พิกุลทอง

นิทานพื้นบ้านภาคกลาง

เรื่องพิกุลทอง

จัดทำโดย เลขที่13 ป.6/3

ด.ช.วัชรากร เตชรัตนชาญกิจ เลขที่18ป.6/3
เลขที่22 ป.6/3
ด.ญ. ชุติมา หวังหยิบกลาง
ด.ญ. เต็มฟ้า ศิริโชคดำรงค์กุล

อยู่มาวันหนึ่งเธอก็ไปตักน้ำในป่าเป็นปกติ แต่ในขณะเดินกลับนั้นพิกุลก็ได้พบกับ

หญิงชราผู้หนึ่งเขาขอน้ำของพิกุล พิกุลตอบรับอย่างเต็มใจและให้น้ำหญิงชรา หญิง


ชราบอกว่า



"ไปตักให้เพิ่มได้ไหมจะได้ล้างหน้ าล้างตัวให้สดชื่น" พิกุลก็ไปตักให้หญิงชราผู้นั้น

หญิงชราผู้นั้นได้บอกกับพิกุลว่า



"เธอนี่นอกจากจะสวยแล้วยังใจดีอีกถึงฉันจะดูยากจนแต่ก็ปฎิบัติกับฉันอย่างดี"

หลังจากชื่นชมพิกุลเสร็จแล้ว หญิงชราก็ให้พรกับพิกุล
ด้วยอำนาจของพรวิเศษทำให้ดอกพิกุลสีทองร่วงออกมา


จากปากของเธอเวลาพูด

เมื่อเธอกลับบ้านเธอก็โดนแม่เลี้ยงด่าว่าไปเถลไถลหนีงาย
พิกุลก็ไม่เถียงอะไรและเล่าเรื่ องที่เจอมาทั้งหมดให้แม่เลี้ยงฟั งแม่

เลี้ยงก็เห็ยว่าดอกพิกุลทองออกมาจากปากจริงๆเลยบังคับให้พิกุล


พูดทั้งวันจนเธอเสียงแหบแห้ง

แม่เลี้ยงจึงตัดสินใจส่งมะลิไปยังสถานที่ ที่พิกุลเล่าให้ฟัง แต่ว่า

แทนที่จัเจอหญิงชราแต่กลับเจอหญิงงาม หญิงงามคนนั้นขอน้ำ

มะลิดื่มแต่มะลิแสดงอาการโกรธ มะลิคิดว่าสาวงามคนนี้ไม่ใช่

นางฟ้ าเลยด่าไปด้วยคำหยาบ สาวคนนั้นเลยเช่งให้มะลิให้มีหนอน


ในปากเวลาพูด เมื่อมะลิกลับบ้านมะลิก็เล่าเรื่องให้แม่ฟัง

แม่เลี้ยงคิดว่าพิกุลโกหกก็เลยไล่พิกุลออกจากบ้าน พิกุล
เดินไปในป่ าด้วยความเศร้าและพิกุลได้พบกับเจ้าชายที่กำลังขี่ม้า


ชมวิวอยู่ ทั้งสองหลงรักกันจึงได้แต่งงานกันและพิกุลก็ได้อยู่

อย่างสุขสบาย