นิทานคุณธรรม

"กระต่ายสติแตกวิ่งป่าวประกาศไปทั่วเรอะ!?"

จิ้งจอกเอ่ย



"กระต่าย กับ ลูกมะพร้าว หลังพายุสงบ!? "

เจ้ากระรอกเอ่ย



"ข้าว่าที่เจ้านั่นวิ่งแจ้นไปทั่วเพราะลูกมะพร้าวที่ตกลงมาใกล้

กับมันด้วยแรงพายุ ขณะที่มันกำลังหลับผักผ่อนอย่าง
สบายใจเป็นแน่"

สิงโตเอ่ยแล้วจึงระเบิดหัวเราะออกมา

คิคิ...

...

เหล่าสรรพสัตว์ทั้งหลายได้ยิน แต่ลองพิจารณาดูแล้วเห็น
ว่าสิ่งที่เจ้ากระต่ายบอกนั้นเป็นไปไม่ได้ อาจจะเกิดจาก
ความขาดสติของกระต่ายเอง จึงเมินเฉยไม่ได้สนใจ
และใช้ชีวิตของตนเองต่อ



กระต่ายเกิดความสงสัยว่าทำไมเหล่าสัตว์อื่ นๆจึงเมินเฉย
เลยกลับไปบริเวณที่ตนพักผ่อน ก็ได้พบว่า

เสียงที่เกิดขึ้นนั้นมาจากลูกมะพร้าวที่หล่นอยู่ข้างๆ
กระต่ายสำนึกได้ว่าตนขาดสติไป จึงได้กลับไปขอโทษ

สัตว์อื่นๆ และสัญญาว่าจะมีสติให้มากขึ้น



สรุป

ตัวละครทั้งหลายได้พบเจอกับเรื่องราวหลายรูปแบบ
แต่มีสิ่งที่คล้ายกันคือ ตัวละครเลือกพิจารณาสถานการณ์
ด้วยวิธี "วิภัชชวาท" ซึ่งเป็นหนึ่งในวิธีคิดทางวิทยาศาสตร์
มีเหตุผลรองรับ สามารถแยกแยะและวิเคราะห์ แตก
ประเด็นตลอดจนสังเคราะห์ความรู้ทุกชนิดได้ โดยเฉพาะ
ความรู้สากล เมื่อนำไปปรับใช้จะสามารถสร้างองค์ความรู้ที่
เป็นที่ยอมรับกันทางโลกได้ หรือ สมมติสัจจะ

[ ปัจฉิมลิขิต ]

แล้วเราคงได้พานพบกันใหม่. . .
"บทต่อไปจะเกี่ยวกับอะไรนะ อยากรู้จังเลย!"

นาย ณัฏฐชัย บุบผา เลขที่ 1
นาย ภูบดินทร์ รามศิริ เลขที่ 5
นาย วรเมธ อ่วมจันทะ เลขที่ 6
นาย สรยุทธ์ บุญมีวิเศษ เลขที่ 7

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/1