การทำสวนยางพาราตามหลักวิชาการ ของสถาบันวิจัยยางในพื้นที่ปลูกยางใหม่

ตารางที่ 12 สารเคมีเพือ่ ควบคุมการแพรระบาดของโรคใบรวงใหมฯ

สารเคมี

ชือ่ สามญั % สารออก อัตราใช วิธีการใช
ฤทธ์ิ

เบโนมลิ 50 % WP 20-30 กรัม ตอ น้าํ 20 ลติ ร ฉดี พนพมุ ใบอัตรา 100 ลิตร/
(benomyl) ไร

เฮกซาโคนา-โวล 5% a.i. 30-40 ซซี ี ตอน้ํา 20 ลติ ร ฉีดพน พุมใบอัตรา 100 ลติ ร/
ไร

โปรปโ คนาโซล 25% a.i. 10-15 ซีซี ตอ นํ้า 20 ลิตร ฉีดพนพุม ใบอัตรา 100 ลติ ร/
20 กรมั ตอน้าํ 20 ลิตร ไร
ไทโอฟาเนต –
เมธิล ฉีดพน พมุ ใบอตั รา 100 ลิตร/
ไรแ ละฉีดพนพนื้ ดินในสว นยาง
ที่มีโรคใบรว ง เพื่อกาํ จัดเชื้อ
ทั้งจากใบยางท่ีรวงละวชั พืชท่ี

เปนโรค

10. โรคราก
โรครากของยางพารามีความสําคัญตอผลผลิตสูงสุดเนื่องจากเช้ือเขา

ทําลายสวนราก ซึ่งใชในการดูดนํ้าและธาตุอาหารใตดิน จะตรวจพบตนยาง
เปนโรคก็ตอ เมอื่ สวนที่อยูเหนือพื้นดินเริ่มแสดงอาการ ทําใหตนยางบางสวน
ตายกอ นทจ่ี ะควบคุมการระบาดได โรครากทพี่ บในประเทศไทยทสี่ าํ คญั ไดแก

• โรครากขาว (White root disease)
สาเหตุ : เชื้อรา Rigidoporusmicroporus(Fr.)Overeem [Syn:
Rigidoporuslignosus (Klozsch) lmazeki]

• โรครากแดง (Red root disease)
สาเหตุ : เช้ือรา Ganodermapseudoferreum(Wakef)Over
&Steinm [Syn : G. philippii (Bres.& Henn. Ex Sacc.) Bres.

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจัยยางในพนื้ ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 47

• โรครากนา้ํ ตาล (Brown root disease)
สาเหตุ:เช้ือรา Phellinus noxius (Corner) G.H.Cunningham
[Syn : Fomesnoxius Corner]

ลักษณะอาการ
เมอื่ ระบบรากถกู ทําลาย พุมใบจะแสดงอาการผิดปกติ ใบจะเปล่ียน
จากสเี ขยี วเปน สีเหลอื ง โดยจะสังเกตเห็นเฉพาะบางกิ่ง แตในท่ีสุดจะเหลอื งทั้ง
ทรงพุมและรวง ก่งิ แขนงบางสวนแหงตาย เมื่อขุดดูรากจะพบรากมีผิวขรุขระ
และมสี ว นของเชื้อราตดิ อยู ซง่ึ รากยางปกติจะมผี ิวเรยี บ สีเนื้อ ลักษณะสําคัญ
ทใี่ ชใ นการวินิจฉยั โรครากยาง คือ

ลกั ษณะเสนใยซึ่งจับอยูทผ่ี วิ เปลือกราก
โรครากขาว: ปรากฏเสน ใยสขี าวเจรญิ แตกสาขาปกคลุมและเกาะติดแนนกับ
ผิวราก เม่อื เสนใยอายมุ ากข้ึนจะกลายเปนเสนกลมนนู สเี หลืองซดี
โรครากแดง : สวนรากทีถ่ กู เช้อื เขาทําลายจะปกคลุมดวยเสนใยสีนํ้าตาลแดง
ซึง่ สว นปลายของเสนใยที่กําลงั เจรญิ จะเปนสีขาวครีม ลกั ษณะเสนใยแกจะจับ
กันเปน แผนสีนา้ํ ตาลแดง เปน มันวาวเห็นไดชดั เจนเมอื่ ลา งดวยนํ้า
โรครากน้าํ ตาล : ปรากฏเสน ใยสีน้ําตาลปนเหลืองเปน ขยุ เหมอื นกํามะหย่ี ปก
คลมุ ผวิ รากและเกาะยดึ ดนิ ทรายไว ทําใหรากมีลักษณะขรุขระ เสนใยเมื่อแก
จะเปนแผน สนี า้ํ ตาลดํา

ลกั ษณะเนอ้ื ไมข องรากทเี่ ปนโรค
โรครากขาว: เน้ือไมข องรากทเี่ ปนโรคในระยะแรกจะแขง็ กระดา งเปน สีนา้ํ ตาล
ซดี ในระยะรนุ แรง จะกลายเปนสีครีม ตอ มาจะยุย และเบา ถาอยูในท่ีชื้นแฉะ
จะออ นน่มิ

การทําสวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจยั ยางในพนื้ ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 48

โรครากแดง: รากมีลกั ษณะขรุขระ เนอื่ งจากมีกอ นดนิ และหินเกาะตดิ อยู เนื้อ
ไมข องรากทเี่ ปน โรค จะเปนสีนา้ํ ตาลซดี และกลายเปนสีเนอื้ ในระยะตอมา วง
ปของเนื้อไมจ ะหลุดแยกออกจากกันไดงาย
โรครากน้ําตาล: เนื้อไมที่เปนโรคในระยะแรกจะเปนสีนํ้าตาลซีด ตอมาจะ
ปรากฏเสนสนี ํ้าตาลเปนเสน เดี่ยว ลายสลบั ฟน ปลาอยใู นเนือ้ ไม รากที่เปนโรค
มานาน เม่ือตัดตามขวางจะเห็นลายเสนใยที่แทรกในเน้ือไม มีลักษณะคลาย
รวงผ้ึง เนอ้ื ไมจะเบาและแหง

ลกั ษณะดอกเหด็ ท่เี กิดตรงโคนตน หรือตอไมเหนือพืน้ ดนิ
โรครากขาว : ดอกเห็ดมีลักษณะเปนแผนคร่ึงวงกลมแผนเดียว หรือซอนกัน
เปนช้ัน ๆ ผิวดานบนเปนสีเหลืองสม โดยมีสีเขมออนเรียบสลับกันเปนวง
ผิวดา นลางมสี ีสมแดงหรอื สนี ํ้าตาลเขม ดา นลา งมีสขี เ้ี ถา ขอบดอกเห็ดมีสขี าว
โรครากแดง : ดอกเห็ดเปนแผนแข็ง ดานบนเปนรอยยนสีน้ําตาลแดงเขม
ดา นลางมสี ขี ้เี ถา ขอบดอกเหด็ มสี ขี าวครีม
โรครากน้าํ ตาล : ดอกเห็ดจะเปนแผนหนาและแข็ง ลักษณะคร่ึงวงกลม ขนาด
คอนขางเล็ก ผิวดานบนเปนรอยยนเปนวงสีน้ําตาลเขม ผิวดานลางเปนสี
เหลือง

การแพรร ะบาด
เชอ้ื ราเจริญเติบโตอยางรวดเรว็ ในชวงฤดูฝนท่ีมีความช้ืนสูง สามารถ
แพรก ระจายได 2 ทาง คอื
1. โดยการสมั ผสั กันระหวางรากทีเ่ ปน โรคกบั รากของตนปกติ ทาํ ให
เช้อื เจริญลกุ ลามตอไป
2. โดยสปอรข องเชือ้ ราปลวิ ไปตามลม เมอ่ื มคี วามชื้นพอเพยี งจะ
เจรญิ ลกุ ลามไปยังระบบราก กลายเปน แหลงเช้ือโรคแหลงใหมต อ ไป

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจยั ยางในพื้นทปี่ ลกู ยางใหม หนา 49

พืชอาศัย

โรครากขาว : มีพืชอาศัยมากมายทั้งไมปาและพืชปลูก เชน ทุเรียน ขนุน

จําปาดะ มะพราว ปาลมนํา้ มัน ไผ สม ชา กาแฟ โกโก เนียงนก พรกิ ไทย พริก

ขี้หนู นอยหนา มันสําปะหลัง สะเดาบาน สะเดาเทียม ทัง มะเขือเปราะ

กระทกรก มนั เทศ สะตอ ลองกอง

โรครากแดง : ทเุ รยี น มงั คุด ลองกอง สะตอ สะเดาบาน สัก ทงั โกโก ชา เงาะ

มันสําปะหลัง ขนนุ จาํ ปาดะ

โรครากแดง : ทุเรยี น มังคดุ อะโวกาโด ลองกอง สละ สะเดาบาน มะฮอกกานี

สัก ยางนา ปาลมน้าํ มัน โกโก สม ชา กาแฟ เงาะ

การปองกนั กาํ จดั โรคราก
กอนปลกู
1. ตรวจสอบกอ นโคนวา มีตนยางกลมุ ใดเปนโรคราก แลว ทํา

เคร่ืองหมายเพอื่ เปน พ้ืนทีเ่ ฝา ระวงั หลงั ปลูก
2. เตรียมพนื้ ทป่ี ลกู ยางควรทําลายตอไม ทอ นไมเ กา และเศษ

รากออกใหหมดเทาท่ีสามารถทําได โดยเฉพาะตรงบริเวณที่เคยเปนโรคควร
เผาทาํ ลาย จากนนั้ ไถพลิกหนาดินตากแดด เพื่อกําจัดเช้ือราที่เจริญเติบโตใน
ดนิ และเศษไมเ ล็กๆ ท่ีหลงเหลือในดนิ

3. ในแปลงยางปลกู แทนท่ีเคยเปน โรคราก ควรเตรยี มพืน้ ท่แี ลว
ปลอยวางไวประมาณ 1-2 ป ปลูกพืชคลุมตระกูลถ่ัว หรือพืชไรอายุสั้น เพ่ือ
ปรับสภาพดินใหเหมาะสมกับการเจริญเติบโตของจุลินทรียดินและสิ่งมีชีวิต
เลก็ ๆ ชวยยอ ยสลายเศษรากซง่ึ เปน แหลง อาศยั ของเชือ้ โรค

ขณะปลกู
1. การวางแนวในการปลูกแทน ควรเปลีย่ นจุดที่เจาะหลมุ ปลกู
ใหอยรู ะหวา งแถวเดมิ เพื่อลดโอกาสในการตดิ เชื้อ
2. แปลงยางท่มี ปี ระวัตกิ ารเปนโรครากมากอน ควรใชก ํามะถัน

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจัยยางในพ้ืนทป่ี ลกู ยางใหม หนา 50

ผงผสมดินในหลุมปลูก 100 กรัม / หลุม แลวท้ิงไวอยางนอย 15 วัน

เพ่ือปอ งกันการเจริญเตบิ โตของเช้อื ราสาเหตโุ รคราเขาทําลายรากยาง

3. แปลงปลูกพชื คลุมดินตระกลู ถ่วั ควรปลกู ใหห างจากแถวยาง

ประมาณ 1.5 เมตร

หลงั ปลูก

1. ควรสํารวจตนยางสมํา่ เสมอ โดยเฉพาะตนท่ีปลกู ในบรเิ วณที่

เคยเปนโรค หากพบตนยางท่ีแสดงอาการใบเหลืองผิดปกติ ควรขุดดูโคนตน

และราก หากพบเสนใยของเช้ือราสาเหตุโรค ใหขุดเผาทําลายเพื่อยับยั้งการ

ระบาดของโรค

2. ตน ยางทมี่ ีอายมุ ากกวา 3 ป ขนึ้ ไป ควรขดุ คกู วา ง 3

เซนตเิ มตร ลึก 60 เซนติเมตรจํากัดบริเวณท่ีเปนโรค โดยขุดระหวางตนที่อยู

ถัดไปจากตนท่ีแสดงอาการทางใบในแถวเดียวกันขางละ 2 ตน และก่ึงกลาง

ระหวางแถวขางเคยี งของแถวยางที่พบโรคกบั แถวถดั ไปทง้ั สองขา งเพ่อื ปอ งกัน

การลกุ ลามทางราก และควรขุดลอกคูทกุ ป

3. ใชสารเคมีสําหรบั รักษาตนที่เปน โรค และตนขางเคียงเพอื่

ปองกนั โรค ดงั ตารางที่ 12

ตารางที่ 13 การใชสารเคมีปองกันและกาํ จดั โรคราก

ชอ่ื สามญั % สารออกฤทธ์ิ อตั ราการใช วิธกี ารใช

ไตรดีมอรฟ 75 % EC 5-10 ซีซี / นา้ํ 1 ลติ ร ขุดรองรอบโคนตนกวาง
(tridemorph) 10 % SL 10 ซซี ี / นาํ้ 1 ลติ ร 15-20 เซนตเิ มตร เท
ไซโปรโคนาโซล 25 % EC สารเคมที ่ผี สมลงในรอ ง
(cyproconazole) 12.5 % EC รอบโคนตน 1-4 ลิตร
โปรปโ คนาโซล 5 % EC ขนึ้ อยูกบั ขนาดโคนตน
(propiconazole) ใชส ารเคมที กุ 6 เดือน
มายโครบวิ ทานลิ อยา งนอ ย 2 คร้ัง
(myclobutanil)
เฮกซะโคนาโซล
(hexaconazole)

ไดฟโนโคนาโซล 25 % EC
(difenoconazole)

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจยั ยางในพื้นทปี่ ลกู ยางใหม หนา 51

ตารางที่ 13 การใชส ารเคมปี อ งกนั และกําจดั โรคราก (-ตอ )

ชื่อสามญั % สารออกฤทธ์ิ อัตราการใช วธิ ีการใช

เฟนโิ คลนลิ 40 % FS 1.5-3 กรัม / นํา้ 1 ขดุ รองรอบโคนตนกวาง
(feniclonil) ลติ ร 15-20 เซนติเมตร เท

สารเคมที ีผ่ สมลงในรอง

โพรคลอราช 45 % EC 10-20 ซซี ี / นา้ํ 1ลิตร รอบโคนตน 1-4 ลิตร
(Prochloraz) ขึ้นอยกู ับขนาดโคนตน ใช

สารเคมีทกุ 6 เดอื น อยาง

นอ ย 2 ครัง้

11. แมลงและศตั รูยางพาราทสี่ ําคญั

1) ปลวก (Coptotermes curvignathus)
ลักษณะ เปน ปลวกใตด นิ วรรณะทหาร มหี วั สเี หลอื ง เมอ่ื กัด

จะปลอยของเหลวสีขาวขุนคลา ยน้าํ นม โดยทางเดินปลวกไมถกู ชะลา งโดยงาย
ไมส รา งจอมปลวก ทํารังภายในโคนตน และไขฟก ออกเปนตัว ไมผานระยะตัว
หนอน สว นแหลงอาหารอยูไ กลจากรงั มาก อาจสรา งรังยอ ยเปนระยะ

การทําลาย กัดกินตนยางทุกระยะการเจริญเติบโต และกัด
กินทุกสวนของลําตน และราก ทําใหตนโคนลมขณะใบเขียว โดยกัดกินทั้ง
เน้อื เยือ่ แหงและสด

การปองกันกําจัด ใชสารเคมี carbosulfan หรือ fipronil
หรือใชไสเดอื นฝอย ราดรอบโคนตน ปริมาณขน้ึ อยูกบั ขนาดของตน ยาง

2) หนอนทรายเปน ตัวออ นของแมลงนูนหลวงซ่งึ เปนดว งปกแข็ง
ลักษณะ ตัวหนอนมีสีขาว รูปรางงอเหมือนตัว C ลําตัวยาว

3-5 เซนติเมตร อาศยั อยูใ นดนิ และรากตอยางเกา ตวั เต็มวัยจะขุดดนิ เปนโพรงลกึ ลง
ไป เพอื่ เขาดกั แด โดยระบาดในพนื้ ทท่ี ่มี ดี นิ รว นปนทราย

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจยั ยางในพื้นทปี่ ลกู ยางใหม หนา 52

การทําลาย กดั กนิ รากยาง ทําใหตนยางใบเหลือง และเห่ียว
แหง ตาย

การปองกันกําจัด ดักจับตัวเต็มวัยดว ยกับดกั แสงไฟ หรอื
ใชสารเคมี carbosulfan หรือ fipronil ราดรอบโคนตน ยางและตอยางเกา

3) เพล้ียหอย
ลกั ษณะ เกาะตามกงิ่ กานของตน ยาง โดยเพลยี้ หอยตวั เมยี จะ

สรา งเกราะสีน้ําตาลแก หนาประมาณ 0.3 - 0.5 มิลลิเมตร ไวปองกันตัว จะมีระบาด
ชวงอากาศแหงแลง

การทําลาย ดูดกนิ นํ้าเล้ียงจากกิง่ กานทีม่ สี ีเขยี ว ทาํ ให
ชะงกั การเจรญิ เตบิ โต จนตนยางแหง ตาย

การปองกนั กําจัด ใชศ ัตรูธรรมชาติ เชน แมลงหา้ํ หรือแมลง
เบียนหรือเชอื้ ราทําลายไขและตัวออน หรือใชสารเคมี White Oil ฉีดพน

12. อาการเปลือกแหง
อาการเปลอื กแหง ของตน ยาง เปนลักษณะความผิดปกติของการไหลของ

น้าํ ยาง ทําใหผลผลติ ลดลงจนกระท่ังไมส ามารถเกบ็ ผลผลิตได โดยปกติในสวนยางจะ
มีตนยางแสดงอาการเปลือกแหง เพม่ิ ขึน้ ทกุ ปแตไ มค วรมากกวา รอ ยละ 1 ตอป

สาเหตุ เกดิ จากการชักนาํ ดวยสาเหตุใดสาเหตุหนึ่ง หรือหลายสาเหตุ
รว มกนั ดังน้ี

1. กรีดถี่
2. ใชส ารเคมีเรงน้ํายางมากเกินไป
3. พนั ธยุ างบางพันธุ เชน BPM 24 PB 235 และพันธยุ าง
ทีใ่ หผ ลผลติ น้ํายางสูง มีแนวโนมการเกิดอาการเปลือกแหงไดงายโดยเฉพาะ
เมอื่ กรดี ถี่กวาคําแนะนํา
4. เปดกรดี ตนยางท่ียังไมไ ดขนาดเปด กรดี

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจยั ยางในพนื้ ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 53

5. สภาพแวดลอม ไดแก โครงสรา งและความอุดมสมบรู ณ
ของดนิ ปลูก การปฏบิ ตั ิท่ีไมถ ูกตอ ง สภาพภูมิอากาศ

6. ไมทราบสาเหตทุ ัง้ ท่ีตนยางเจรญิ เติบโตดี ปลกู ในสภาพ
แวดลอมเหมาะสม และดูแลสวนยางตามคําแนะนํา

ลักษณะอาการ

1. ตน ยางแสดงอาการบางอยา งกอ น เชน น้าํ ยางไหลออกมา
มากหรอื นอ ยผดิ ปกติ นาํ้ ยางหยดุ ไหลชา ความเขม ขนของนํ้ายางเพิ่มขน้ึ หรอื ลดลง
จากปกติ

2. ตอมาเมื่อกรีดยางที่ระดบั ความลกึ ปกติ นํา้ ยางจะไมไ หล
เปนบางสว น หรอื ตลอดรอยกรีด

3. รอยกรดี สว นท่แี หง อาจเปลี่ยนเปน สีน้ําตาล เปลอื กใตร อย
กรีดแตกขยายบรเิ วณลงไปจนถงึ โคนตน และลอ นหลุดงาย

4. เม่ือขูดเปลือกนอกออก อาจพบรอยสีนํา้ ตาลซง่ึ เกิดจากการ
ตายของเซลลบ างสว น โดยเฉพาะท่ีบรเิ วณเทา ชาง

การปองกัน ปจจุบันยังไมมีวิธีรักษาอาการเปลือกแหงของตน

ยางท่ีไดผ ลดี จงึ เนนการปอ งกนั ดังนี้

1. ใชร ะบบกรีดใหเ หมาะสมกบั พนั ธยุ าง และไมก รดี ถีต่ ิดตอกัน
เปน เวลานาน

2. ไมใชส ารเคมีเรงนํ้ายางในเปลอื กแรก ควรใชก บั ระบบกรดี ทมี่ ี
วันหยุด และไมใชกับพันธุยางท่ีมีการตอบสนองนอย ไดแก BPM 24, PB 235, PB
255, PB 260 สถาบันวิจัยยาง 250สถาบันวิจัยยาง 251 และหลีกเล่ียงสารทาหนา
กรดี ท่ีไมท ราบชือ่ สารออกฤทธ์ิ

3. ไมเปดกรีดตนยางท่ียังไมไดขนาดเปดกรีด และหยุดกรีดยาง
ในระยะทต่ี น ยางผลใิ บใหม

4. ใสปุย บาํ รุงตน ยางตามคาํ แนะนํา ดนิ ปลกู ยางทม่ี อี นิ ทรียวัตถุ
ตํา่ ควรใชป ยุ อนิ ทรยี ร วมกบั ปยุ เคมี

การทําสวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจยั ยางในพื้นทปี่ ลกู ยางใหม หนา 54

5. หลกี เลยี่ งการใชเครือ่ งกลหนกั ในสวนยาง เพราะเปน การ
เพิ่มการอัดตัวของดนิ

6. หากน้าํ ยางหยดุ ไหลเปนระยะบนหนากรีด ควรหยุดกรดี เปน
เวลา 3-6 เดอื น แลว ลองเปด กรีดใหม ถานํ้ายางยังไมไหลเปนปกติ ใหเปดกรีดใหมใน
ระดับตํา่ กวา รอยกรีดเดมิ ถายังไมม นี ้าํ ยางไหลอีก ควรหยดุ กรดี แลว เปดกรีดท่ีหนา

ใหม
…………………………………………………….

การทําสวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจยั ยางในพืน้ ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 55

บทที่ 7 : การกรีดยางในพน้ื ทปี่ ลูกยางใหม

การกรีดยางเปน การนาํ ผลผลติ ในรปู ของนาํ้ ยางจากบรเิ วณเปลอื กของ

ตนยาง วิธกี ารกรดี ยางทีถ่ ูกตอง สามารถเพ่ิมผลผลิตใหมากขึ้นแบบยั่งยืนแต

หากใชวิธีการปฏิบัติในการกรีดยางท่ีไมถูกตองนอกจากไดน้ํายางนอยแลว

ยงั ทําใหต น ยางเสยี หายเปนเหตใุ หร ายไดของเกษตรกรลดนอยลง ฉะนัน้ จึงควร

พิจารณาถึงวธิ กี ารดังตอ ไปนี้

อุปกรณ 1. มดี กรีดยาง 2. เชือกยาว 50 เซนติเมตร

3. ไมเปด กรดี ทาํ มุม 30 องศา สงู 150 เซนตเิ มตร

4. ชอลก หรอื ตะปู 5. รางหรอื ลิน้

6. ถวยรับนาํ้ ยาง 7. ลวดรบั ถวยรบั น้าํ ยาง

การเปด กรดี หนายาง

1. ขนาดของตนยางท่ีจะเปดกรีดไดนั้นใหวัดที่ระดับความสูงจาก

พนื้ ดิน 150 เซนติเมตร ตองมขี นาดเสนรอบตน 50 เซนติเมตรขึน้ ไป

2. มีจํานวนตน ยางทีไ่ ดขนาดเปดกรดี ไมนอ ยกวาครึง่ หนง่ึ ของท้ังสวน

3. ความลาดเอียงของรอยกรีด ทาํ มมุ 30 องศากับแนวระดับ

ข้ันตอนและวิธปี ฏิบตั ใิ นการเปด กรดี หนา ยาง
1. การวัดขนาดของตน ยางวัดจากโคนตนที่ความสูง 150 ซม. ใชเชือกยาว
50 เซนติเมตร วัดรอบตนยาง (ใหวัดขนาดของตนยางในระดับความสูงจาก
พน้ื ดิน 150 เซนตเิ มตร) หากปลายเชือกทงั้ สองไมซอนกันก็แสดงวาตนยาง ได
ขนาด 50เซนติเมตร หรอื โตกวา แสดงวาเปด กรดี ได
2. วธิ ีการทํารอยกรีด การเปดกรีดหนายาง ใชไมเปดกรีดตามแนวต้ังกดแผน
สงั กะสใี หแนบกับตนยางตามแนวลาดเอียงของแผนสังกะสี ทํามุม 30 องศา
แลวใชช อลก หรือตะปทู าํ เครอ่ื งหมายบนตน ยาง

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจัยยางในพ้ืนทปี่ ลกู ยางใหม หนา 56

3. วิธีการแบงครึ่งรอยกรีด ใชเชือกวัดรอบตนแลวนํามาทบคร่ึง จากน้ันนํา
เชอื กทีท่ บครง่ึ แนบกบั ตนยางโดยใหปลายดา นหน่ึงอยูท่ีรอยแบงครึ่งดานหนา
ดึงปลายเชือกอีกดา นหนึ่งแนบกบั ตน ยางตรงแนวระดบั ไปทางดา นหลังแลวทํา
เครอ่ื งหมายไว ทาํ เชนนี้อกี ครัง้ ในระดับที่ต่ํากวาเดิมประมาณ 30 เซนติเมตร
กรณีกรดี ครึ่งลําตน
4. การทาํ รอยแบง ครง่ึ ดานหลัง ใชตะปูหรือชอลก ทําสวนแบงคร่ึงดานหลัง
ผานจุดท้ังสอง จากน้ันใชมีดกรีดเบา ๆ ตามรอยที่ทําเครอ่ื งหมายไว
5. การติดรางรองรับนํ้ายาง และลวดรับถวยน้ํายาง ติดรางรองรับน้ํายาง
หางจากรอบกรดี ดานหนา ลงมา 30 เซนติเมตร และติดลวดรับถวยน้ํายางให
หางจากลิ้นรบั นาํ้ ยางลงมาประมาณ 10 เซนติเมตร

หลักในการกรดี ยาง
1. ไดน า้ํ ยางมากทส่ี ดุ
2. ตนยางเสยี หายนอยที่สดุ
3. กรีดไดนานทส่ี ุด
4. สิ้นเปลืองเปลือกนอยท่สี ุด

ปจจัยที่เกย่ี วของกับการกรีดยาง
1. ทิศทางและความลกึ ของรอยกรดี ตองกรดี เอยี งจากซายบนมาขวา

ลา ง เพอื่ ใหตัดทอน้ํายางมากทีส่ ุดความลึกใหใกลเย่ือเจริญมากท่ีสุด แตไมให
บาดเนื้อไม เพราะจะทําใหเปลอื กท่งี อกใหม เปนปุมเปนปมไมส ามารถกลบั มา
กรีดไดอกี รอบ

2. การสน้ิ เปลอื งเปลือก การสิน้ เปลอื งเปลือกในแตละครง้ั กรดี ไมเกิน
2.5 มิลลเิ มตร การกรดี ถีเ่ กนิ ไป เปลอื กยางจะหมดเร็ว และเปลือกงอกใหมจะ
งอกไมทนั การกรดี ที่ดคี วรส้นิ เปลอื งเปลือกไมเ กนิ 25 เซนตเิ มตรตอ ป

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจยั ยางในพื้นทปี่ ลกู ยางใหม หนา 57

3. ขนาดของงานกรีดยาง หมายถึงจํานวนตนยางท่ีคนงาน 1 คน
สามารถกรดี ยางไดประมาณ 450-500 ตน แตทั้งน้ีขึ้นอยูกับภูมิประเทศของ
สวนยาง ความยาวของรอยกรดี และความชาํ นาญของผูกรีด

4. เวลาท่ีเหมาะสมในการกรีดยาง เวลาที่เหมาะสมในการกรีดได
ตัง้ แต 03.00 – 06.00 น. ท้ังนี้สามารถกรีดยางไดตลอดวนั แตน ํ้ายางจะลดลง
เรอ่ื ยๆ เมือ่ อากาศรอ นข้นึ ขอ ควรระวังในเกบ็ น้าํ ยางเพ่อื ทํายางแผนคือ ไมควร
ปลอ ยใหน าํ้ ยางท่กี รีดได อยูในถวยน้ํายางนานเกินไปเพราะจะเกิดการจับตัว
ของเนื้อยางได ท้ังนค้ี วรรบี เกบ็ เม่ือนาํ้ ยางเร่มิ หยดุ ไหล

5. ความคมของมดี มดี กรดี ยางควรลบั ใหคมอยูเสมอ เพราะทําใหตัด
ทอนา้ํ ยางดขี น้ึ และส้นิ เปลอื งเปลือกนอย

ระบบกรีด
การกรดี ยางที่ระดับความสูงของหนากรีดที่ระดับ 150 เซนติเมตร ลงมา

โดยระบบกรีดทสี่ ถาบนั วิจยั ยางแนะนาํ แนะนาํ มี 5 ระบบ ไดแก
1. กรีดครึ่งลาํ ตน กรดี 1 วนั เวน 2 วนั (S/2 d3) เหมาะสมกับพนั ธุ

ยางทั่วไป โดยเฉพาะพนั ธุทอี่ อนแอตออาการเปลอื กแหง
2. กรีดครึ่งลาํ ตน กรีด 1 วัน เวน 1 วัน (S/2 d2) ใชไดกบั พนั ธยุ าง

ทวั่ ไป
3. กรดี ครงึ่ ลาํ ตน กรีดติดตอกนั 2 วนั เวน 1 วัน (S/2 d1 2d/3)

ใชกับเปลือกงอกใหมหรือสวนยางขนาดเล็กกวา 7 ไร ไมควรกรีดเกิน 160 วัน
ตอ ป และไมควรใชกบั พนั ธุย างทอ่ี อนแอตออาการเปลือกแหง

4. กรีด 1 ใน 3 ของลําตน กรดี ตดิ ตอ กัน 2 วนั เวน 1 วนั (S/3 d1
2d/3) ใชกับเปลือกงอกใหม หรือสวนที่มีขนาดเล็กกวา 10 ไร ไมควรกรีดเกิน
160 วันตอ ป และไมค วรใชก บั พันธุย างทอ่ี อนแอตอ อาการเปลือกแหง

การทําสวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจัยยางในพ้นื ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 58

5. กรีด 1 ใน 3 ของลาํ ตน กรีด 1 วนั เวน 1 วนั ควบคูก ับการใช
สารเคมีเรง นํา้ ยางความเขมขน 2.5% (S/3 d2 .ET 2.5%) จาํ นวน 6 คร้งั ตอป
ไมควรใชกบั พันธุยางทอ่ี อนแอตออาการเปลอื กแหง และไมควรใชในเขตแหง แลง

ขอสงั เกตุ 1/ พันธยุ างที่ใหผลผลิตสงู ไดแ ก สถาบนั วิจยั ยาง 251
สถาบันวจิ ยั ยาง 408 BPM 24 และ PB 235 เปนตน สวนใหญเ ปน พนั ธุที่มรี ะดับ
เมแทบอลิซมึ สงู ดงั นน้ั แนวทางหน่ึงในการหลีกเลย่ี งความเสีย่ งของการเกดิ อาการ
เปลอื กแหง กับตน ยาง ควรใชร ะบบกรีดถ่ีต่ํา เชน กรีดวันเวนวัน (d2) หรือ กรีด
วันเวน 2 วนั เปน ตน

2/ ควรทํารอยแบงกรดี เสน หนา-หลังใหช ัดเจนในแตล ะปก รดี
ยาว 30-50 ซม. เพ่ือปองกันไมใหกรีดล้ําเขาไปในหนาอ่ืนที่ยังไมไดกรีด
โดยเฉพาะการแบงหนากรีดหนึ่งในสามของลําตน หากไมทํารอยแบงกรีดให
ชดั เจน เมอื่ กรดี หนาท่ีสาม รอยกรดี มกั จะส้ันมาก ทําใหไ ดน ้าํ ยางนอ ย จนกระทง่ั
ไดผ ลผลิตตํา่ ไมคุมคากบั การกรดี หนาทีส่ ามตอไป ทําใหเ สียโอกาสในการเกบ็ เกยี่ ว
ผลผลิตยาง

3/ ไมควรเปลีย่ นความยาวของรอยกรดี เชน กรดี ครึง่ ลาํ ตน
เปล่ียนเปนกรดี หน่งึ ในสามของลําตน หรือในทางกลับกันเปลีย่ นจากรอยกรดี หนงึ่
ในสามเปน ครงึ่ ลําตน เพราะจะทําใหเ ปลือกสว นหนึ่งไมไดกรีด ทาํ ใหผ ลผลติ ลดลง
20-30%

สารเคมเี รงนาํ้ ยาง
หมายถึง สารที่ชวยเพ่ิมระยะเวลาการไหลของนํ้ายางใหนานขึ้น และ

กระตุนการสังเคราะหนํ้ายาง สารเคมีที่แนะนําใช คือ 2-chloroethyl
phosphonic acid มีช่อื สามญั วา เอทธิฟอน (ethephon) โดยแนะนําใหใช
ที่ระดับความเขมขน 2.5% หลังจากทาหนายางจะสลายตัวใหแกสเอทธีลีน
(ethylene) ออกมาชาๆ หรือใชสารเคมีเรงนํ้ายางในรูปของแกสเอทธิลีน

การทําสวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจัยยางในพืน้ ทป่ี ลกู ยางใหม หนา 59

โดยตรงกับตนยางบริเวณเปลือกท่ีใกลรอยกรีดหรือรอยเจาะ แกสเอทธิลีน
จะกระจายและซึมเขาสูเ ปลือกชั้นในเขา สทู อนํ้ายาง ทาํ ใหน ้ําสามารถไหลผาน
ผนังเซลลไดดีข้ึน เพิ่มปฏิกิริยาการเปล่ียนแปลงนํ้าตาลซูโครส เพ่ิมความดัน
ภายในทอน้าํ ยาง เพมิ่ บรเิ วณพ้ืนทีใ่ หน ้ํายาง ชะลอการจับตัวของอนุภาคยางใน
นาํ้ ยาง ทําใหก ารอุดตันชา ลง นาํ้ ยางไหลไดน านขึ้น

ผลกระทบจากการใชสารเคมเี รงนาํ้ ยาง
 ทําใหปริมาณเน้ือยางแหง (DRC) ลดลงรอ ยละ 3-6 ขึ้นอยูก ับพนั ธุยาง
และความสมบูรณของตนยาง
 ใชร ะบบกรดี ถ่ี และหากใชส ารเคมเี รงนํ้ายางความเขม ขน สงู ทาบอยคร้งั
ทาํ ใหต น ยางเกดิ อาการเปลือกแหง สูงขน้ึ
 การใชสารเคมีเรงนาํ้ ยางในรูปของแกส แบบเจาะ หากเจาะลกึ ถงึ เนอ้ื ไม
จะมีผลกระทบกับเน้ือไม ทาํ ใหเ นื้อไมเปนแผล มีสีคลํ้า หรือเปลือกบวม

การเก็บเกย่ี วผลผลิตนํ้ายางวิธอี น่ื
1. ระบบกรีด 2 รอยกรีด กรีดสลับหนาตางระดับ (Double Cut

Alternative Tapping System: DCA)
เปนการเปดกรีดทั้งสองหนา ตางระดับ โดยหนากรีดแรกเปดกรีดที่ระดับ

ความสูง 80 เซนติเมตรจากพ้ืนดิน หนากรีดท่ี 2 เปดกรีดท่ีระดับความสูง 150
เซนติเมตรจากพ้ืนดิน ระยะหางระหวางรอยกรีด 2 รอยหางกันประมาณ 70
เซนติเมตรเพื่อใหพ้ืนท่ีการใหน้ํายางไมซอนกัน ใชระบบกรีดวันเวนวัน สลับหนา
กรดี แตล ะรอยกรดี ทุก 4 วนั หรอื กรีดวันเวน วัน โดยแตล ะคร้งั ไมก รีดซํา้ หนา
กรีดเดมิ

การทําสวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจยั ยางในพื้นทปี่ ลกู ยางใหม หนา 60

2. การกรีดส้ันหรอื เจาะรว มกับการใชแ กสเอทธลิ ีน
คือ การใชแ กสเอทธิลีนกบั ตนยาง ทําใหนาํ้ ยางไหลไดน าน จึงเปนการเพ่ิม
ผลผลิตวิธหี นง่ึ แตค วรใชกบั ตน ยางอายุไมตาํ่ กวา 15 ป หรอื ตนยางกอ นโคน 3-5 ป
หรือหนากรีดลางเสียหาย และตนยางมีสภาพสมบูรณ ไมควรใชในพ้ืนที่แหงแลง
เพราะทําใหตนยางเกิดอาการเปลือกแหงไดงาย การใชแกสจะไดผลดีเม่ือ มี
ความช้ืนในดินสงู แตตน ทนุ การใชแ กสคอนขางสงู

3. การกรดี สาย
พื้นที่ชายแดนภาคใตซึ่งมีปญหาความไมปลอดภัยในการกรีดยาง

สามารถกรดี สายถึงเวลา 09.00 น. โดยใชระบบกรีดครึง่ ลาํ ตน กรดี วนั เวน วันรวมกบั
การใชส ารเคมเี รง น้าํ ยาง จะใหผ ลผลติ ใกลเคียงกับการกรีดเวลาปกติ หรือการกรีด
สัปดาหละครงั้ (S/2 d7)

4. การกรดี ยางหนาสงู กอนโคน
คอื การกรีด หรือเจาะยางทรี่ ะดับความสงู กวา การกรีดหนาปกติ ใชกับ

ตน ยางอายมุ ากใกลโ คน หรอื เปลือกหนา ลางไมสามารถใหผลผลิตไดตามปกติ ควรใช
วธิ ีการกรีดยางหนาสูงกอนโคน 2-6 ป เพื่อใหไดรับผลตอบแทนสูงสุด ระบบกรีดที่
แนะนาํ คือ การกรีดหนา สูงกรดี หน่งึ ในสามของลาํ ตน กรีดขึ้น กรีดวันเวนวัน ควบคู
กบั การใชสารเคมีเรงนาํ้ ยางเขม ขน 2.5 % จํานวน 6 คร้ัง/ป โดยเปดกรีดเหนือรอย
กรดี เดมิ หนา ลาง ประมาณ 3 เซนติเมตร ทาํ มมุ ความลาดชนั ของรอยกรีด 45 องศากับ
แนวระดบั การเปลย่ี นหนากรีดจะเปลยี่ นหนากรีดควรเวียนทางดานซายมือ เม่ือ
ครบ 3 หนา กรีด หรอื ระยะเวลา 3 ปกรีด จงึ ข้ึนไปเปดกรีดท่ีตําแหนงเหนือรอยกรีด
เดิมและเปลยี่ นหนากรดี ในแตละปกรดี เชน เดยี วกัน

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจยั ยางในพ้นื ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 61

อปุ กรณก ันฝน
มคี วามจําเปน ในเขตที่ทีม่ ฝี นตกชกุ ปริมาณนา้ํ ฝนมากกวา 2,000มิลลเิ มตร

ตอป โดยเฉพาะเขตภาคใตฝงตะวันตก จังหวัดระนอง พังงา และภูเก็ต เขตภาค
ตะวันออก จังหวัดจันทบุรี และตราด และเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัด
หนองคาย และนครพนม จะสามารถเพ่ิมจํานวนวนั กรีดไดไมนอยกวา 15-45 วัน
ตอป ทําใหผลผลิตรวมเพ่ิมขึ้น เพิ่มรายไดใหเกษตรกร โดยตนทุนอุปกรณกันฝน
ราคา 12-20 บาทตอ ตน มีอายุการใชง านครงั้ ละ 4 เดือน

ขอ ควรพจิ ารณาการใชอ ปุ กรณกนั ฝน

 ในวนั ท่ีอากาศปลอดโปรง ควรเปด พลาสติกออกเพือ่ ระบายความรอน
และความช้นื

 ใชสารเคมีปองกันเชื้อราโรคหนายางสัปดาหละครั้ง ในชวงโรคหนา
ยางระบาด

 ไมค วรใชก ับระบบกรดี ถที่ ี่กรีดตดิ ตอ กันตัง้ แต 2 วันขน้ึ ไป
 วันกรีดยางไมควรเกิน 160 วันตอป
 ไมค วรใชใ นทองทที่ ม่ี ีวนั กรีดปกติมากอยูแลว

ผลกระทบของการกรีดทีไ่ มถ ูกตองตามคําแนะนํา

1. การกรีดยางตนเล็กท่ีมีขนาดเสนรอบลําตนตํ่ากวา 50 เซนติเมตร
การกรีดยางตนเล็กมีผลกระทบตอท้ังผลผลิตน้ํายางและเน้ือไม ดังน้ี

กรีดยางตนเล็กทําใหไดผลผลิตนํ้ายางนอยกวาตนขนาด 50 ซม. ประมาณ
26-43% และการกรดี ยางตน เลก็ รว มกบั การกรดี ถ่ี กรีดหนึ่งในสามของลําตน
กรีดสามวันหยุดวัน ย่ิงทําใหผลผลิตลดลง 50-60% อยางไรก็ตามพบวา
ผลผลิตน้ํายางจากตนขนาด 50 ซม. ถึงแมเปดกรีดชา 1 ป ไดผลผลิตสะสม
พอๆ กับเปดกรดี ตนยางขนาดลําตน เล็ก ท่ีเปดกรดี กอ น 1 ป หรือผลผลิตของ
การกรีดยาง 2 ป จากตน ยางขนาดลาํ ตน เล็ก ไดผลผลิตพอๆ กับการกรีดยาง
ตนขนาด 50 ซม. ท่ีกรีดเพียง 1 ป การกรีดยางตนเล็กทําใหตนยางแสดง
อาการเปลือกแหง มากขน้ึ นอกจากนยี้ งั ทําใหอ ายุยางส้นั ลง มผี ลทําใหผลผลิต

การทําสวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจัยยางในพน้ื ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 62

ตลอดวงจรชวี ติ ยางลดลง 25-59% และยงั มผี ลกระทบตอ การเจรญิ เติบโตของ
ตน ยาง ทาํ ใหต น ยางมอี ัตราการเจริญเตบิ โตตา่ํ และผลผลติ ไมย างนอยกวา 28-
60% เม่ือเปรียบเทียบกันตนขนาด 50 ซม. และการกรีดยางตน เลก็ ไดปริมาณ
เนอ้ื ยางแหงตา่ํ (DRC, dry rubber content)

2. การกรีดแบบรอยกรีดสั้น
การกรีดหนึ่งในส่ีของลําตน กรีดทุกวัน (S/4 d1) ใหผลผลิตตอคร้ัง

กรีดนอยกวาระบบกรีดครึ่งลําตนกรีดวันเวนวัน (S/2 d2) ประมาณ 50%
และในชวงหลัง (กรดี ยาง 9 ป) ผลผลติ ลดลง 74% ขณะทร่ี ะบบกรดี ดังกลาวมี
จํานวนวันกรีดมากกวา 100 วัน และถึงแมวาระบบกรีดหน่ึงในสี่ของลําตน
กรีดทุกวันจะทําใหเกษตรกรมีรายไดจากการกรีดทุกวันก็ตาม แตเมื่อรวม
รายไดแ ละผลผลิตตอ ไรต อ ปไมแตกตา งกนั อยางไรก็ตามการกรีดกรีดหน่งึ ในสี่
ของลาํ ตน กรีดทกุ วัน ทําใหมจี ํานวนตนเปลือกแหงมากขน้ึ อาจทําใหอายุการ
กรีดลดลงทําใหสูญเสียท้ังโอกาสในการเก็บเก่ียวผลผลิตนํ้ายางและดาน
เศรษฐกจิ

การใชสารทาหนา กรดี
เกษตรกรแตล ะรายเลือกใชสารทาหนากรีดเพื่อวัตถุประสงคตางกัน

บางรายใชเ พอ่ื รักษาบาดแผลและปอ งกันรักษาโรคที่หนากรีด บางรายใชเพ่ือ
ตอ งการเพ่ิมผลผลิตนา้ํ ยาง

 การใชสารทาหนากรีดเพื่อการปองกันรักษาโรค โรคที่
สําคัญ ไดแก โรคเสนดํา และโรคเปลือกเนา สวนยางที่อยูในพ้ืนท่ีท่ีเกิดโรค
ระบาดเปนประจํา ควรใชสารเคมีปองกันกําจัดเชื้อราตามคําแนะนําทาหนา
กรีดในชวงที่มีฝนตกชุกทุกสัปดาห แตเมื่อพนฤดูฝนไปแลว ไมมีความ
จาํ เปนตองทาหนา กรดี เกษตรกรบางรายอาจใชฝนุ แดงผสมกบั สารเคมปี อ งกนั

การทําสวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจัยยางในพืน้ ทป่ี ลกู ยางใหม หนา 63

กําจดั เชื้อราดว ย เพอ่ื ใหเห็นรอ งรอยบริเวณท่ีทาสารเคมีแลว แตก ารใชฝนุ แดง
เพียงอยา งเดยี วทาหนากรดี ไมม ผี ลในการควบโรคโดยตรงแตอยา งใด

 การใชสารทาหนากรีดเพื่อเพิ่มผลผลิตน้ํายาง ควรใช
สารเคมีเรงนํ้ายางเอทธิฟอน (ethephon) โดยแนะนําใหใชความเขมขนไม
เกนิ 2.5% ทาทีห่ นา กรดี ตามคาํ แนะนาํ ไมค วรใชใ นอัตราความเขม ขน สงู หรือ
ใชถ ่จี นเกินไป เพราะจะทาํ ใหต นยางเกิดอาการเปลอื กแหง ไดอยา งรวดเรว็

หลักการพิจารณาในการเลอื กใชส ารทาหนา กรดี
 เลอื กใชสารทาหนากรดี ใหต รงกบั วัตถปุ ระสงค เชน ตองการ

ทาหนากรีดเพื่อควบคุมโรค ก็ใชสารเคมีปองกันกําจัดเชื้อราทาโดยตรง ถา
ตองการทาหนากรีดเพ่ือเพม่ิ ผลผลิตนา้ํ ยาง ก็ใชส ารเคมเี รงนํ้ายาง

 หลกี เล่ยี งการใชสารทาหนา กรีดท่ีไมท ราบช่อื สามญั หรือสาร
ออกฤทธ์ิ ผลิตภัณฑที่มีสวนผสมของสารสําคัญที่ใชในการปองกันกําจัดโรค
จดั เปนวตั ถุอันตราย ตอ งข้ึนทะเบยี นและขออนญุ าตตาม พ.ร.บ. วัตถอุ นั ตราย
พ.ศ. 2535 ดังนั้นเพื่อใหไดผลิตภัณฑท่ีมีคุณภาพ เกษตรกรควรเลือกซื้อ
ผลิตภัณฑทาหนากรีดที่มีฉลากถูกตองตามประกาศกระทรวงเกษตรและ
สหกรณ ซงึ่ ประกอบดวย ชื่อการคา ช่อื สามัญ ชอ่ื ทางเคมี เลขทะเบียนวัตถุ
อันตรายท่ีออกใหโดยกรมวิชาการเกษตร ขนาดบรรจุ วัน เดือน ปที่ผลิต
หรือหมดอายุ อัตราสวนผสมและลักษณะผลิตภัณฑ วัตถุประสงคการใช
ประโยชน วิธีใช วิธีเก็บรักษา คําเตือนและเครื่องหมายแสดง ชื่อผูผลิต
ผูน าํ เขา พรอมสถานทต่ี ้งั อาการเกิดพษิ และการแกพิษ

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจยั ยางในพ้ืนทปี่ ลกู ยางใหม หนา 64

ขอสงั เกต
 การใชส ารทาหนากรีดทีม่ สี าร ethephon เปน สวนประกอบ

กับตนยางทีแ่ สดงอาการเปลอื กแหง อาจทําใหผลผลิตนํ้ายางเพ่ิมขึ้นในระยะ
2-3 เดอื นแรก หลังจากนน้ั ผลผลติ จะเริม่ ลดลงและกลับมาแสดงอาการเปลอื ก
แหง อกี

 การทดลองใชสารอ่ืนทาหนากรีด เชน ปุยอินทรียนํ้า คีเลท
กรดอะมโิ นและนา้ํ ตาลโมเลกลุ เดีย่ ว ไคโตซาน เปน ตน ไมมีผลโดยตรงตอการ
รักษาอาการเปลอื กแหงของยางพารา

…………………………………………………….

การทําสวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจัยยางในพ้ืนทป่ี ลกู ยางใหม หนา 65

บทท่ี 8 : การแปรรูปยางเบื้องตนในพื้นทปี่ ลูกยางใหม

1. การผลติ ยางแผน ดิบคุณภาพดี

ปจ จุบันการผลติ ยางแผนในพน้ื ทป่ี ลูกยางใหมจ ะมนี อยมาก เนื่องจาก

เกษตรกรนิยม ผลิตยางกอนถวยแทน เนื่องจากการผลิตยางแผนดิบตองใช

ตน ทุนสูง ใชเ วลา และแรงงานมาก รวมถึงใชทรัพยากรน้ํา อยางไรก็ตามยาง

แผน ดบิ มขี อ ดีเกบ็ ไวไ ดนานกวา เพอื่ รอราคาท่เี หมาะสมจึงจําหนาย ขึ้นอยูกับ

คณุ ภาพและการเกบ็ รักษา ซง่ึ การทาํ ยางแผน ช้ันดี มีหลกั คอื ทํายางใหสะอาด

ใชน้ํากรดและน้ําใหถูกสวน รีดแผนยางใหบาง สีสมํ่าเสมอ ไมมีฟองอากาศ

มีขนาดและน้าํ หนกั ตามมาตรฐาน ซึ่งมวี ธิ ีและขนั้ ตอนดงั น้ี

อุปกรณแ ละเครื่องมอื

1. เครื่องกรองนํ้ายาง เบอร 40 และ 60 2. ตะกง

3. ถงั สําหรบั ใสนา้ํ และนา้ํ ยาง 4. โตะ นวดยาง

5. เครอื่ งรดี ชนิดเรยี บและชนดิ ดอก 6. โรงเรือน

7. กระปองตวงน้าํ ยาง 8. ใบพายกวนน้ํายาง

9. ภาชนะผสมนํา้ กรด

ข้นั ตอนการผลิต

1. การเก็บรวบรวมนา้ํ ยาง เกบ็ ในภาชนะท่ีสะอาด กรองน้ํายางดวย
กรองเบอร 40 อยูดานบน และ เบอร 60 อยูดานลาง เพื่อไมใหมีสิ่ง
แปลกปลอมปะปนลงในถังเก็บนํ้ายาง เพราะจะทําใหยางสกปรก จับตัวเปน
กอ นเรว็

2. การผสมนํ้ากบั น้ํายาง ตวงนา้ํ ยางท่ีกรองแลวใสในตะกงท่ีสะอาด

ตะกงละ 3 ลิตร ตอมาเติมนา้ํ สะอาดลงไป2 ลิตร จะไดอ ัตราสวนผสมระหวาง

น้ํายางกับนํ้าในอัตรา 3 : 2 (อัตราสวนอาจเปลี่ยนแปลงไดตามสภาพความ

เขมขนของนํ้ายาง เชน จากกรณฝี นตก หรืออืน่ ๆ)

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจัยยางในพื้นทปี่ ลกู ยางใหม หนา 66

3. การเลือกใชน้ํากรดและการผสม เพ่ือใหยางแผนมีคุณภาพดีได
มาตรฐานควรใชกรดฟอรมกิ ชนดิ เขมขน 90 % นํามาเจือจางโดยนํากรดฟอร
มกิ 2 ชอ นแกงเตมิ ลงในนํ้าสะอาด 3 กระปองนม คนใหเขากัน (ระวังอยาเท
นํ้าใสน ้าํ กรดใหเทกรดลงในนาํ้ ) การใชก รดขึ้นอยูก บั ขนาดของแผนยางที่ทําวา
มีเนื้อยางแหงกี่กรัม ปกติ 1 ตะกงหรือยาง 1 แผน จะมีน้ําหนักระหวาง
800-1,200 กรัม การใชกรดอัตราน้ีเหมาะกับน้ํายางท่ีความเขมขนเนื้อยาง
30%

4. การใชนํ้ากรดผสมน้ํายาง ใชใบพายกวนใหน้ําผสมกับน้ํายางใน
ตะกง สกั 1-2 เทย่ี วและตวงน้ํากรดท่ีผสมแลว 1 กระปองนม เทลงในนํ้ายาง
ใหท ่วั ตะกงพรอ มใชใ บพายกวนนาํ้ ยางไปมา ประมาณ 6 เท่ียว ฟองที่เกิดจาก
การกวนนํ้ายาง ใหใชใบพายกวาดออกจากตะกงใหหมด เก็บรวบรวมใส
ภาชนะไวขายเปน เศษยาง (หากไมก วาดฟองน้าํ ยางออกไปเม่ือแผน ยางแหงจะ
เห็นรอยจุดฟองอากาศในแผนยางทําใหขายไดราคาตํ่ากวาท่ีควรจะเปน)
หลังจากนั้นปดตะกงเพ่ือปองกันมิใหฝุนละอองหรือส่ิงสกปรกตกลงไปในน้ํา
ยางทก่ี าํ ลังจบั ตวั ทง้ิ ไวประมาณ 30-40 นาที เพอื่ รอการนวด

5. การนวดแผนยาง กอนนําไปนวด ควรรินนํ้าสะอาดหลอไวทุกตะ
กง เพื่อสะดวกตอการเทกอนยางออกจากตะกงควรนวดแผนยางบนโตะที่
สะอาด ซึ่งปูดวยแผนอะลมู เิ นียมหรอื แผน สังกะสี นวดแผน ยางใหบ างเทา ท่ีจะ
ทําไดและสม่ําเสมอท้ังแผนนอกจากวิธีน้ียังมีเครื่องจักรสําหรับนวดยางทําให
สะดวกรวดเร็วและประหยัดแรงงาน ซงึ่ ปจจุบันนยิ มใชกันอยา งแพรห ลาย

6. การรีดแผน ยางดวยเครื่องรีดชนดิ เรยี บ นําแผนยางที่นวดจนบาง
แลว มาเขาเครื่องรีดเรียบ ประมาณ 2-3 ครั้ง โดยใหหนาประมาณ
3-4 มิลลเิ มตร

การทําสวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจัยยางในพ้ืนทปี่ ลกู ยางใหม หนา 67

7. การรีดแผนยางดวยเครื่องรีดชนิดดอก หลังจากผานการรีดดวย

เคร่อื งรีดเรียบแลว นําแผน ยางเขา เครือ่ งรดี ดอกอกี 1 คร้งั การรดี ดอกเพ่ือเพิม่
พน้ื ทห่ี นายางใหมากข้นึ ทําใหแผนยางแหง เร็วเม่อื นาํ ไปผึ่งแหง

8. การลางแผนยาง แผนยางท่ีรีดดอกแลว ตองลางดวยน้ําสะอาด

เพือ่ ลา งเอาน้ํากรดและส่ิงสกปรกท่ตี ิดอยูตามผวิ ยางออกใหหมด
9. การผึ่งแผนยาง แผน ยางทลี่ า งดวยนํา้ สะอาดแลว ควรผงึ่ ไวใ นท่ีรม

ไมควรผึ่งหรือตากไวกลางแดด เพราะจะทําใหยางแผนเส่ือมคุณภาพไดงาย

และหามไมใหถูกฝนหรอื นาํ้ คา ง จะทําใหแผนยางมีสีคล้ําได อยาวางแผนยาง
บนพืน้ หรอื พาดแผนยางในทท่ี ี่มีฝุน หรือถกู สงิ่ สกปรก

10. การเกบ็ ยางแผนเพื่อรอจําหนาย หลังจากผึ่งแผนยางประมาณ
1 วนั ใหเ ก็บรวบรวมโดยนํามาพาดบนราวในโรงเรอื นแลว ผ่งึ ตอ ไปจนแหงสนิท

เพื่อรอจําหนาย ในกรณีท่ีมีโรงรมหรือโรงอบพลังแสงอาทิตยก็นํายางเขา

รมควันหรืออบแหง จะชวยใหแผนยางแหงมากขน้ึ เกบ็ ไวไ ดนาน

ลักษณะของยางแผน คุณภาพดี

1. แผนยางสะอาด ไมม ีรอยคราบนํ้ากรด หรือเหนยี วเยิ้ม เมือ่ ยกแผน
ยางขึน้ สองดูตอ ง ไมม ีสิ่งสกปรก หรอื จดุ ดางดาํ เจือปนอยูในเนื้อยาง และตอง
ไมม จี ุดฟองอากาศ

2. แผนบาง ความหนาของแผน 3-4 มิลลิเมตร แผนยางเปนรูป
สเ่ี หลี่ยมผืนผา กวา งประมาณ 40-45 เซนติเมตร ยาว 80-85 เซนติเมตร

3. เนอ้ื ยางแหงใส สีของแผนยางสมํ่าเสมอเปนสีเดียวกันตลอดแผน
ไมด างดาํ หรอื สลับลายหรือมีสคี ล้ําจนเกนิ ไป

4. แผนยางมีลายดอกนูนชัดเจน มีความยืดหยุน เน้ือยางจะตองไม
ขาดงา ยหรือเปนรูพรุน

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจยั ยางในพ้นื ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 68

2. การผลิตยางกอนถว ยคณุ ภาพดี
การผลติ ยางกอนถว ยเปน ทางเลือกของเกษตรกรใน การแปรรูปยาง

ดิบโดยมีตนทุนการผลิตตํ่า ประหยัดเวลา และใชแรงงานนอย ยางกอนถวย
เปนยางท่ีเกิดจากการจับตัวของน้ํายางในถวย ซึ่งเปนวัตถุดิบในการแปรรูป
เปนยางแทงและยางเครพ เปนตน ลักษณะยางกอนถวยท่ีดี เปนกอนยางที่
สะอาดไมมีส่ิงปลอมปนทั้งในกอนและนอกกอน มีขนาดใหญหรือเล็กตาม
จาํ นวนมดี กรดี

ยางกอ นถวยคุณภาพดี จะตอ งใชกรดฟอรมกิ ในการจับตัวยาง เพราะ
จะทําใหนํ้ายางจับตัวเร็วและเน้ือยางมีความยืดหยุนดี ไมสงผลกระทบตอ
สง่ิ แวดลอม เปนยางกอนถว ยทีก่ รดี 4-6 มดี กรีด ใชกรดฟอรมิกจับตัว ไมมีส่ิง
ปลอมปน น้าํ หนักตงั้ แต 80-800 กรัม มสี ีขาวจนถึงสีน้ําตาลไหม และจะตอ งมี
ความชนื้ ระหวา ง 35%-45%

หลักการผลติ ยางกอนถวยคณุ ภาพดี
1. เตรียมนา้ํ กรดเจือจาง 3% จากกรดฟอรมิกเขมขน (94%) 3 ชอน

แกง (30 CC) ผสมกับนํ้าสะอาด 900 CC บรรจุ ใสขวดพลาสติกเจาะรูท่ีฝา
ดานบนใชไ ดป ระมาณ 45 ถวย

2. วนั กรีดที่ 1 กรีดยางจากตนแรกจนถึงตน สดุ ทายของแปลงกรดี แลว
ยอนกลับมายังตนแรกเพ่ือใสกรดโดยบีบน้ํากรดลงไปประมาณ 15-20 CC
ใชไ มคนใหนํา้ ยางกบั นํา้ กรดเขากนั ปลอ ยใหย างจบั ตวั ในถว ยจนถึงวนั รงุ ขนึ้

3. วันกรีดท่ี 2 จับกอนยางของวันแรกตะแคงเพ่ือใหของ เหลวไหล
ออกจากกอนยาง กรีดตนยางในแปลงกรีด แลว เดนิ ยอ นกลบั ไปยังตนแรก บีบ
น้ํากรดลงในถว ยนาํ้ ยาง จากนน้ั ใชไ มสะอาดคนใหเ ขา กัน

4. วนั ท่ี 3 หยดุ กรีด ในกรณีกรีด 2 วนั เวน 1 วนั เก็บกอ นยาง แลวให
คว่าํ ถว ยเพอื่ ปองกันส่ิงสกปรก

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจัยยางในพื้นทปี่ ลกู ยางใหม หนา 69

5. สามารถปฏิบัติเชนเดียวกับขอ 1-4 โดยผลิตไมเกิน 6 มีดกรีด
เกษตรกรควรสังเกตของเหลวท่ีตกคา งในถว ย หากมีสีขาวขนุ แสดงวาปริมาณ
นํ้ากรดไมเพยี งพอ ใหบบี น้ํากรดลงไปไดอ ีกไดเลก็ นอ ย

6. หามใสส่งิ ปนเปอนใดๆ ลงในนา้ํ ยางโดยเด็ดขาด

การจดั เกบ็ และขนสง ยางกอ นถวย
1. เก็บยางกอนถวยในเขงทส่ี ะอาด
2. บนพ้ืนรถควรมวี ัสดรุ องรบั เพือ่ ปอ งกันนา้ํ ไหลออกจากกอนยางหก

เร่ยี ราดตามพนื้ ถนน

การจาํ หนายน้าํ ยางสด
ปจจุบันเร่ิมมีการซื้อขายน้ํายางสดในเขตปลูกยางใหม เนื่องจากมี

โรงงานผลิตนาํ้ ยางขนและยางแผน รมควันเขา มา เชน ในจังหวัดหนองบัวลําภู
และจังหวัดสกลนคร ทําใหมีกลุมสถาบันเกษตรกรในหลายพ้ืนที่ เร่ิมมีการ
รวบรวมนํ้ายางสดจากสวนยางพาราเกษตรกรที่เปนสมาชิก แลวนํามากรอง
เพอ่ื ทาํ การแยกสง่ิ สกปรกและสิ่งเจอื ปนออก การหาคารอยละปริมาณเนื้อยาง
แหงในนาํ้ ยาง (% Dry Rubber Content: % DRC) แตล ะราย มี 3 วธิ ี ไดแก

1. การใชเมโทรแลค วดั คาความถวงจาํ เพาะท่มี คี า คลาดเคลอื่ นสูง
2. การใชไ มโครเวฟ
3. การใชวิธีอบตัวอยางแหงในหองปฏิบัติการเปนวิธีท่ีใหคารอยละ
ปรมิ าณเนอ้ื ยางแหงในนํ้ายางที่มีความถูกตองแมนยําสูง ใชในงานวิจัยและใน
งานควบคุมคุณภาพ ใชเวลาดําเนินการประมาณ 1-2 วัน ซึ่งมีข้ันตอน
การปฏบิ ัติ ดังนี้

3.1 ทาํ การสมุ ตกั นาํ้ ยางตัวอยางมา ประมาณ 50 กรมั
3.2 เทน้ํายางตัวอยา งลงในภาชนะอะลมู เิ นียมละ 10 กรมั และ
นาํ ไปชง่ั จดบนั ทกึ น้าํ หนกั โดยละเอยี ด

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจัยยางในพืน้ ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 70

3.3 เติมน้ํากลัน่ ลงในภาชนะบรรจนุ าํ้ ยางจานละ 10-20 ซี.ซี.

3.4 หยดสารละลายกรดอะซิตกิ 2% โดยปรมิ าตร ลงภาชนะ

ละ 15-20 ซี.ซี หมนุ ชาๆ เพอ่ื ใหม ีการผสมเขากนั จนทั่ว

3.5 วางท้ิงไวใ หย างจบั ตวั ประมาณ 30 นาที

3.6 นาํ ช้นิ ยางออกจากจานไปทําการรีดใหเ ปนแผนบาง โดยใหม ี

ความหนาไมเกิน 2 มม.

3.7 ลางแผน ยางใหส ะอาดนําไปอบในตอู บความรอนที่อณุ หภูมิ

70 องศาเซลเซียส นานประมาณ 16-20 ชัว่ โมง จนกระทัง่ แผนยางแหง โดย
จะเหน็ แผน ยางเปน แผน ใส ไมม จี ุดขาว

3.8 นาํ แผน ยางไปทงิ้ ใหเ ยน็ ในโหลดูดความชืน้
3.9 ทาํ การชง่ั นํ้าหนักแผนยางและจดบนั ทึก
3.10 ทาํ การคาํ นวณหาเปอรเ ซ็นตเ น้อื ยางแหงโดยใชส ูตร

เปอรเซน็ ตเ นื้อยางแหง(%) = นาํ้ หนักแผนยางแหง x 100

นํ้าหนักยางสด

ตัวอยาง น้ํายางสดนาํ้ หนกั 10 กรัม ช่ังอบแหงนํา้ หนกั ได

3.5 กรัม อยากทราบวา นาํ้ ยางสดตวั อยางนัน้ มีเปอรเซน็ ตเ นอ้ื ยาง

แหงเทา ใด

วธิ คี ดิ = 3.5x100 = 35%

10

เม่ือทราบรอยละปริมาณเน้ือยางแหงในนํ้ายาง จากน้ันมีการ

จายเงินใหเ กษตรกรผขู ายตามเน้อื ยางแหง สวนกลมุ สถาบนั เกษตรกร ก็ใสสาร

รักษาสภาพนํ้ายาง เชน แอมโมเนีย บรรจุใสถังขนาดใหญและรวบรวมสง

บริษทั ตอไป

………………………………………………..

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจยั ยางในพ้นื ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 71

บทที่ 9 : ไมยางพารา

ไมยางพาราแมเปนผลพลอยไดจากการตัดโคนตนยางเกาเพื่อปลูกแทน
แตสามารถทํารายไดจํานวนมากแกเกษตรกรและประเทศชาติ สืบเน่ืองจากความ
ตองการใชไมยางพาราท้ังในดานเปนวัตถุดิบในการแปรรูป เปนผลิตภัณฑตางๆ
หรอื ความตอ งการใชเ นือ้ ไมโดยตรงยงั คงมอี ยู และมีแนวโนมเพ่ิมมากขน้ึ ทง้ั นเี้ พราะ
ไมยางพารามีคุณสมบตั เิ ฉพาะตัว และมคี วามสวยงาม เฟอรนิเจอรและเครื่องเรือน
ทท่ี ําจากไมยางพารา มักไดรับการตอบรับจากผูใชทั้งในประเทศและตางประเทศ
คอ นขางดี เพราะผใู ชร ูดีวา ไมยางพารามาจากตน พชื ที่มนุษยปลูกสรางข้ึนมา ดวย
เหตุผลดงั กลา ว การใชไมย างพาราถอื เปน การชว ยรักษาสิ่งแวดลอ ม และชวยลดการ
ตดั ไมทาํ ลายปาในเขตรอ นดว ย

อุตสาหกรรมไมยางพาราในประเทศไทยมีความเกี่ยวเนือ่ งตั้งแตเ กษตรกรที่
ประสงคจะโคนปลูกยางเพือ่ ปลูกทดแทนยางเกา หนากรีดเสียหาย หรือมีอายุกรีด
มากกวา 25 ป เสนอขายไมย าง ณ ที่ต้ังสวน โดยผูรับซอื้ จากเกษตรกรจะทาํ การโคน
ตน ยางหลังจากขอเสนอราคาไมยางเปนท่ีพอใจท้ังสองฝาย โดยที่ราคาไมยางจาก
แปลงเกษตรกรขึ้นอยูกับปจจัยตางๆ เชนปริมาณไม คุณภาพไม การขนสงและ
สภาพแวดลอม หลังจากนนั้ ผูรับซือ้ นําไปแปรรปู เปนไมทอน

ปจจุบันมีการรับรองดานปาไมเปนกลไกภาคความสมัครใจ ซึ่งเปน
ขอกําหนดของลูกคาท่ีตองการความเช่ือม่ันวาไมและผลิตภัณฑจากไมนั้นมี
แหลงที่มาท่ีนาเชื่อถือสามารถตรวจสอบได ดังน้ันจึงเรียกวาภาคสมัครใจ
(Voluntary sector) ในภาคปาไมนิยมเรียกกันวา VPA: Voluntary
Partnership Agreements หรือขอตกลงการเปนหุนสวนภาคสมัครใจ
ประเด็นก็คอื ผูขายหรือผตู องการจะขาย น้นั จะตอ งยอมรบั ในเงอื่ นไขของผซู ้ือ
เปนสําคัญ ในการจัดทําระบบตรวจสอบยอนกลับหรือระบบการรับรอง

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจยั ยางในพืน้ ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 72

เครอื่ งมอื ทีผ่ ูซ้อื นิยมและนาํ มาใช ก็คือ ระบบการรับรองดานปาไมซ่ึงปจจุบัน
มาตรฐานท่ีนานาชาติยอมรับ และมีการดําเนินการในประเทศไทย ซ่ึงหาก
เกษตรกรหรือผูประกอบการสามารถไดรับการรับรองมาตรฐานจะทําให
จําหนายไมยางในราคาสูงขึ้น

.................................................

การทําสวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจัยยางในพน้ื ทป่ี ลกู ยางใหม หนา 73

บทที่ 10 : หนว ยงานภาครฐั ทเี่ กีย่ วขอ งกับยางพาราในพื้นที่
ปลูกยางใหม

หนว ยงานราชการ : กรมวชิ าการเกษตร

1. หนวยงานดแู ลดานกฎหมายตามพระราชบญั ญตั คิ วบคมุ ยาง พ.ศ. 2542

หนวยงาน สถานทต่ี ิดตอ เบอรโ ทรศัพท
กองการยาง 0 2940 7098
50 ถ.พหลโยธนิ แขวงลาดยาว เขตจตจุ ักร
1. ศูนยควบคุมยาง กรุงเทพฯ 10900 0 4249 0926
หนองคาย 239 หมู 8 ต.พระบาทนาสงิ ห อ.รัตนวาป
2. ศนู ยค วบคุมยางบุรรี ัมย จ.หนองคาย 43120 0 4411 9829
85 ม.15 ตาํ บลรอนทอง อ.สตกึ จ.บรุ รี มั ย
3. ศูนยค วบคุมยางเชียงราย 31150 0 5317 0084
72 ม.6 ถนนเดนหา -ดงมะดะ ต.ปาออ ดอนชยั 0 3808 6950
4. ศูนยควบคุมยาง อ.เมอื ง จ.เชียงราย 57000
ฉะเชิงเทรา 99 ม.4 ต ต.ลาดกระทงิ อ.สนามชัยเขต จ.
ฉะเชิงเทรา 24160

รัฐวิสาหกิจ : การยางแหงประเทศไทย

1. หนว ยงานวิจัยและพฒั นายางพารา สงั กัด : สถาบนั วิจัยยาง

หนว ยงาน สถานท่ตี ดิ ตอ เบอรโ ทรศพั ท
การยางแหง ประเทศไทย 67/25 ถ.บางขุนนนท แขวงบางขนุ นนทบ างกอกนอย 0 2433 2222
กรุงเทพฯ 10700
สถาบันวจิ ัยยาง 67/25 ถ.บางขุนนนท แขวงบางขนุ นนทบ างกอกนอ ย 0 2433 2222
กรงุ เทพฯ 10700
1. ศนู ยว จิ ยั ยางหนองคาย 209 ม.8 ต.พระบาทนาสงิ ห อ.รัตนวาป 0 4249 0924
จ.หนองคาย 43120
2. ศูนยวจิ ยั ยางบรุ ีรัมย 17 ม.15 ต.บา นกระทมุ อ.สตึก จ.บุรีรัมย 31150 0 4466 6079
3. ศนู ยว ิจัยยางฉะเชงิ เทรา 99 ม.4 ต.ลาดกระทงิ อ.สนามชัยเขต จ.ฉะเชงิ เทรา 0 3813 6225,
24160 0 3813 6226

การทําสวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจัยยางในพน้ื ทป่ี ลกู ยางใหม หนา 74

2. หนว ยงานดา นตลาดกลางยางพารา สังกัด : ฝา ยเศรษฐกจิ ยาง

หนวยงาน สถานทตี่ ดิ ตอ เบอรโทรศพั ท
ฝายเศรษฐกิจยาง 0 2424 4259
124/113 ถ.บางขุนนนท แขวงบางขุนนนท
1. สํานักงานตลาดกลาง เขตบางกอกนอย กรงุ เทพฯ 10700 0 4249 0928
ยางพาราจงั หวดั หนองคาย 209/16 ม.8 ต.พระบาทนาสิงห อ.รตั นวาป จ.
หนองคาย 43120 0 4461 7025
2.. สาํ นักงานตลาดกลาง 79 ม.9 ต.บา นยาง อ.เมอื งบรุ รี ัมย
ยางพาราจงั หวัดบรุ ีรมั ย จ.บุรรี ัมย 31000 0 8193 25486
468/121 ตําบล บา นดู อาํ เภอเมืองเชียงราย
3. สาํ นกั งานตลาดกลาง 57100
ยางพาราจงั หวัดเชียงราย

3. หนวยงานบรกิ ารทดสอบรับรองยาง สงั กดั : ฝายอตุ สาหกรรมยาง

หนว ยงาน สถานท่ตี ิดตอ เบอรโทรศัพท
ฝา ยอตุ สาหกรรมยาง 50 ถ.พหลโยธนิ แขวงลาดยาว เขตจตจุ ักร 0 2940 5712
กรงุ เทพฯ10900
1. ศูนยบ ริการทดสอบ 50 ถ.พหลโยธิน แขวงลาดยาว เขตจตจุ กั ร 0 2940 5712
รับรองภาคกลาง กรุงเทพฯ10900
99 ม.4 ต.ลาดกระทงิ 0 8690 56139
2. ศนู ยบ รกิ ารทดสอบ อ.สนามชยั เขต จ.ฉะเชิงเทรา 24160
รับรองภาคตะวนั ออก

การทําสวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจัยยางในพ้นื ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 75

4. หนวยงานบริหารจัดการยางพาราทง้ั ระบบ

4.1) ภาคตะวนั ออกเฉียงตอนบน สังกัด : การยางแหง ประเทศไทย

เขตภาคตะวันออกเฉยี งเหนอื ตอนบน

หนวยงาน สถานทตี่ ดิ ตอ เบอรโ ทรศัพท
กยท.เขตภาค 0 4234 9157
ตะวนั ออกเฉยี งเหนอื ตอนบน 124 หมู 11 ถ.อุดร-สามพรา ว ต.สามพรา ว 0 4234 9158
1. กยท.จังหวดั อดุ รธานี อ.เมอื ง จ.อุดรธานี 41000 0-4234-9156
124 หมู 11 ถ.อุดร-สามพรา ว ต.สามพรา ว 0-4234-9157
2. กยท.จงั หวัดขอนแกน อ.เมอื ง จ.อดุ รธานี 41000 0-4330-6512
150 หมู 4 ต.บงึ เนียม อ. เมอื ง
- ศนู ยเรยี นรยู างพารา จ ขอนแกน 40000 08 6456 2923
จงั หวัดขอนแกน 251 ม.10 ต.คํามวง อ.เขาสวนกวาง จ.ขอนแกน
40280 0-4281-2448
3. กยท.จงั หวดั เลย 456 หมู 2 ถ.เลย–ดานซา ย ต.เมอื ง
อ.เมอื ง จ.เลย 42000 0-4281-5438
- กยท.สาขาเมอื งเลย 456 หมู 2 ถ.เลย–ดานซาย ต.เมอื ง
อ.เมือง จ.เลย 42000 0-4203-9822
- กยท.สาขาวงั สะพงุ 99/9 ม.10 ต.วงั สะพงุ อ. วังสะพงุ
จ.เลย 42130 0 4201 2657
4. กยท.จังหวดั หนองคาย 277 ม.13 ต.หาดคํา อ.เมอื ง จ.หนองคาย
43000 0 4381 6542
5. กยท.จังหวดั กาฬสนิ ธุ 6/11 ถ.บายพาสทุงมน ต.กาฬสนิ ธุ
อ.เมือง จ.กาฬสินธุ 46000 0 4271 3041
6. กยท.จังหวดั สกลนคร 787/2-3 ถ.นติ โย ต.ธาตเุ ชิงชุม อ.เมือง
จ.สกลนคร 47000 0 4251 6231
7. กยท.จังหวดั นครพนม 276 หมู 3 ถ.นิตโย ต.หนองญาติ อ.เมือง
จ.นครพนม 48000 0 4255 1874
- ศนู ยเรียนรูยางพารา 201 ม.1 บานดงโชค ต.หนองญาติ อ.เมือง จ.นครพนม
จงั หวัดนครพนม 48000 0 4267 3179
166 ถ.มุกดาหาร–คําชะอี ต.มุกดาหาร
8. กยท.จงั หวดั มุกดาหาร อ.เมือง จ.มกุ ดาหาร 49000 0 4231 3027
1114 ม. 2 ต.ลําภู อ.เมอื ง จ.หนองบัวลาํ ภู
9. กยท.จงั หวดั 39000
หนองบวั ลําภู

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจยั ยางในพน้ื ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 76

4.1) ภาคตะวนั ออกเฉยี งตอนบน สังกดั : การยางแหง ประเทศไทย

เขตภาคตะวันออกเฉียงเหนอื ตอนบน (-ตอ)

หนว ยงาน สถานท่ตี ดิ ตอ เบอรโทรศัพท

10. กยท.จังหวดั บึงกาฬ 181/2 ม.9 ถ.บึงกาฬ–พังโคน ต.บงึ กาฬ 0 4249 2194
อ.เมอื ง จ.บึงกาฬ 38000 0 4249 2192
11. กยท.สาขาเมอื งบงึ กาฬ 181/2 ม.9 ถ.บงึ กาฬ–พงั โคน ต.บึงกาฬ 0 4284 5285
12. กยท.สาขาเซกา อ.เมอื ง จ.บึงกาฬ 38000
320 ม.10 ต.เซกา อ.เซกา จ.บงึ กาฬ
38150

4.2) ภาคตะวันออกเฉียงตอนลา ง สงั กดั : การยางแหง ประเทศไทย

เขตภาคตะวันออกเฉียงเหนอื ตอนลา ง

หนว ยงาน สถานท่ีตดิ ตอ เบอรโ ทรศพั ท

กยท.เขตภาค 79 ม.9 ต.บา นยาง อ.เมืองบรุ ีรมั ย 0 4461 7025
ตะวันออกเฉียงเหนือ จ.บุรีรัมย 31000
ตอนลาง 0 4466 6080
1. กยท.จังหวัดบรุ ีรัมย 90 ม.18 ถ.บรุ รี ัมย- สุรินทร ต.อสิ าณ 0 4466 6080
อ.เมอื ง จ.บรุ ีรัมย 31000 0 4411 9828
- กยท.สาขาเมืองบุรรี มั ย 90 ม.18 ถ.บรุ รี ัมย- สุรินทร ต.อิสาณ 0 4435 1534
อ.เมอื ง จ.บรุ รี ัมย 31000 0 4481 3314
- กยท.สาขาบา นกรวด 183/2-3 ม.2 ต.ปราสาท อ.บา นกรวด 0 4350 7171
จ.บรุ รี มั ย 31180 0 4404 1080
2. กยท.จงั หวัด 332 หมู 1 ต.ปรุใหญ อ.เมือง 0 4561 7828
นครราชสีมา จ.นครราชสีมา 30000
301/6-7 ถ.นนทนาคร ต.ในเมอื ง
- กยท สาขาชยั ภูมิ อ.เมอื ง จ.ชยั ภมู ิ 36000
35 หมู 3 ถ.เมืองพระ ต.จังหาร
3. กยท.จังหวัดรอยเอ็ด จ.รอยเอ็ด 45000
425 หมู 1 ถ.สุรนิ ทร–สงั ขะ ต.สลักได
4. กยท.จงั หวัดสรุ ินทร อ.เมอื ง จ.สุรนิ ทร 32000
54 หมู 6 ต.หนองครก อ.เมือง
5. กยท.จังหวดั ศรสี ะเกษ จ.ศรีสะเกษ 33000

การทําสวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจยั ยางในพน้ื ทป่ี ลกู ยางใหม หนา 77

4.2) ภาคตะวนั ออกเฉยี งตอนลา ง สงั กัด : การยางแหงประเทศไทย

เขตภาคตะวันออกเฉยี งเหนอื ตอนลา ง (-ตอ)

หนว ยงาน สถานทต่ี ดิ ตอ เบอรโ ทรศัพท
- กยท.สาขาเมอื ง 0 4561 7828
54 ม.6 ต.หนองครก อ.เมอื ง 0 4581 0852
ศรีสะเกษ จ.ศรสี ะเกษ 33000 0 4584 1631
- กยท.สาขากนั ทรลกั ษ 109 ม.11 ต.กระแซง อ.กนั ทรลกั ษ 0 4584 1671
จ.ศรสี ะเกษ 33110 0 4584 1671
6. กยท.จงั หวัด 405 หมู 3 ถ.แจง สนิท ต.แจระแม 0 4597 9805
อบุ ลราชธานี อ.เมอื ง จ.อบุ ลราชธานี 34000
405 หมู 3 ถ.แจง สนิท ต.แจระแม
- กยท.สาขาเมอื ง อ.เมอื ง จ.อุบลราชธานี 34000
อบุ ลราชธานี 571-572 หมู 10 ต.เมืองเดช
อ.เดชอดุ ม จ.อุบลราชธานี 34160
- กยท.สาขาเดชอดุ ม 257 หมู 13 ต.หวยแกง อ.กดุ ชมุ
จ.ยโสธร 35140
7. กยท.จังหวัดยโสธร

4.3) ภาคกลางและภาคตะวนั ออก สงั กัด : การยางแหง ประเทศไทย

เขตภาคกลางและภาคตะวนั ออก

หนวยงาน สถานทตี่ ิดตอ เบอรโ ทรศัพท

กยท.เขตภาคกลางและ 237 ถ.สุขุมวทิ ต.เนินพระ อ.เมอื ง 0-3861-1246
ภาคตะวนั ออก จ.ระยอง 21000 0-3861-1246
1. กยท.จงั หวดั ระยอง 237 ถ.สุขุมวทิ ต.เนินพระ อ.เมอื ง 0-3861-5150
จ.ระยอง 21000 0-3899-2285
- กยท.สาขาเมอื งระยอง 237 ถ.สุขุมวิท ต.เนินพระ อ.เมอื ง 0-3931-1296
จ.ระยอง 21000 0-3959-3224
- กยท.สาขาแกลง 16/1 ถ.บา นบงึ -แกลง ต.ทางเกวยี น
อ.แกลง จ.ระยอง 21110
3. กยท.จงั หวัดจนั ทบรุ ี 27/2 หมู 5ถ.รักศักด์ิชมลู ต.ทา ชาง
อ.เมอื ง จ.จันทบุรี 22000
4. กยท.จังหวัดตราด 42 หมู 4 ถ.สายตราด-แหลมงอบ
ต.หนองโสน อ.เมอื ง จ.ตราด 23000

การทําสวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจัยยางในพ้ืนทป่ี ลกู ยางใหม หนา 78

4.3) ภาคกลางและภาคตะวันออก สงั กดั : การยางแหง ประเทศไทย

เขตภาคกลางและภาคตะวนั ออก (-ตอ )

หนวยงาน สถานที่ตดิ ตอ เบอรโ ทรศัพท
5. กยท.จังหวดั ฉะเชงิ เทรา 0-3851-3602
487/22-23 ถ.ศภุ กิจ ต.หนาเมือง
6. กยท.จังหวัดอทุ ัยธานี อ.เมอื ง จ.ฉะเชิงเทรา 24000 0-5657-1600
535-536 หมู 3 ถ.อุทัย-หนองฉาง
7. กยท.สาขานครสวรรค ต.นา้ํ ซมึ อ.เมืองจ.อุทัยธานี 61000 0-5687-2064
888/32-33 หมู 14 ต.ทบั ไทร อ.เมอื งจ.
8. กยท.จงั หวัดกาญจนบรุ ี นครสวรรค 60000 0-3460-0231
58/11 หมู 4 ต.ปากแพรก อ.เมือง
จ.กาญจนบรุ ี 71000

4.4) ภาคเหนือ สังกัด : การยางแหง ประเทศไทยเขตภาคเหนือ

หนว ยงาน สถานทีต่ ิดตอ เบอรโทรศพั ท
0 5406 9661
กยท. เขตภาคเหนอื 182 หมู 2 ต.น้าํ ชาํ อ.เมอื ง จ.แพร 54000 0 5500 9805

1. กยท.จังหวดั พษิ ณุโลก 888 หมู 1 ต.วงั นกแอน อ.วงั ทอง จ.พษิ ณุโลก 0 5500 9805

65130 0 5671 3032

- กยท. สาขาพิจติ ร 888 หมู 1 ต.วังนกแอน อ.วงั ทอง จ.พษิ ณุโลก 0 5589 3232

65130 0 5561 6407

- กยท. สาขาเพชรบูรณ 52/425 เทพาพฒั นา ต.ในเมือง จ.เพชรบรู ณ 0 5571 4690

67000

2. กยท.จังหวัดตาก 7/11-12 ถ.พหลโยธนิ ต.เชียงเงนิ อ.เมอื ง จ.ตาก

63000

- กยท. สาขาสโุ ขทยั 18/11 ส่ีแยกกระชวค หมู 4 ต.บา นหลุม อ.เมอื ง

จ.สุโขทยั 64000

- กยท. สาขากําแพงเพชร 325/71-73 ถ.เทศา 2 ต.ในเมือง อ.เมือง

จ.กําแพงเพชร 62000

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจยั ยางในพน้ื ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 79

4.4) ภาคเหนอื สังกัด : การยางแหง ประเทศไทยเขตภาคเหนอื (-ตอ )

หนวยงาน สถานทต่ี ดิ ตอ เบอรโทรศัพท

3. กยท.จังหวัดเชียงใหม 22/46-47 ถ.สมโภชเชยี งใหม 700 ป ต.ชางเผอื ก 0 5312 2755
อ.เมอื จ.เชียงใหม 50300
- กยท. สาขาแมฮ องสอน 20 ถ.ชํานาญสถติ ต.จองคํา อ.เมือง จ.แมฮอ งสอน 0 5361 3801
58000
- กยท. สาขาลาํ พูน 104/23 หมู 2 ต.เวียง อ.เมอื ง จ.ลําพนู 51000 0 5309 3379
- กยท. สาขาลาํ ปาง 333/27-29 หมู 2 ต.พระบาท อ.เมอื ง จ.ลาํ ปาง 0 5401 9804
52100
4. กยท.จังหวดั พะเยา 345 หมู 8 ถ.พหลธิน ต.แมก า อ.เมือง จ.พะเยา 0 5444 5256
56000
5. กยท.จงั หวดั เชยี งราย 468/121-122 หมู 3 ต.บานดู อ.เมือง 0 5376 7670
จ.เชียงราย 57100
- กยท.สาขาเมอื งเชียงราย 468/120 ม.3 ต.บาน ดู อ.เมอื ง 0 5376 7640
จ.เชียงราย 57100
- กยท.สาขาเชยี งของ 111/2 ม.16 ต.สถาน อ.เชยี งของ 0 5379 1004
6. กยท.จงั หวัดแพร 182 หมู 2 ต.น้ําชํา อ.เมือง จ.แพร 54000 0 5406 9605
- กยท สาขาอตุ รดติ ถ 127/11-12 หมู 3 ถ.พิษณโุ ลก-เดนชัย 0 5542 9481
ต.คุงตะเภาอ.เมือง อ.อตุ รดติ ถ 53000
7. กยท.จงั หวดั นา น 642/17 หมู 4 ต. ไชยสถาน อ. เมอื ง 0 5471 1224
จ. นา น 55000

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจัยยางในพนื้ ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 80

เอกสารอา งองิ

กองแผนงานและวิชาการ ฝายสงเสริมและพัฒนาการผลติ . 2555. การปลูกยางพารา
การยางแหง ประเทศไทย. บริษัทนิวธรรมดาการพิมพ (ประเทศไทย) จํากัด.
กรุงเทพฯ .

สถาบนั วิจัยยาง. 2555. ขอ มลู วชิ าการยางพาราป 2555. กรมวิชาการเกษตร.
โรงพิมพชุมนุมสหกรณการเกษตรแหง ประเทศไทย จํากัด. กรุงเทพฯ.

สถาบันวิจยั ยาง . 2561. ขอมลู วิชาการยางพาราป 2561.การยางแหงประเทศไทย
บริษทั นิวธรรมดาการพิมพ (ประเทศไทย) จาํ กัด. กรงุ เทพฯ .

สถาบันวจิ ยั ยาง. 2560. คําแนะนําการปลูกพืชคลมุ ดนิ ในสวนยาง ป 2560
การยางแหงประเทศไทย. บริษทั นิวธรรมดาการพมิ พ (ประเทศไทย) จาํ กัด.
กรุงเทพฯ.

สถาบนั วจิ ยั ยาง. 2557. คําแนะนําโรคและอาการผิดปกติของยางพารา ป 2555.
โรงพิมพช ุมนมุ สหกรณ การเกษตรแหง ประเทศไทย จาํ กัด. 77 หนา .

สถาบนั วิจัยยาง. 2564. แผนพบั โรคใบรวงใหมยางพารา .การยางแหงประเทศไทย
บริษัทนิวธรรมดาการพิมพ (ประเทศไทย) จํากัด. กรุงเทพฯ .

องคการอุตสาหกรรมไม. 2559. การบรหิ ารจดั การองคก ร. ใน รายงานประจําป 2559
องคการอุตสาหกรรมปาไมก ระทรวงทรพั ยากรธรรมชาตแิ ละส่ิงแวดลอ ม.

การทําสวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจัยยางในพื้นทป่ี ลกู ยางใหม หนา 81

คณะผจู ัดทาํ

1. นายเกษตร แนบสนิท ผูอาํ นวยการศูนยวิจยั ยางหนองคาย
2. นายชยพล สตั ยธ รรม นักวิชาการเกษตร 7
3. นางสาววลัยพร อมิ่ สวุ รรณโณ นกั วิชาการเกษตร 4
4. นายสมศักด์ิ สัพโส นกั วิชาการเกษตร 4
5. นายณัฐวฒุ ิ สารกลุ นกั วชิ าการเกษตร 4
6. นายวรวุฒิ พมิ พภ ักดี นกั วชิ าการเกษตร 4
7. นายสทิ ธิศักดิ์ ประดบั เสรฐิ นักวิชาการเกษตร 3
8. นางนงค แกว วิเศษ พนกั งานการเกษตร 3

………………………………………………..

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจยั ยางในพ้นื ทปี่ ลกู ยางใหม หนา 82

คา นิยม

“ตรงเวลา รูหนา ที่ สามคั คี มวี ินัย
กา วไกลสสู ากล”

ศนู ยว ิจัยยางหนองคาย สถาบนั วิจัยยาง
การยางแหงประเทศไทย กระทรวงเกษตรและสหกรณ

การทําสวนยางพาราตามหลกั วชิ าการของสถาบนั วิจัยยางในพื้นทป่ี ลกู ยางใหม หนา 83

มีปญหาวชิ าการยางพาราปรกึ ษาเรา

ศูนยว จิ ัยยางหนองคาย สถาบันวจิ ยั ยาง

การยางแหง ประเทศไทย กระทรวงเกษตรและสหกรณ

209 หมูที่ 8 ตําบล พระบาทนาสิงห อาํ เภอรัตนวาป จังหวดั หนองคาย รหัสไปรษณยี  43120

โทรศพั ท : 04 2490 924 โทรสาร 04 2490 92/5 Email: [email protected]

Face book: ศูนยวิจยั ยางหนองคาย หนา 1

การทาํ สวนยางพาราตามหลกั วิชาการของสถาบนั วิจัยยางในพน้ื ทป่ี ลกู ยางใหม