ประวัติสมเด็จพระนเรศวร
คำ นำ หนังสืออิเลึกทรอนิกส์ฉบับนี้ เป็นส่วนหนึ่งของวิชา การสร้าง หนังสืออิเล็กหรอนิกส์ โดยมีเนื่อหาเกี่ยวกับประวัติสมเด็จพระ นเรศวร เพื่อศึกษาเนื้อหาความรู้ในเรื่องของสมเด็จพระนเรศวร ผู้จัดทำ ได้เลือก หัวข้อนี้ในี้ นการทำ หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เนื่อง มาจากเป็นเรื่องที่น่าสนใจของสมเด็จพระนเรศวรผู้จัดทำ หวังว่า รายงานฉบับนี้จ นี้ ะให้ความรู้ และเป็นประโยชน์แก่ผู้อ่านทุกท่าน
สารบับั บั ญ บั ญ ประวิวิ วิ ติ วิ ติ ติส่ติส่ ส่ ว ส่ วนตัตั ตั ว ตั ว ครอบครัรั รั ว รั ว การรบ
ลักษณะทั่วไปของสงเด็จ พระนเรศวรหาราช สมเด็จพระนเรศวรมหาราช[3] หรือ สมเด็จ พระสรรเพชญ์ที่ 2 เป็นกษัตริย์องค์ที่ 18 แห่งอาณาจักรอยุธยา และองค์ที่ 2 แห่ง ราชวงศ์สุโขทัย พระองค์เป็นกษัตริย์แห่ง อาณาจักรอยุธยาตั้งแต่ พ.ศ. 2133 หลังจาก ที่พระราชบิดาคือสมเด็จพระมหาธรรมราชา เสด็จสวรรคต และเป็นเจ้าแห่งล้านนาตั้งแต่ พ.ศ. 2145 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 2148 สมเด็จพระนเรศวรเป็นพระมหากษัตริย์ ไทยที่เป็นที่เคารพนับถือมากที่สุดพระองค์ หนึ่ง เนื่องจากพระองค์เป็นที่รู้จักในการต่อสู้ เพื่อปลดปล่อยกรุงศรีอยุธยา
จากการเป็นเมืองขึ้น ขึ้ ของอาณาจักรตองอูในปี พ.ศ. 2127 ในรัชสมัยของพระองค์ได้ทำ สงครามกับพม่าตองอูหลาย ครั้ง รั้ สมเด็จพระนเรศวรยังเจริญสัมพันธไมตรีกับฮอลันดา ใน พ.ศ. 2142 ราชการสงครามในสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เป็น เหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่และสำ คัญยิ่งของชาติไทยเป็นอย่างมาก พระองค์ได้กู้อิสรภาพของไทยจากการเสียกรุงศรีอยุธยา ครั้ง รั้ แรก และได้ทรงแผ่อำ นาจของราชอาณาจักรไทย อย่าง กว้างใหญ่ไพศาล นับตั้ง ตั้ แต่ประเทศพม่าตอนใต้ทั้ง ทั้ หมด
นั่นคือ จากฝั่งมหาสมุทรอินเดียทางด้านตะวันตก ไปจนถึงฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทางด้านตะวันออก ทางด้านทิศใต้ตลอดไปถึงแหลมมลายู ทางด้านทิศ เหนือก็ถึงฝั่งแม่น้ำ โขงโดยตลอด และยังรวมไปถึง รัฐไทใหญ่บางรัฐ ทั้ง ทั้ นี้ส นี้ มเด็จพระนเรศวรมหาราช ทรงได้รับการ ยกย่องว่าเป็น 1 ใน 8 สมเด็จพระบูรพมหากษัตริย์ ผู้ยิ่งใหญ่ในประเทศไทย ทรงได้รับการถวายพระ ราชสมัญญานามว่าเป็น มหาราช พระองค์ที่ 2 แห่ง ประเทศไทย
สมเด็จพระนเรศวรมหาราช หรือ พระองค์ดำ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระมหาธรรม ราชาธิราชและพระวิสุทธิกษัตรีย์ พระราชธิดา ของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิและพระสุริโยทัย เสด็จพระราชสมภพเมื่อ พ.ศ. 2098 ที่ พระราชวังจันทน์ เมืองพิษณุโลก พระองค์มีพระ เชษฐภคินีคือพระสุพรรณกัลยา และพระอนุชา คือสมเด็จพระเอกาทศรถ (พระองค์ขาว)[ ขณะที่ทรงพระเยาว์ พระองค์ทรงใช้ชีวิตอยู่ที่ พระราชวังจันทน์ เมืองพิษณุโลก จนกระทั่งพระ เจ้าบุเรงนองยกทัพมาตีเมืองพิษณุโลกใน สงครามช้างเผือก
สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช เจ้าเมือง พิษณุโลก ยอมอ่อนน้อมต่อหงสาวดี จึงทำ ให้พระ เจ้าบุเรงนองได้เมืองพิษณุโลกกับอยุธยา และ ทำ ให้สยามตกเป็นประเทศราชของพม่า[5] เพื่อ ยืนยันความจงรักภักดีของกษัตริย์[4]:36,67 พระเจ้าบุเรงนองทรงขอพระสุพรรณกัลยาและ พระนเรศวรไปเป็นองค์ประกันที่หงสาวดีใน พ.ศ. 2107 ทำ ให้พระองค์ต้องจากบ้านเกิดเมืองนอน ตั้ง ตั้ แต่มีพระชนมายุเพียง 9 พรรษา ประทับอยู่ กรุงหงสาวดี 8 ปี และเสด็จกลับกรุงศรีอยุธยา เมื่อพระชนมายุ 17 พรรษา พ.ศ. 2115 ครั้ง รั้ ที่อยู่ในเมืองหงสาวดีก็ได้แสดงความปรีชา สามารถให้ปรากฏหลายต่อหลายครั้ง รั้
หลังจากพระเจ้าบุเรงนองตี กรุงศรีอยุธยา แตก เมื่อ พ.ศ. 2112 มะเส็งศก วัน อาทิตย์ เดือน 9 แรม 11 ค่ำ และได้ สถาปนาสมเด็จพระมหาธรรมราชาครอง กรุงศรีอยุธยาในฐานะ ประเทศราช ของหง สาวดีแล้ว พระองค์ได้หนีกลับมายังกรุง ศรีอยุธยาโดยที่พระเจ้าบุเรงนองทรง ยินยอมอันเนื่องมาจากพระสุพรรณกัลยา ทรงขอไว้ เมื่อเสด็จกลับมาถึงกรุง ศรีอยุธยาในปี พ.ศ. 2115 สมเด็จพระ มหาธรรมราชาพระราชทานนามให้ พระองค์ว่า "พระนเรศวร" และโปรด เกล้าฯ ให้เป็นพระมหาอุปราช พระชนมายุ 17 พรรษา ไปปกครองเมืองพิษณุโลก พระองค์ทรงปกครองเมืองอย่างดีและทรง เริ่มเตรียมการที่จะกอบกู้เอกราชของกรุง ศรีอยุธยา [7]
อ้างอิง ประวัติสมเด็จพระนเรศวร เข้าถึงได้วิกิพีเดีย