E-BOOKMYT

เ ร า จ ะ ผ่ า น เ รื่ อ ง
ยากๆไปด้วยกัน

MUNYATEE W.

ON NO SOUL DOTH
ALLAH PLACE

A BARDEN GREATER
THAN IT CAN BEAR

ทุกอย่างมีจังหวะเวลาของมันเสมอ




หากเปรียบชีวิต คือ ถนนสายหนึ่ง
และเปรียบอุปสรรคเป็ นรถที่วิ่งแล่นบนถนน

ณ ตอนนี้ถนนสายนั้นคงมีรถติดยาวเป็ นหางว่าว
เราจะแซงไปข้างหน้าก็มีรถ ถอยไปข้างหลังก็มีรถ
เราจะพุ่ งไปทางไหน ก็ไม่มีทางลัดดีๆ
ที่เราจะออกจากบริเวณนั้นในทันที

แต่สิ่งมีสิ่งหนึ่งที่ทำให้รถทุกคันบนท้องถนน
ค่อยๆกระจายแยกย้ายออกไป
นั่นคือ การที่มีสัญญาณไฟจราจรไว้คอยบอก
สัญญาณ
ให้ผู้คนที่ขับขี่บนถนน
ได้รู้ว่า “คุณต้องไปต่อ หรือคุณควรหยุดพัก”

ทุกอย่างมันมีจังหวะ และ เวลาของมันเสมอ

ชีวิตของเราก็เช่นกัน
เมื่อบททดสอบเข้ามาในชีวิต เราออาจจะหนีมันไม่
ได้
แต่สิ่งที่เราทำได้ไม่ยากเกินความสามารถของเราก็
คือ
การน้อมรับทุกตักดีร (กำหนดการที่พระองค์วาง
ไว้)ด้วยการชูโกร (ขอบคุณ) และอดทนให้มากที่สุด

อดทนจนกว่าจะถึงเวลาของมัน
อดทนรอฮิกมะฮดีๆ ที่มาพร้อมบททดสอบนั้น
อดทน อดทน และอดทน

อดทนต่อไปเพื่ อวันพรุ่งนี้
วันที่เธอจะได้รับของขวัญจากพระองค์
และเธอจะได้ยิ้มออกมาอย่างภูมิใจ และตื้นตันใจ
ว่ามันคุ้มค่าเหลือเกินกับที่เธอได้อดทนมา

ทุกครั้งที่เธอเหนื่อย อยากให้เธอนึกเสมอว่า

พระองค์กำลังเตรียมของขวัญที่ดี
สำหรับบ่าวที่อดทนกับความเหนื่อย
จากบททดสอบที่เธอกำลังประสบอยู่นะ

ความสมบูรณ์แบบที่ไม่มีอยู่จริง



นั่งทบทวนหลายสิ่ง ในชีวิตของตนและคนรอบตัว
เราต่างมีข้อจำกัดในหลายๆอย่าง แตกต่างกันไป

เวลาที่มีอย่างจำกัดก็เช่นกัน



เราไม่สามารถทำทุกอย่างที่อยากทำได้หรอก
เราไม่อาจมีทุกอย่างที่อยากจะมีได้
“เคี้ยวข้าวทีละคำ ทำทีละอย่าง”



หลายครั้งที่เราอยากทำอะไรหลายอย่างในเวลาเดียวกัน
แต่ผลลัพธ์ของมัน อาจจะไม่มีประสิทธิภาพ

เมื่อเทียบกับการทำทีละอย่าง อย่างเต็มความสามารถ



ความจริงของชีวิตก็คือ..
เราไม่อาจประสบความสำเร็จในทุกสิ่งที่คิดได้พร้อมกัน



อยากจะเรียนสูงๆ
อยากจะมีการงานที่ดี
อยากจะมีครอบครัวที่อบอุ่น
อยากจะมีลูกที่น่ารัก
มันไม่อาจอยู่อย่างสมบูรณ์ในคนๆเดียว
เพราะเราแบกรับทุกภาระหน้าที่ได้ไม่หมด
บทบาทใดถูกกำหนดไว้ให้เรา
ก็ทำให้มันเต็มที่..



เป็ นนักศึกษาที่ดี
เป็ นคนที่ทำงานที่มีคุณค่า
เป็ นแม่ที่เสียสละเวลา
เป็ นภรรยาที่เชื่อฟั งสามี



ลำดับความสำคัญของสิ่งที่เข้ามาในชีวิต

และเชื่อมั่นในลิขิตจากพระองค์



มีข้อความหนึ่งบอกว่า..
Exactly,you may not understand
The Hikmah from Allah in arranging your

life right now.
Whereas , please kindly wait…
In appropriate time,you would give

Thanks to Allah.

ในวันที่ความเศร้ามีค่าเท่ากับความสุข

การเติบโตของชีวิต
คือการได้รู้จักทั้ง “ความสุข “ และ “ความเศร้า”

หากความสุข..เป็ นพลังบวกให้เราได้ก้าวเดิน
ความเศร้า..ก็เป็ นสิ่งคอยเตือนให้เรา
ก้าวเดินอย่างระมัดระวัง
หากความสุข..คือ รอยยิ้ม
ความเศร้า..ก็คือ หยดน้ำตา
ซึ่งมันก็มีคุณค่าไม่ต่างกัน

ในวันที่เศร้า..
ไม่ต้องรีบบอกตัวเองให้มีความสุข
ดื่มด่ำความเศร้าเพื่ อที่จะได้เรียนรู้ว่า..
มันคือ ความธรรมดาของชีวิต
เศร้า.. เพื่ อที่จะเศร้าน้อยลง
เศร้า.. เพื่ อที่จะเข้าใจความสุข
เศร้า.. เพื่ อที่จะลุกไปเป็ นคนใหม่
เศร้า.. เพื่ อที่จะรู้วิธีจัดการความคาดหวัง
และเศร้า.. เพื่ อที่จะรู้จักตัวตนของเรามากยิ่งขึ้น

อย่าพึ่ งตัดสิน ความเศร้า ว่าเป็ นสิ่งไม่ดี
บางที่.. เราอาจจะย้อนกลับมา ขอบคุณ
เรื่องเศร้าๆในวันนี้ก็เป็ นได้..

รอคอยและอดทน

เราใช้ความอดทนจำนวนหนึ่ง
เพื่ อรอคอยช่วงเวลาที่การงานบางอย่าง
ยังไม่เหมาะสำหรับเรา

เมื่อเวลาผ่านไป เราจึงค้นพบว่า...
เราจะได้รับสิ่งที่ลงตัว สวยงาม และง่ายดาย
คุ้มค่ากับที่อดทนรอ

สิ่งที่ไม่ใช่ พยายามแค่ไหน ก็คว้าไว้ไม่ได้
สิ่งที่ใช่..ยากหรือนานแค่ไหน เราก็จะได้รับมัน

DON'T RUSH ANYTHING,
WHEN THE TIME IS RIGHT,IT
WILL HAPPEN CERTAINLY

จงเติบโตอย่างอ่อนโยน

โลก..ที่หมุนมาหลายรอบ
พร้อมๆกับเข็มนาฬิ กาที่ไม่เคยหยุดเดิน
อุดมการณ์ของคนรุ่นใหม่ไม่เคยจางหาย
แต่ความ “เข้าใจ”โลกที่หมุนมาหลายรอบ
เข้ามาแทนที่

ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆ
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงได้ในทันที
และไม่มีอะไรดี แบบไม่มีข้อเสีย
ฉันและเด็กผู้หญิงในกระจก
พบเจอประสบการณ์ด้วยชั่วโมงบินที่แตกต่าง
ใส่รองเท้าคนละไซส์
ร้องไห้กันคนละเรื่อง

หากจะบอกบางสิ่งแก่เด็กผู้หญิงในกระจก
เพี ยงแค่ประโยคเดียว
“จงเติบโตอย่างอ่อนโยน”

อย่าให้ความหยาบคายทำลายหัวใจเธอ
อย่าให้ความเกลียดชังพังกำแพงแห่งความรัก
อย่าให้ความน่ารักต้องเลือนหายไป
อย่าให้ใครทำให้เธอต้องเป็ นคนอื่น

จงเติบโตอย่างช้าๆ
เหมือนดอกไม้ที่รอเวลาผลิบาน
ซึ่งไม่มีใครรู้ว่า..มันจะนานแค่ไหน
แต่เมื่อใดที่ดอกไม้ผลิบาน
เมื่อนั้น..ความอ่อนโยนจะเบ่งบาน
ในหัวใจของผู้คน

เราจะผ่านเรื่อง



ยากๆไปด้วยกัน

ALWAYS..