ หรือลูกที่งัดจากด้านล่างก็ได้ ตีได้ทั้งหน้ามือ (Forehand) และหลังมือ (Backhand) ลูกดาด เป็นการตีลูกขนไก่ที่ความสูงระดับไหล่ เป็นการตีลูกเพื่อให้ข้ามตาข่ายอย่าง รวดเร็วและไม่สูงกว่าตาข่ายมากนัก สามารถตีได้ทั้งด้านหน้ามือและหลังมือ จะตีตรงจุด ไหนของ สนามก็ได้ในเมื่อลูกลอยมาในระดับไหล่ ลูกหยอด ถือว่าเป็นลูกพื้นฐานหลักที่สําคัญในกีฬาแบดมินตันทั้งประเภทเดี่ยวและ ประเภทคู่ ลูกหยอดเป็นลูกที่ ผู้เล่นสามารถตีได้ทั้งด้านหน้ามือและหลังมือ จากระดับที่ตํ่ากว่าตาข่าย ด้วยการตีลูกขนไก่ ให้ย่อยข้ามไปตกที่บริเวณด้านหน้าของคู่แข่ง ลูกตบ จะทําให  คูตอสู  รับไดยาก คือ ลูกที่พุงขนานเสนขางเพราะเป็นการตบลูกวิถี ตรงมีระยะทางวิถีสั้นที่สุด ลูกตบต้องมีวิถีความสั้นยาวไม  ซํ้ากันตบยาวบ้างสั้นบ้าง จะทําให  คูตอสู  ตั้งแนวการรับดวย ความลังเลใจ เมื่อผูเล่นตบลูกข้ามไปแลว ควรเตรียมตัวเพื่อหาจังหวะเลนลูกต่อไป โดย เตรียมตัวหาจังหวะชูไมไวตบลูกซํ้าสอง ถาคูตอสูหยอดขามมาใหเรา เราตองเคลื่อนเขา หาลูกโดยเร็ว และตีลูกขณะอยู  สูงสุด

ใบงาน เรื่อง ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับกีฬาแบดมินตัน คำ ชี้แจง : ให้นักเรียนระบายสีให้สวยงาม พร้อมกับตอบคำ ถามต่อไป นี้ลงในช่องว่างให้ถูกต้อง กว้าง......................... ย า ว . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ลูกขนไก่ มีขน.........................อัน ชื่อ..........................สกุล...................ชั้น........................เลขที่………