โดยเดก็หญิงชนม์นิภาทองขุนดาํเดก็หญิงปวันรัตน์ทพิย์สังข์เดก็ชายภควัตทพิย์สังข์
ณ ป่าเขียวชอุ่ม มีตะขาบขนาดใหญ่โตมหึมา มันมีพละกําลังมหาศาลถึงขนาดสามารถจับช้างกินได้
ตะขาบตัวนี้ล่าช้างเป็นอาหาร และกินช้างเข้าไปหลายตัว
ทําให้มีซากกระดูกช้างกองอยู่ในบริเวณที่ตะขาบอาศัยอยู่จํานวนมากมาย
วันหนึ่ง มีเรือสําเภาลําหนึ่งเข้ามาที่หมู่บ้านและเห็นกองกระดูกช้างพวกเขาตัดสินใจขโมยกระดูกช้างไปเพราะเห็นว่ามีค่า
ตะขาบใหญ่นั้นรู้สึกโกรธมากเมื่อเห็นกระดูกช้างหายไป
มันจึงเลื้อยตามเรือสําเภานั้นไปที่ทะเล
ที่ทะเล ตะขาบใหญ่นั้นได้เจอกับปูยักษ์ตัวหนึ่ง ปูนี้มีขนาดใหญ่กว่าและมีก้ามที่แข็งแรง ปูใช้ก้ามหนีบตะขาบใหญ่ตัวนั้น
ทําให้ตะขาบตัวนั้นต้องปรับตัว และเปลี่ยนรูปร่างเป็นปล้องๆเพื่อลดความเจ็บปวด และเพื่อสามารถหลบหนีได้ง่ายขึ้น ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาตะขาบจึงมีลักษณะเป็นปล้อง ๆ จนถึงปัจจุบัน