อ นุ ส ร ณ์
ง า น พ ร ะ ร า ช ท า น เ พ ลิ ง ศ พ
คุ ณ แ ม่ ล้ ว น พ ง ษ์ สุ ว ร ร ณ ป ร ะ ย ง ค์ พั น ธุ์
สํานกึ ในพระมหากรณุ าธคิ ุณ
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม
พระราชทานเพลิงศพ นางล้วน พงษ์สุวรรณ ประยงค์พันธุ์ ซ่ึงนับเป็น
พระมหากรุณาธิคุณล้นเกล้าล้นกระหม่อม เป็นเกียรติอันสูงสุดแก่ผู้วายชนม์
และวงศต์ ระกลู อย่างหาที่สุดมิได้ หากความทราบโดยญาณวิถีถึงดวงวิญญาณ
ของคุณแม่ล้วนได้ด้วยประการใดในสัมปรายภพ คงจะมีความปลาบปล้ืม
ซาบซึ้งเป็นล้นพ้น ในพระมหากรุณาธิคุณทีไ่ ด้รับพระราชทานเกียรติยศอันสูงยิ่ง
ในวาระสดุ ท้ายของชวี ติ
ข้าพระพุ ทธเจ้า ผู้เป็นบุตร ธิดา และหลาน ๆ ขอพระราชทานกราบ
ถวายบังคมแทบเบื้องพระยุคลบาท ด้วยความสํานึกในพระมหากรุณาธิคุณ
อย่างหาที่สุดมไิ ด้ และจะเทดิ ทูนไว้เหนือเกล้าเหนอื กระหม่อม เป็นสรรพสิริมงคล
แก่ขา้ พระพุทธเจ้า และวงศ์ตระกลู ตลอดไป
ขา้ พระพุทธเจา้ ดว้ ยเกล้าดว้ ยกระหมอ่ ม ขอเดชะ
พล.ต.อ.ดร.วทิ ยา-ดร.มะลวิ รรณ ประยงคพ์ ันธุ์
พลตรียศ-นางขนษิ ฐา บุณยประคอง
นายกฤษฎา-อรุณศรี ประยงค์พันธุ์
วา่ ที่ ร.ต.วฒั นา-นางบุณภกร ประยงค์พันธ์ุ
นายสมชาย-นางธิดาวรรณ แสวงการ
ประวตั คิ ณุ แมล่ ว้ น พงษ์สุวรรณ ประยงคพ์ ันธุ์
คณุ แม่ลว้ น เกิดตง้ั แตป่ ลายสมยั รัชกาลท่ี ๖ ในปี พ.ศ. ๒๕๖๗ ทตี่ ําบลบางตะบนู
อําเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรคนที่ ๗ ของคุณตามุ่ย และคุณยายติ๋ว
พระยาครุฑ ซ่ึงเป็นครอบครัวประมงบ้านทะเล อยู่ปากอ่าว ทําประมงและทําถ่าน
ไม้โกงกาง มีพ่ีน้องรวม ๙ คน ซึ่งคุณแม่เป็นคนที่อายุยืนท่ีสุดในบรรดาพี่น้องทั้งหมด
คุณแม่ได้ย้ายถ่ินฐานมากรุงเทพฯ ต้ังแต่ยังสาว ประกอบอาชพี รับขนส่งนํา้ ให้เรือใหญ่
ในลํานํา้ เจ้าพระยา ต่อมาได้รู้จักและสร้างครอบครัวกับคุณพ่อธวัชชัย ประยงค์พันธ์ุ
ท่ีมีอาชีพรับราชการตํารวจและเป็นคนมาจากจังหวัดบ้านใกล้เรือนเคียง คือ จังหวัด
สมุทรสงคราม ทัง้ สองทา่ นมีบุตรธดิ าด้วยกนั ๕ คน
๑. พลตาํ รวจเอก ดร.วทิ ยา ประยงคพ์ ันธุ์ (กบ)
สมรสกับ ดร.มะลิวรรณ ประยงคพ์ ันธ์ุ
๒. นางขนษิ ฐา บณุ ยประคอง (ขนุน)
สมรสกบั พลตรี ยศ บุณยประคอง
๓. นายกฤษฎา ประยงค์พันธุ์ (เล็ก)
สมรสกบั นางอรุณศรี ทวโี ภคา
๔. วา่ ที่ ร.ต.วัฒนา ประยงคพ์ ันธ์ุ (อิ๊ด)
สมรสกบั นางบุณภกร ประยงคพ์ ันธุ์
๕. นางธดิ าวรรณ แสวงการ (นอ้ ยหน่า)
สมรสกบั นายสมชาย แสวงการ
คุณแม่เป็นผู้หญิงแกร่ง มีอุปนิสัยขยัน อดทน ประหยัด มัธยัสถ์ จึงต้ังตัวได้
และเป็นท่ีพ่ึ งของเครือญาติทุกคน ท่านให้การเลี้ยงดู การศึกษาแก่บุตรธิดา
และมีความห่วงใยลูกหลานญาติมิตรตลอดเวลา ทําให้ครอบครัวมีความอบอุ่น ม่ันคง
และอยู่อย่างสบายตามฐานะ คุณแม่มีความศรัทธาเลื่อมใสในพระพุ ทธศาสนา
หม่ันทําบุญ ใส่บาตร ทําสังฆทาน เข้าวัดสนทนาธรรมกับพระสงฆ์อยู่อย่างสมํา่ เสมอ
และให้การทะนุบํารุงพระพุ ทธศาสนาอยู่เป็นเนืองนิตย์ ด้วยคุณธรรมความดี
และความมุมานะอุตสาหะของท่านในการเลี้ยงดูบุตรธิดาจนประสบความสํ าเร็จ
เป็นผู้ทําคุณประโยชน์แก่ชาติ ทําให้ท่านได้รับการยกย่องประกาศเชิดชูเกียรติเป็น
แม่ดีเด่นแห่งชาติ ประจําปี ๒๕๕๒ ซ่งึ เป็นส่ิงที่ทา่ นภาคภูมิใจเปน็ ที่สุดในชีวิต
คุณแม่มีสุขภาพ กําลังใจ กําลังกายท่ีแข็งแรงอย่างย่ิง แม้ว่าจะเร่ิมมีโรค
ประจําตัวบ้างตั้งแต่เข้าวัยกลางคน คือ โรคเบาหวาน และต่อมาโรคหัวใจ ก็ไม่ได้มี
อุปสรรคกับการดํารงชีวิตมากนัก ท่านมาล้มป่วยหนักจนต้องนอนพักรักษาตัว
ในโรงพยาบาลด้วยโรคชรา และมีอาการไตวายเร้ือรัง ในช่วง ๓-๔ ปีหลัง เม่ืออายุ
ล่วงเข้า ๙๓ ปี และเกิดอาการทรุดลงจนถึงแก่กรรมอย่างสงบท่ีโรงพยาบาลตํารวจ
เมอ่ื วันที่ ๒๗ ธันวาคม ๒๕๖๓ รวมสิรอิ ายไุ ด้ ๙๗ ปี
ด้วยอํานาจแห่งคุณพระศรีรตั นตรัย และบุญกศุ ลคุณงามความดีท่ีคณุ แม่ลว้ น
ได้ปฏิบัติบําเพ็ญมา ตลอดจนบุญกุศลที่ครอบครัวและญาติมิตร ได้ร่วมจิตบําเพ็ญ
ทักษิณานุประทาน อุทิศให้ในกาลครั้งนี้ จงเป็นพลปัจจัยส่งให้คุณแม่ล้วน ได้ไปสถิต
เสวยอุดมสุขในทพิ ยวิมานสุคติสถานในสัมปรายภพด้วยเทอญ
*****************************************************************
เส้นทางชวี ติ และคณุ ธรรมความดีของแม่
คุณแมล่ ว้ น พงษ์สวุ รรณ
แมด่ เี ดน่ แหง่ ชาติ ประจาํ ปี พ.ศ.๒๕๕๒
ชาตะ วนั จันทร์ เดอื นกรกฎาคม ปี พ.ศ. ๒๔๖๗
มรณะ วนั อาทติ ยท์ ่ี ๒๗ เดอื นธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๓
สริ อิ ายรุ วม ๙๗ ปี
คณุ ธรรมทคี่ วรยกยอง
แม เปน ผูประพฤตดิ ีทัง้ กาย วาจา ใจ อยา งเสมอตนเสมอปลาย มาตั้งแตคร้ังเยาวว ยั มจี ิตใจโอบออมอารี
เอ้ือเฟอเผ่ือแผ ขยันขันแข็ง ซ่ือสัตย สุจริต มานะอดทน บากบั่นฟนฝา เก็บหอมรอมริบ จากลูกชาวประมง
พ้นื บานปา ชายเลน บานคลองบางตะบูน อาํ เภอบานแหลม จังหวัดเพชรบรุ ี มีพ่ีนองถึง ๙ คน อยูในฐานะที่ขัดสน
ขนาดที่จะซื้อกวยเต๋ียวมาทานชามละไมกี่สตางค ก็ตองคิดแลวคิดอีก เพราะถือเปนของฟุมเฟอย จนแมมาอยู
ในขั้นผูมีอันจะกินในบ้ันปลาย แมก็ยังติดนิสัยมัธยัสถไมเส่ือมคลาย เพราะเคยลิ้มรสความอดอยากมากอน
แมเริ่มทํางานต้ังแตเรียนจบแคชั้นประถมศึกษาปท่ี ๓ เพราะแมจะอยากเรียนหนังสือตอเพียงใด
ก็ไมส ามารถเรยี นได เนือ่ งจากความที่อยหู างไกลความเจริญ กวาจะรวู ามสี ิทธิและหนา ท่ีท่ีตอ งเขาเรยี นหนังสือ
อายุก็เกือบเกินเกณฑแรกเขาแลว จึงเรียนไดเพียงถึงช้ันประถมปที่ ๓ ก็ตองออกมาชวยพอแมเล้ียงนอง
และทํางานทุกอยางที่สามารถทําได เชน ตื่นแตกอนเชามืดเพ่ือชวยแมทําขนมขาย ออกเรือจับปลา ดักปู
เก็บหอยแครงขาย ตัดไมโกงกางเพื่อนําไปขายทําถาน รับจางแบกขาวสาร ทํางานทุกอยางที่หาไดสลับกันไป
เพื่อแลกเงินวันละ ๑๐ สตางคบาง ๒๐ สตางคบาง ตามแตจะหาได เพ่ือชวยกันจุนเจือครอบครัวที่ลําบาก
ยากจน ประเทศไทยเองตอนนั้นก็เพ่ิงผานพนชวงสงครามโลกคร้ังท่ี ๒ ที่ญี่ปุนเขามายึดครองและแพสงครามไป
เศรษฐกิจอยูในสภาวะตกต่ํา ความเปน อยูของผูคนกล็ าํ บาก ทาํ มาหากนิ ยาก
เม่ือเขาสูวัยสาว แมจึงไดยายไปชวยพี่สาวทําขาวแกงขายท่ีสถานีรถไฟเมืองเพชรบุรี ทําอยู ๒-๓ ป
เก็บหอมรอมริบไดเงินประมาณ ๕๐๐ บาท ประมาณป พ.ศ. ๒๔๙๒ พ่ีชายที่รับราชการเขาเกณฑทหาร
มาเปนทหารเรืออยูที่กรมอูทหารเรือ กรุงเทพฯ เห็นชองทางคาขาย ก็ชักชวนใหเขากรุง และยึดอาชีพพายเรือ
ขายน้าํ จดื ใหก บั เรอื ประมงและเรือเดินทะเลตาง ๆ จากพายเรือแจวสงน้ําเม่ือแรกเร่ิม สามารถขยายกิจการจนถึง
ซ้ือเรือยนต ซ้ือกอกนํ้าประปาขนาดใหญแบบทออุตสาหกรรมได เพราะแมทํางานอยางหนัก ดวยนํ้าพักน้ําแรง
ของลูกผูหญิงตัวเล็ก ๆ คนหน่ึงท่ีตองอดทนพายเรือบรรทุกน้ําจืดลําหนักขนาดบรรทุกเท่ียวละหลายสิบปบ
ฝาคลื่นลมในลําน้ําเจาพระยาท้ังกลางวันกลางคืน ทั้งตองห้ิวปบรองนํ้าจากกอกประปาริมทาใสเรือและยกปบ
ขน้ึ ถายใสถ ังบนเรอื ใหญทีละปบ ทีละถงั ลว นเตม็ ไปดว ยความเหน่อื ยยากแสนสาหัส ไมเ คยมวี ันหยุดพักตลอด
เกือบสิบป แมเจ็บปวยก็ไมเคยหยุดพักแมแตวันเดียว การทุมเททํางานอยางหนักทําใหแมครองความเปนโสด
จนลวงเลยวัยแตงงานของผูหญิงสมัยน้ันซ่ึงโดยทั่วไปอายุไมเกิน ๑๗-๑๘ ป ก็มีครอบครัวกันแลว
ท้ังน้ี เน่ืองจากแมตั้งปณิธานไววาถาจะมีครอบครัวมีลูก ตองมีความพรอม มีฐานะเพียงพอท่ีจะเลี้ยงลูกให
สบายและสงเสียใหเรียนหนังสือจนจบช้ันปริญญาได จึงจะยอมแตงงาน แมจึงมุมานะทํางานหามรุงหามคํ่า
อยางไมกลัวเหน่ือยยาก เพราะเรือประมงและเรือเดินทะเลท่ีจะเขามาเติมนํ้าจืดและเสบียงนั้นมีเวลาที่
เหมือนกันบาง แตกตางกันบาง และทุกคนตางก็รีบเรง แมจึงตองทํางานแขงกับเวลา และตองใหทันตามความ
ตองการของลูกคา ไมวาจะตองสงน้ําจืดเวลาใด แมไมเคยเก่ียงงอน ไมยอทอตอความยากลําบากนานัปการ
ประกอบกับแมทําการคาอยางตรงไปตรงมา ถูกตองตามจํานวนทุกครั้ง จนลูกคาไวเน้ือเช่ือใจผูกเปนลูกคา
ประจาํ คําชมปากตอปากรบั ทราบกนั ท่ัว จากการเริ่มตนดวยเรือแจวเล็ก ๆ เพยี งลําเดียว แมข ยายโอกาสใหรองรับ
ลกู คาไดทวีคณู ดวยการเอาเงินเก็บกอนแรกซ้อื กอ กนา้ํ ประปาเปนของตวั เองเพื่อมติ องไปรอควิ ซื้อน้ํา ดวยความ
เอาใจใสตองานและลูกคา แมก็ย่ิงมีลูกคามากขึ้น มีรายไดและกําไรเพิ่มข้ึน จนสามารถเก็บเงินซื้อเรือยนตไดถึง
๒ ลําในที่สดุ และยดึ เปน อาชีพทีม่ ั่นคงจนกระท่ังธุรกิจดานนี้ถึงทางตัน ไมส ามารถไปตอได จงึ ไดเลิกกิจการ
ระหวางท่ีกอรางสรางตัวดวยการทํางานอยางหนักนั้น แมมาตัดสินใจแตงงานอยูกินกับพอและมีลูกคน
แรกเม่ืออายุเขา ๓๕ ป ซ่ึงถือวาชามากสําหรับผูหญิงยุคนั้น เนื่องจากมีหลักยึดประจําตัวมาตลอดวาตองมี
หลักฐาน มีงานมีเงินพอใหม่ันใจวาจะเล้ียงลูกได มิฉะน้ันก็จะไมแตงงาน ซ่ึงแมก็คิดถูกเพราะลําพังเงินเดือน
ของพอซึ่งเปนขาราชการตํารวจที่ไมฉอราษฎรบังหลวงเดือนละ ๕๐๐-๖๐๐ บาทในสมัยน้ัน ไมเพียงพอที่จะ
เล้ียงดูบุตรธิดาถึง ๕ คนได แมทําหนาท่ีเล้ียงดูบุตรธิดาไดอยางไมมีบกพรอง ไมวาจะดานการกินการอยู
การอบรมบมนิสัย หรือการสนับสนุนดานการศึกษา จนลูก ๆ ทุกคนสําเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี
ปริญญาโททั้งในประเทศและตางประเทศ ตลอดจนปริญญาเอก มีอาชีพการงานเปนที่นับถือ เปนพลเมือง
ท่ที าํ หนา ที่เปน ประโยชนต อสงั คมทกุ คน โดยไมม ใี ครเกเร ออกนอกลนู อกทาง
ตลอดเวลาหลายสิบปที่แมเล้ียงดูลูกทั้ง ๕ คนดวยความเอาใจใส พรอมดูแลงานบาน และหารายได
จุนเจือครอบครัวดวยกิจการสวนตัวเล็ก ๆ ในการสงนํ้าจืดใหเรือเดินสมุทรประมงทะเล เรือนํ้ามัน
ความรวดเร็วและตรงตอเวลานัดหมายกับลูกคาทุกราย ความซ่ือสัตยในการสงสินคาและราคาที่เหมาะสม
ยุติธรรม ทําใหมีลูกคาที่ภักดีอยางตอเน่ือง แมมีความเชื่อวาถาเราตรงไปตรงมากับลูกคา คิดกําไรตามสมควร
ลูกคาจะมีมากตามมาเอง แมจะสอนลูกท้ังทางวาจาและการกระทําเปนแบบอยางในทุก ๆ เร่ือง โดยเฉพาะ
ใหมีความเช่ือในการขยัน อดทน ทํางานหนัก ประหยัด อดออม และซื่อสัตยสุจรติ แมจะสอนลูกไมใหอยากได
ในเงินหรือส่ิงของท่ีไมไดมาจากนํ้าพักน้ําแรง หรือฉอโกงมาโดยเด็ดขาด นอกเหนือจากการประพฤติตนอยูใน
สัมมาอาชีพ ทําใหเห็นการเปล่ียนแปลงครอบครัวจากครอบครัวขาราชการชนั้ ผูนอยยากจน เชาที่วัดปลูกบา น
หลังยอม ๆ สูครอบครัวชนช้ันกลางมีบานที่ดินเปนของตนเอง และยังมีบานอีกหลายหลัง ท่ีดินหลายแปลง
ใหคนเชาทาํ ประโยชนอกี ทางหนง่ึ
แมไมเคยมีวันหยุดเสารอาทิตยหรือวันหยุดนักขัตฤกษ นอกเหนือจากกิจการหลักคือการคานํ้าแลว
แมยังไมละเลยที่จะหาอาชีพเสริม เชนเมื่อรัฐบาลประกาศใหโควตาสลากกินแบง แมก็รีบขวนขวายไปสมัคร
เปน ตวั แทนทาํ ใหมีรายไดเ สริมเพ่ิมขึ้นอีกทางหนึ่ง โดยจะตั้งแผงจําหนา ยสลากฯ เฉพาะชวงใกลวันออกสลากฯ
ก็เพียงพอแลว หรือเมื่อมีประกาศขายที่ดินมาเขาหู แมก็ไมรีรอที่จะไปดู เพ่ือหาลูทางที่จะซ้ือเก็บไวเปนสินทรัพย
หรือนํามาหาประโยชนเพิ่มเติมดวยการสรางบานใหเชา แมบอกลูก ๆ เสมอวา ปลูกบานเชานะดี ลงทุนคร้ังเดียว
เก็บคาเชากินใชไดตลอดชีวิต ฯลฯ แมจะไมยอมสรางหนี้สินใหเกิดแมแตบาทเดียว แตจะอดออมเก็บเงิน
ทีละเล็กละนอยจนเพียงพอที่จะซื้อท่ีดินหรือปลูกบานใหเชาได และเก็บออมเงินรวมทั้งคาเชาที่ไดมาสะสม
แบบเดิมอีกจนมีเงินกอนมากพอก็จะนําไปซื้อท่ีดินและปลูกบานเพ่ิม แมไมเคยกูหนี้ยืมสินใคร แมวาธนาคาร
หรือสหกรณท่ีแมไปฝากเงินพยายามเสนอใหกูเงินบอยคร้ังเพราะเห็นวาเปนลูกคาช้ันดีก็ตาม แมยึดหลัก
คําสอนของพระเจาอยูหัวรัชกาลท่ี ๙ ท่ีทรงอยากใหพสกนิกรประหยัด อดออม ไมมีหนี้สินลนพนตัว
แมจึงเลือกท่ีจะไมกอหน้ีสินใด ๆ ถาอยากไดอะไร ก็ใชวิธีเก็บเงินสดไปซ้ือ จึงนับไดวาเปนผูประมาณตน
และยดึ หลกั ความพอเพยี งอยา งแนนหนักเลยทเี ดยี ว
ดว ยความเปน ชาวบา นทะเลที่เดมิ มีฐานะยากจน แมจ ะไมเ คยดูถูกคนที่จนกวา แตจ ะมจี ิตใจเอื้ออาทร
แกผ ูค นเสมอมา แมช อบเขา วัดวาอาราม สนับสนุนทะนุบาํ รุงพระพทุ ธศาสนาเปน อาจิณ โดยจะเลอื กสรรหาซ้ือ
แตส่ิงดี ๆ มาทําบุญตักบาตร ถวายภัตตาหารเพลแดพระสงฆ ทั้งรวมเปนเจาภาพทอดกฐินผาปา ไถชีวิต
โคกระบือ รวมเปนเจาภาพอุปสมบทใหกับพระภิกษุและสามเณรที่ยากจนไดมีโอกาสบวชเรียนรับใช
บวรพุทธศาสนาพรอมกับการชวยทุนการศึกษาเด็ก ๆ ยากจนอยูบอยคร้ัง นอกจากนี้แลว แมก็ยึดม่ันในศีล ๕
และหลกั ธรรมคําสอนมาตลอดเสมอตนเสมอปลาย
แมมีความกตัญูรูคุณแกบิดามารดาและผูมีพระคุณไมวาจะนอยหรือมาก กับคุณยายที่แมเรียกวา
“แมแก” แมก็ดูแลคุณยายในวัยชรา เมื่อเจ็บปวยหรือเม่ือถึงแกก รรม แมด ูแลบุพการีอยางดีย่ิง ทดแทนบุญคุณ
จนทา นสิ้นบุญ เปนตัวอยา งท่ีดแี กบ ุตรหลานในเรื่องการกตัญูรูคณุ
แมมีความจงรักภักดีตอองคพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช
รัชกาลที่ ๙ สมเด็จพระบรมราชชนนีพันปหลวงและพระบรมวงศานุวงศทุกพระองค อยางสูงสุด จะเห็นไดวา
มีพระบรมฉายาลักษณของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศรฯ และสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปหลวง
อยูเกือบทุกหองในบาน แมชอบดูขาวพระราชกรณียกิจ และมักจะชี้ชวนใหคนในครอบครัวดูพระองคทาน
เปนตัวอยาง โดยเฉพาะในการออกเสด็จพระราชดําเนินเพื่อพัฒนาทองถิ่นทุรกันดารทั่วทุกภาคของประเทศ
แมสอนลูก ๆ วา แมแตพระมหากษัตริยยังทุมเทประกอบพระราชกรณียกิจ ทั้งท่ีทานอยูในฐานะสูงศักด์ิ
เหนือกวาผูใด จะทรงเลือกอยูอยางสบายก็ได แตไมทรงเลือกเชนนั้น รวมถึงเรื่องที่พระองคทานทรงปฏิบัตติ น
เปนตัวอยางใหคนไทยรูจักประหยัดอดออม ต้ังใจทํามาหากิน ซื่อสัตยสุจริต รูจักความพอเพียง รูจักให
และใชหลักธรรมคุณงามความดีเปนท่ีต้ัง ซ่ึงแมก็จะพรํ่าสอนลูกทุกคนใหนํามาเปนหลักยึดเหนี่ยวและใชเปน
แบบอยางที่ดีงามในการดํารงชีวิต แมเชื่อวาคนเราเลือกเกิดไมได แตเลือกที่จะอยูและใชชีวิตที่ดีงามได
ขอใหม ีความอดทนขยันหมน่ั เพียรรํ่าเรียนหนังสือ ไมไปเท่ียวเลนเตรด็ เตร รักสนกุ รกั สบาย ไมอยากเรียนหนังสือ
ทําใหวิถีชีวิตไมพัฒนา รูจักเก็บออม รูจักคุณคาของเงินและหยาดเหงื่อแรงงานท่ีเสียไปแลกมา และส่ิงสําคัญ
คือ ยึดม่ันในหลักธรรมคําสอนตามหลักพุทธศาสนา แมยึดหลักศีล ๕ ในการดํารงตนอยูตลอดตามแบบอยาง
พระองคทานท่ีเปนองคอุปถัมภกพุทธศาสนา และหลาย ๆ คร้ังที่ทานทรงพระประชวร แมจะคอยเฝาติดตาม
พระอาการ รวมไปถึงเขาเฝาลงช่ือถวายพระพรอยูเสมอ แมวาในวาระสุดทายของพระชนมชีพพระองคทาน
ที่แมกลายเปนผูปวยติดเตียงและมีอาการของโรคอัลไซเมอร ทําใหไมสามารถจดจําอะไรไดหลาย ๆ เรื่อง
แตแมก ย็ งั ยกมอื พนมกราบพระบรมฉายาลักษณในโทรทศั นท ุกครั้งทเ่ี หน็ แมจะไมสามารถรับรวู าพระองคทาน
ไดจากพสกนิกรคนไทยท้งั ปวงไปแลว
แมรักในระบอบประชาธิปไตย โดยติดตามขาวสารบานเมืองจากขาวโทรทัศน วิทยุ และหนังสือพิมพ
อยางสม่ําเสมอ และสนับสนุนใหลูก ๆ ทุกคนไปใชสิทธิเลือกต้ังทุกระดับเม่ือถึงวัยท่ีสามารถใชสิทธิได
ทั้งการเลือกตั้งระดับทองถิ่นและระดับประเทศ แมเองก็ไปใชสิทธิเลือกตั้งทุกระดับ โดยในครอบครัว
จะมีการเปด โอกาสใหทุกคนแสดงความคดิ เหน็ ทางการเมอื งไดอยา งอิสรเสรี แมจ ะมคี วามคิดเหน็ ไมตรงกันและ
มีขอ ถกเถยี งกนั ในหลาย ๆ ครัง้ กต็ าม
ความเปนแมทดี่ คี วรยกยอ ง
แมเปนผูหญิงตัวเล็ก ๆ ไมไดเรียนหนังสือมากนัก แตกลับเปนหลักในการทํางานหารายไดจุนเจือ
ครอบครัวพรอมกับการรับผิดชอบงานบานและลูกท้ัง ๕ คน ซ่ึงเปนงานหนักตลอดชีวิตท่ีไมมีวันหยุด
แมก็กมหนากมตาทํามาตลอดโดยไมทอถอย ความมุมานะของแมทําใหสามารถขยายเคร่ืองมือหาเลี้ยงชีพ
จากเรือแจวลําเล็ก ๆ ไปจนถึงซื้อเรือยนตลําใหญมาใชใ นกิจการสงน้าํ จืดใหเรือเดินสมุทรได จากท่ีขายเปนปบ
ตองแบกหามข้ึนเรือ ไปเปนใชแทงคน้ําขนาดใหญและใชเครื่องยนตสูบน้ําขึ้นเรือใหญ ขณะเดียวกัน
แมจะสอนลูกๆ ดวยการใหทุกคนผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนไปชวยงานคาขายเปนประจํา โดยใหลูกชายติดเรือ
ไปสงน้ําต้ังแตวัยเยาว เม่ือโตข้ึนก็หัดใหขับเรือเพื่อจะไดไปสงน้ําเองได สวนลูกสาวแมจะสอนใหดูแลบานชอ ง
แมพูดเสมอวาบานที่นาอยูตองสะอาด จะมีบานขนาดเล็กหรือขนาดใหญไมสําคัญ และเราตองทําทุกอยางให
เปนระเบียบ ไมวาจะเปนการกวาดบาน ถูบาน ทําอาหาร ซักรีดเสื้อผา แมวาในอนาคตอาจมีคนชวยทําให
เราก็ตองรูวิธีเพื่อจะไดกํากับดูแลลูกจางได นอกจากนั้น แมก็จะสงลูกไปต้ังแผงขายสลากกินแบงหลังเลิกเรยี น
หรือในวันหยุดท่ีใกลวันสลากออก โดยจะสอนใหพูดจาทักทายลูกคาดวยอัธยาศัยอันดี ทําใหลูกคาเอ็นดูและ
ชวยอุดหนุนเปนประจํา หรือเม่ือมีเรือมาติดตอซื้อนํ้าเองท่ีทาฯ ก็หัดใหลูกกระตือรือรนท่ีจะออกไปใหบริการ
โดยยกเงินกําไรที่ไดใหกับคนท่ีขมีขมันออกไปชวยคนแรกเพื่อใหทุกคนรูจักทํางานในยามวาง และรูจักคุณคา
ของเงิน พรอมกับการเรียนรูจักผูคนในสังคม แมจะอบรมใหลูกต้ังใจเรียน จัดสรรเวลาระหวางเรียน การเลน
และการชวยงานของครอบครัวอยางเหมาะสม โดยเนนใหลูกฉลาดคิด รูเทาทันคนอื่น รูจักใฝรูขยันอดทน
และซ่ือสัตย เชนเดียวกับที่แมจะยกตัวอยางใหเห็นเสมอจากพอซึ่งเปนขาราชการที่ซื่อสัตย ไมเคยทุจริต
แมแตบ าทเดียวจนออกจากราชการ
ในครอบครัวแมจะสอนใหลูกทุกคนรักและเคารพผูอาวุโสกวา พ่ีจะคอยดูแลเล้ียงนองและทําหนาท่ี
ชวยแมดูแลบาน ยามที่แมตองไปทําธุระนอกบาน แมปลูกฝงลูก ๆ อยูสม่ําเสมอในการประหยัดมัธยัสถ
พอเพียง และไมอ ยากไดส ิ่งของเกินฐานะจนตองไปสรา งหนีส้ นิ หรือทาํ ส่งิ ทีไ่ มส ุจรติ
แมเปนตวั อยางของความสาํ เร็จในการมานะอุตสาหะ บากบั่นฟนฝา ตอ สูช ีวิตใหล ูก ๆ ดาํ เนนิ รอยตาม
โดยคุณธรรมประการสําคัญที่สอนใหกับลูก ๆ เปนหลักประจําใจ คือ ความขยันขันแข็ง และประหยัดอดออม
ความซื่อสัตย ตรงไปตรงมา ไมเอารัดเอาเปรียบผูใด ความกตัญูรูคนตอบิดามารดา (ซ่ึงแมพูดอยูเสมอวา
พอแมผใู หกําเนดิ เปรียบเสมือนพระของลูก) และตอผูม ีพระคุณ สิ่งเหลา นจี้ ะทาํ ใหช ีวติ เราเจริญกาวหนา ม่ันคง
และมคี ณุ คาท้งั กบั ตัวเอง และตอ สงั คม ชมุ ชน ประเทศชาติ
แมจะเรียนหนังสือมานอย แตแมเห็นถึงความสําคัญของการศึกษาเปนอยางย่ิง แมมีเปาหมายในใจ
อยางเด็ดเดี่ยวที่จะสงใหลูกทุกคนเรียนจบระดับปริญญาเพื่อใหมีหนาที่การงานที่ดี ไดรับราชการท่ีมั่นคง
จะไดไมตองลําบากเหมือนแม ซ่ึงแมก็ทําไดสําเร็จดังหวัง เปนความภาคภูมิใจที่ย่ิงใหญของแม แมมักจะอวด
ภาพลูก ๆ ในชุดครุยรับปริญญา และภาพสมาชิกในครอบครัวทุกคน ตลอดจนเลาถึงความสําเร็จของลูก
แตละคนใหกับเพื่อนบานใกลเรือนเคียงหรือพอคาแมขายในละแวกบาน ตลอดจนคนที่มีโอกาสไดพบปะ
นั่งสนทนาดวยฟงอยางไมมีเบื่อหนาย แมภูมิใจเหลือเกินที่ไมเสียแรงลําบากตรากตรํา สงเสียลูก ๆ จนลูกชาย
คนโตเรียนจบโรงเรียนนายรอยตาํ รวจและเปน นายตํารวจที่ดีเจรญิ รอยตามพอบังเกิดเกลา และเจริญกาวหนา
ในหนาที่การงานโดยลําดับจนไดรับโปรดเกลาฯ ใหดํารงตําแหนงผูชวยผูบัญชาการ สํานักงานตํารวจแหงชาติ
และตาํ แหนง สดุ ทายกอ นเกษียณอายรุ าชการดว ยช้ันยศพลตํารวจเอก คือ ทป่ี รกึ ษา สบ.๑๐ เทียบเทาตําแหนง
รองผบู ญั ชาการสํานักงานตํารวจแหงชาติ ในดานการศึกษา กร็ ักการเรยี นการศึกษาตามท่ีแมปลูกฝง จนศกึ ษา
ตอสําเร็จในระดับดุษฎีบัณฑิต จากสถาบันเทคโนโลยีแหงเอเชีย (AIT) และยังผานการอบรมหลักสูตร
ประกาศนียบัตรระดับสูงอีกมากมาย อาทิ หลักสูตรวิทยาลัยปองกันราชอาณาจักร รุนท่ี ๕๓ หลักสูตร
หลักนิติธรรมเพอ่ื ประชาธปิ ไตย รุน ท่ี ๗ เปน ตน สว นลกู สาวคนรอง ก็รักการสอนหนังสือ เปน อาจารยประจําท่ี
โรงเรียนเทพศริ ินทรที่ลูกศิษยล ูกหารักใครช ื่นชม และเคารพในจิตวิญญาณความเปนครจู นเกษียณอายุราชการ
ลูกชายคนกลางก็ประกอบอาชีพครูเชนกัน โดยตําแหนงสุดทายกอนลาออกจากราชการมาประกอบอาชีพอิสระ
คอื รองผูอ าํ นวยการโรงเรียนราชวินติ วิทยาลัย อาชีพของลูกท้ังสองคนน้ี นาจะเปนผลมาจากการรักการศึกษา
เห็นคุณคาของการศึกษาท่ีแมปลูกฝงลูกมาตลอดจนซึมเขาไปในสายเลือด ลูกชายคนเล็กนั้นเปนคนท่ีมีจิตใจ
โอบออ มอารี มนษุ ยสัมพันธดี เขา กับผคู นงาย เปน ที่รกั ใครข องเพอ่ื นฝูงคนรูจกั มคี วามมมุ านะตามอยา งแม จน
สามารถเรียนจบนิติศาสตร มหาวิทยาลัยรามคําแหง ภายในเวลาเพียงสามปคร่ึง และทํางานใหกับ
กรุงเทพมหานคร เมืองที่เกิดและเติบโตมาในหนาที่ของหัวหนาฝายเทศกิจ ในหลาย ๆ เขตพ้ืนที่
ปฏิบัติภารกิจหนาที่โครงการตาง ๆที่เปนประโยชนมากมาย สวนลูกสาวคนสุดทองน้ัน แมก็ภูมิใจอยางท่ีสุดท่ี
เรยี นหนงั สือดีไดอยางใจแม ใหไ ปสอบที่ไหน กส็ อบติด แมไมเ คยตอ งเสยี แปะเจ๊ียะใหโ รงเรียนแมแตบ าทเดียว
ตอนยังเล็กก็สอบเขาโรงเรียนอัสสัมชัญศึกษา ตอมาไดเปนนักเรียนโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และเขาเปน
นิสิตคณะอักษรศาสตรแหงรั้วจามจุรี ภายหลังเรียนตอปริญญาโทดานรัฐศาสตรการตางประเทศของ
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตรนอกเวลาทํางานจนสําเร็จการศึกษา และระหวางนั้นยังสอบไดรับทุนไปเรียนตอ
ระดับปริญญาโทดานธุรกิจระหวางประเทศ ที่มหาวิทยาลัยซิดนีย ประเทศออสเตรเลีย จนสําเร็จการศึกษาได
อีก ๑ ปริญญา รวมทั้งไดสําเร็จการอบรมหลักสูตรประกาศนียบัตรข้ันสูงการเมืองการปกครองในระบอบ
ประชาธิปไตย รุนท่ี ๒๓ ปจจุบันทํางานท่ีฝายแผนยุทธศาสตร การไฟฟาฝายผลิตแหงประเทศไทย ตามท่ีแม
ปรารถนาใหลูก ๆ ทํางานราชการหรือรฐั วสิ าหกิจ ท้ังเพือ่ ตอบแทนบญุ คณุ แผนดินและเพอ่ื ความม่นั คงของชีวิต
ในขณะเดยี วกนั
การบาํ เพญ็ ประโยชนตอ ผูอน่ื และสังคม
แมเปนผูเอื้ออาทรตอเพื่อนมนุษยเสมอมา เพราะความเปนคนที่เร่ิมฐานะมาจากลูกทะเลที่หาเชากินค่ํา
ขาดแคลนโอกาส เริ่มสรางครอบครัวและฐานะดวยตนเอง แมจึงสนับสนุนคนดีที่มีความขยันและซื่อสัตย
เม่ือมีผูเดือดรอนมาขอคําปรึกษาหรือขอความชวยเหลือ แมจะไมคอยปฏิเสธ ไมวาการใหคําแนะนําชี้แนะ
ชองทาง ประสานติดตอให ใหหยิบยืมเงินทองตามสมควร หรือ การสนับสนุนใหประกอบกิจการคาขาย
ซ่ึงแมเห็นวาเปนสัมมาอาชพี ท่ีเริ่มตนและสามารถตอยอดได ถารูจักอดทนและซ่ือสัตยตอลูกคา ท้ังยังสามารถ
หาเงินเล้ียงชีพและครอบครัวไดมากย่ิงกวารับราชการมากนัก เครือญาติและคนรูจักหลายคนไดรับ
การสนับสนุนดานเงินทุนและคําช้ีแนะจากแมในชวงตั้งตัว จนบุคคลเหลานั้นประสบผลสําเร็จ หลายคนเปน
เจาของกจิ การมากมาย สามารถสง เสยี บุตรหลานเรยี นจบเปน ผมู ฐี านะในสงั คมไดใ นปจ จุบนั
เม่ือสังคมมีเรื่องทุกขรอน เชน เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติ แมจะรวมรณรงคจากกลุมคนใกลชิด
ใหจ ดั หาเงนิ ทอง ส่งิ ของเส้อื ผา ขา วสาร อาหารแหง รวบรวมกันสง ไปบรรเทาทกุ ขใหกบั ผูเ ดือดรอนทัว่ ประเทศ
ในหลายวาระโอกาส เชน นํ้าทวมภาคเหนือ น้ําทวมจันทบุรี นครศรีธรรมราช ชุมพร หรือมหันตภัยสึนามิ
ทช่ี ายฝงอันดามนั เปนตน
แมเขารวมกิจการชวยเหลือสังคมอยางตอเนื่องสมํ่าเสมอ เชน การเขารวมเปนอาสาสมัคร
ลูกเสือชาวบาน หรือ ไปรวมกิจกรรมสังคมสงเคราะหตาง ๆ เชน การรวมเปนเจาภาพบรรพชาอุปสมบทหมู
เฉลิมพระเกียรติ การบริจาคทุนการศึกษาใหเด็กนักเรียนท่ียากจนขาดแคลนทุนทรัพย การไปเล้ียงอาหาร
ที่บานพักคนชราบานบางแค การจัดหาสิ่งของอํานวยความสะดวก เชน พัดลม นาฬิกา เพ่ือมอบใหกับวัดและ
โรงเรยี น การบริจาคเสอื้ ผา สิ่งของเคร่อื งใชใ หผ ูข าดแคลน การทาํ บุญไถช วี ิตโคกระบอื เปนตน
แมไดรับการประกาศเปนแมดีเดน ประจําป พ.ศ. ๒๕๕๒ จากสภาสังคมสงเคราะหแหงประเทศไทย
ในพระบรมราชูปถัมภ จากคุณความดี และคุณูปการท้ังตอครอบครัว ชุมชน และสังคม ประเทศชาติ
ในบทบาทของแมผูทําประโยชนตอสังคมและประเทศชาติ อันเปนรางวัลที่แมมีความภาคภูมิใจอยางยิ่ง
ตราบจนส้นิ บญุ
อทุ ศิ แด.่ .. คุณแมล่ ว้ น พงษ์สุวรรณ ประยงค์พันธ์ุ
...ขอบอกกล่าว เลา่ ขาน วานราลกึ นบั สิบปี กวา่ จะได้ มีเรือยนต์
ย้อนไปนกึ คานึง ถงึ เรอ่ื งเก่า ชว่ ยผอ่ นปรน แรงกาย ไดพ้ อขา
อุทาหรณ์ สอนใจ ใหพ้ วกเรา หากเมือ่ คลน่ื สูงซัดใส่ โอห้ นอกรรม
ทุกสิ่งเลา่ ทา่ นผจญ อดทนมา สุดเพลีย่ งพลา้ เรอื อบั ปาง กลางสายชล
จากบา้ นแหลม บางตะบนู เพชรบุรี บญุ พระคมุ้ ทาดี มีเครดติ
มงุ่ มาท่ี กรุงใหญ่ ด้วยใจกลา้ ลูกคา้ ตดิ เชื่อใจ ไม่ส่งผล
ผา่ นแม่นา้ สามสาย มพิ ักพา รอเรือใหม่ ย่อมได้ สาคญั ทค่ี น
แจวพายสู่ เจา้ พระยา หาล่ทู าง แม่...คา้ บน ความสัตย์ซอ่ื ถือจริงจัง
เป่ ยี มกาลัง พลงั ใจ อนั กล้าแกร่ง แม่คนน้ี มีแต่ให้ ใจนักสู้
เคน้ เรีย่ วแรง แจวเรือนอ้ ย แต่ร่งุ สาง เครือญาตริ ู้ ว่าพึ่งได้ ไม่ผดิ หวงั
ขนส่งนา้ ขึน้ เรือใหญ่ มิเว้นวาง ทา่ นอบรม บม่ นสิ ัย ใหล้ ูกฟงั
เหน่ือยลา้ ร่าง ไมบ่ น่ ทนทางาน พรา่ สอนส่ัง ให้มานะ พยายาม
ให้ลองนึก ถึงเรอื เมอ่ื ทวนนา้ ทง้ั รู้จกั อดออม พร้อมศึกษา
ออกแรงจา้ แจวไปหน้า แม่เลา่ ขาน เสรมิ วิชา หาความรู้ สู้ขวากหนาม
กลับถอยหลัง ให้ทอ้ นัก ในวนั วาน สอนงานบ้าน งานครัว ตดิ ตัวตาม
สุดเปรยี บปาน ความลาบาก แลตรากตรา ยามเติบใหญ่ ทาได้ ไมอ่ ายใคร
แม้ลาบาก ตรากตรา ทางานหนกั พุทธองค์ ทรงสอนสั่ง สังสารวฏั
ได้เงนิ มา กม็ พิ ัก ผ่อนคลายใช้ สิ่งแนช่ ดั เกดิ แกเ่ จ็บตาย ไม่วายหนี
ด้วยหวงั เพียง เก็บใหล้ กู กินอยสู่ บาย ไมอ่ าจพ้น จนได้ วายชวี ี
หน้ีสินไร้ ส่งเรยี นจบ ครบทุกคน แมร่ ู้ดี บอกลูกยา อยู่เนอื ง ๆ
แมเ่ ป็น ยอดสตรี ศรปี ระเสริฐ ทา่ นเคยพูด กบั สะใภ้ ไวค้ ราหนึง่
ให้กาเนดิ ลกู ท้งั หา้ มายากล้น ขออย่ถู งึ วนั หลานชายไดห้ ม่ เหลอื ง
เฝา้ ฟูมฟกั เลย้ี งดู ต้องสู้ทน หลานไดบ้ วช ให้คุณยา่ ไมข่ ดั เคือง
ความขดั สน ขวนขวาย หลายสิบปี นั้นเป็นเร่อื ง ทดแทนคุณ หนนุ อนนั ต์
"แมด่ ีเด่น แหง่ ชาต"ิ อนั ผุดผอ่ ง ยส่ี ิบเจ็ดธนั วา สองหา้ หกสาม
ชนยกย่อง สมสงา่ เปน็ ราศรี คือโมงยาม แมพ่ บทาง สู่สวรรค์
คาสอนสั่ง สร้างลกู ทกุ คนดี แมอ้ าลยั ดวงใจ ไมจ่ ากกัน
แมค่ นน้ี เปน็ หลัก ใหพ้ ักพิง พระคณุ นั้น ลูกหลานไซร้ ไมร่ ลู้ ืม...
ย่างเข้าสู่ วัยชรา ครบแปดรอบ
สังขารบอบ แบบบาง วางทุกส่ิง
โรครมุ เร้า เขา้ มา ไม่ประวงิ
ใจยังนง่ิ แขง็ สู้ อยใู่ นที
ดว้ ยอาลยั รักย่งิ …… จากลูกกบ
แม่จ๋า... มือแม่นี้ ที่สรา้ งลูก รกั พันผกู เหนือใด ในใต้หล้า
วนั นี้ แมจ่ ากไกล ครรไลลา สู่มรรคา สุคติภมู ิ สุขาวดี
แม่จ๋า... ท้งั ชีวติ แม่ มแี ต่ให้ ขยัน อดออมใช้ ให้ลูกนี้
ได้เลา่ เรยี น เขยี นอ่าน การงานดี ท้งั ชวี ี มิอาจ ทดแทนคุณ
มาวันน้ี...ต้องกราบลา แม่ท่รี กั ยากจะหัก ห้ามนา้ ตา ท่เี อ่อหนุน
ขาดร่มโพธ์ิ ร่มไทร คอยคา้ จุน จดจารคุณ ของแม่ มริ เู้ ลือน
ดว้ ยอาลยั รกั ยง่ิ จากลูก
นอ้ ยหนา่
๒๗ ธันวาคม ๒๕๖๓
ภาพในความทรงจําเกี่ยวกับคุณยายที่เม่ือหนูคิดถึงแลวสุขใจคือภาพที่คุณยายอุมหนู
อยรู มิ ทะเล หนาคอนโดของเราท่ีหัวหินคะ ตอนนั้นหนูนาจะอายุประมาณ ๒-๓ ขวบ และอวบอวนมาก
คุณยาย ๘๔-๘๕ ปแลวแตยังอุมหนูไหว ภาพน้ันเปนภาพที่คุณยายดูมีความสุขมาก ซึ่งปกติแลว
คุณยายมักจะเขินทําใหเวลาถายภาพ ดูเหมือนไมคอยยิ้ม ดังนั้น การไดเห็นภาพคุณยายยิ้ม
อยา งเบิกบานในภาพน้ัน ทําใหหนูรวู า คุณยายรกั หนมู าก และหนกู ม็ ีความสุขมากเชนกันคะ
และวิดีโอที่ถายไวตอนคุณยายเริ่มปวยมาก ตองอยูโรงพยาบาลตลอด แตยังย้ิม พูดคุย
และหัวเราะอยางราเริงได ท่ีหนูภาคภูมิใจ คือตอนท่ีหนูและพี่ชายรองเพลงสูๆใหคุณยายฟงคะ
ในตอนนั้นทุกคนหัวเราะกันอยางสนุกสนานมากเลยคะ เพราะวาพ่ีของหนูเตนทาแปลก ๆ
ใหค ณุ ยายดูคะ ชวงนั้นอาการของคุณยายกย็ ังดีกวาสองปหลงั มาน้ีซึง่ คุณยายคอนขางจําใครไมไดแลว
ตอนนน้ั จึงเปน ชว งท่ีรูสึกวายังไดคุยกับคณุ ยายจริง ๆ คะ คร้งั นัน้ จงึ เปน อีกความทรงจําที่ดีเกี่ยวกับ
คุณยายของหนคู ะ
แลวคุณยายไดเสียชีวิตดวยอายุยาง ๙๗ ป ในวันที่ ๒๗ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๖๓ ซ่ึงตรงกับ
วันคลายวันเกิดของหนูครบรอบอายุ ๑๒ ปคะ ถึงแมวาคุณยายจะจากหนูและครอบครัวของหนู
ไปแลว แตวาพวกเราทุกคนจะจดจําและรําลึกถึงคุณยายเสมอคะ ในวันเกิดของหนูปตอ ๆ มาน้ัน
หนูก็จะทําบุญอุทิศสวนกุศลไปใหคุณยายในทุกป คุณยายไดจากไปอยางสงบแลว หวังวาคุณยาย
จะเฝา ดหู นูเติบโตอยา งมีความสขุ นะคะ
สุดทายน้ขี อสงขอ ความน้ีไปถึงคณุ ยายวา ''หนูรกั คุณยายคะ ''
ดวยความรักและอาลัย
แองจี้ ธัชจฑุ า แสวงการ (หลานสาวคนสุดทอง)
กราบขอบพระคณุ
เจ้าภาพขอกราบขอบพระคุณ ท่านผู้มีเกียรติที่เคารพ
ญาติและมิตรสหายทุกท่าน ท่ีให้เกียรติมาร่วมในพิธีรดนํ้าศพ
ฟงั สวดอภธิ รรม บําเพ็ญกุศล นําพวงหรีดมาเคารพและร่วมทําบุญ
ร่วมเป็นเจ้าภาพสวดพระอภิธรรมตลอดจนร่วมงานพระราชทาน
เพลงิ ศพ คุณแม่ล้วน พงษ์สุวรรณ ประยงค์พันธ์ุ
หากมีสิ่งใดขาดตก บกพร่อง หรือมีข้อผิดพลาดประการใด
เจ้าภาพขอน้อมรับและกราบขออภัยมา ณ ท่ีน้ี และขอให้อานิสงส์
ผลบุญที่ท่านได้ร่วมทําบุญ บําเพ็ญกุศล โปรดอภิบาลรักษา
ให้ท่านและครอบครัวประสบแตส่ ่ิงอันเป็นมงคล สมบูรณพ์ ูนผลด้วย
จตรุ พิธพรชยั ทุกประการ
บตุ ร ธดิ า และหลาน ๆ
ภ า พ แ ห่ ง ค ว า ม ท ร ง จำ
ภ า พ แ ห่ ง ค ว า ม ท ร ง จำ
แ ม่ ดี เ ด่ น
แ ม่ ดี เ ด่ น
ลู ก ห ล า น ทำ บุ ญ
ร ด น้ำ ข อ พ ร
ลู ก ห ล า น ทำ บุ ญ
ร ด น้ำ ข อ พ ร
ลู ก ห ล า น ทำ บุ ญ
ร ด น้ำ ข อ พ ร
ลู ก ห ล า น ทำ บุ ญ
ร ด น้ำ ข อ พ ร
ลู ก ห ล า น ทำ บุ ญ
ร ด น้ำ ข อ พ ร
ลู ก ห ล า น ทำ บุ ญ
ร ด น้ำ ข อ พ ร
เ มื่ อ ป่ ว ย
อ ยู่ ที่ โ ร ง พ ย า บ า ล
เ มื่ อ ป่ ว ย
อ ยู่ ที่ โ ร ง พ ย า บ า ล
พระมาโปรด
ที่ โ ร ง พ ย า บ า ล
พระมาโปรด
ที่ โ ร ง พ ย า บ า ล
ทำ บุ ญ ๕ ๐ วั น
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม
ง า น ส ว ด พ ร ะ อ ภิ ธ ร ร ม