สามก๊ก ม.6

สื่อการสอน

เรื่อง สามก๊ก ตอนกวนอูไปรับราชการกบั โจโฉ

นายเจริญ เขวาลาธาร
ครูชานาญการ

โรงเรียนวดั บึงเหลก็ ในพระบรมราชานุเคราะห์
อาเภอธาตุพนม จังหวดั นครพนม

สานักงานเขตพืน้ ท่กี ารศึกษามัธยมศึกษานครพนม

"เนอ้ื หาประกอบการเรยี นวิชาภาษาไทย วรรณคดีวจิ กั ษ์
สามกก๊ ม.6 ตอน กวนอไู ปรับราชการกบั โจโฉ "

สามก๊ก ม.6 ตอน กวนอไู ปรบั ราชการกับโจโฉ : สรปุ เนอ้ื เรอ่ื งยอ่ จากหนงั สอื
วรรณคดีวิจกั ษ์ ม.6 ตวั ละครสำคญั คณุ ค่าดา้ นวรรณศลิ ป์ สาระสำคญั ทไ่ี ด้รบั รวมท้งั
ตัวอย่างแบบฝึกหัดพรอ้ มเฉลยคำตอบ ฯลฯ
สารบญั
1. เน้อื เรือ่ งยอ่
2. ตัวละครสำคัญ
3. คุณค่าดา้ นวรรณศลิ ป์
4. สาระสำคญั
5. แบบฝกึ หัดพร้อมเฉลย
1. เน้อื เรื่องย่อสามก๊ก ตอน กวนอไู ปรับราชการกับโจโฉ

ในสมยั พระเจา้ เหีย้ นเต้ โจโฉตง้ั ตวั เป็นมหาอุปราชสำเร็จราชการแผน่ ดนิ และคดิ
กำจัดเล่าปี่ซึง่ ขณะนัน้ ครองเมอื งชีจ๋ิวอยู่ โจโฉตเี มืองเสยี วพา่ ยและเมอื งชจี ๋วิ ได้ เล่าป่จี ึง
หนีไปพง่ึ อ้วนเสี้ยว โจโฉจงึ คิดจะไปตีเมอื งแหฝ้ อื ที่กวนอู รกั ษาครอบครวั ของเลา่ ปี่อยู่ใน
เมอื งน้ี

โจโฉไดใ้ ห้ เทยี หยก ลวง กวนอู ออกมาจากเมอื งแห้ฝอื และล้อมจบั ตวั กวนอูไว้ เทีย
หยก ไดใ้ ชอ้ ุบายปล่อยทหารของ เลา่ ปี่ ท่ี โจโฉ จบั เปน็ เชลย เขา้ ไปเปน็ ไส้ศกึ ในเมืองแห้
ฝอื จน กวนอู เชอื่ ใจ แล้วให้ แฮหวั ตุ้นคมุ ทหารไปท้ารบกบั กวนอู และสกดั ทางไม่ให้
กวนอกู ลบั เข้าไปในเมืองได้ กวนอู จึงคุมทหารหนีไปหยุดพกั อยู่บนเขา

ทหารไส้ศึก เปิดประตเู มืองรบั โจโฉเขา้ เมอื ง โจโฉให้จุดไฟเผาเมอื ง สำหรับครอบครวั
เลา่ ป่ีนนั้ ใหท้ หารรักษาไวด้ งั เดมิ กวนอูตกอยูใ่ นวงล้อมของโจโฉ โจโฉตอ้ งการ กวนอูไว้
ช่วงใช้ เตียวเล้ียว นายทหารของโจโฉจึงอาสาเกลี้ยกล่อมกวนอใู ห้เข้ารบั ราชการกับโจ
โฉ

เตยี วเลยี้ ว เดมิ เปน็ ทหารเอกของลโิ ป้ ตดิ ตามลโิ ป้มาต้งั แตอ่ ยเู่ มอื ง ตนั ลวิ จนลิโป้ได้
ครองเมอื งชจี ว๋ิ แลว้ ถกู โจโฉตแี ตก ขณะทลี่ ิโป้ถกู ลากตวั ไปประหาร ลิโป้โกรธเล่าปี่

ท่ีไม่ชว่ ยเหลือจึงรอ้ งด่าไปตลอดทาง เตยี วเลีย้ วซึง่ ถูกคมุ ตัวมัดไว้ เดินสวนกบั ลิโป้ กใ็ ห้
สติ เตือนลโิ ปว้ ่า เกดิ เปน็ ชายชาติทหารจะกลัวความตายทำไม กวนอูซง่ึ อยู่ในท่นี ัน้ ด้วย
ได้ฟัง กเ็ กิดความชนื่ ชมในความกล้าหาญของเตยี วเลย้ี ว จึงขอใหโ้ จโฉไวช้ วี ิตแกเ่ ตียว
เลี้ยว โจโฉก็ยกโทษให้และรบั ไวเ้ ปน็ ทหารของตนตั้งแต่นน้ั

เตียวเลย้ี ว รบั ราชการในสังกัดโจโฉ จนกระทง่ั เล่าป่เี ปน็ ศตั รกู ับโจโฉต้ังตัวเป็นใหญ่
อย่ทู ่เี มอื งชจี ๋ิวแทนลิโป้ โจโฉจึงยกทพั มาปราบปราม เลา่ ปีน่ ัน้ หนไี ปอยกู่ ับอ้วนเส้ียว ส่วน
เตียวหุยหนีไปอยบู่ นเขาบองเอ๋ยี งสนั แตก่ วนอถู กู ลอ้ มอยใู่ กล้ เมอื งแหฝ้ อื เตียวเล้ียว
นายทหารของโจโฉจึงอาสาเกลย้ี กลอ่ มกวนอใู หเ้ ขา้ รับราชการกบั โจโฉ โดยกลา่ วกับกวน
อวู ่า หากท่านแหกด่านคดิ สตู้ ายกับกองทพั โจโฉ ทา่ นจะมคี วามผิด 3 ประการ คอื

1. เล่าปี่ กวนอู และ เตยี วหยุ ไดส้ าบานเป็นพ่นี อ้ งกนั ที่สวนดอกทอ้ วา่ แมไ้ ม่ไดเ้ กิด
วันเดือนปีเดียวกนั ก็ขอ ตายวนั เดือนปีเดียวกนั หากกวนอู ถึงแก่ความตาย กจ็ ะ
ถือเปน็ ความผดิ ข้อท่ี 1

2. เลา่ ปี่ ซึ่งเปน็ เชอื้ พระวงศค์ ิดกอบกบู้ า้ นเมือง บดั นเ้ี ลา่ ปยี่ งั ไมส่ ำเรจ็ การใหญ่ หาก
กวนอูตอ้ งตายลงเสยี กอ่ น ก็จะถือเป็นความผดิ ข้อที่ 2 เพราะมไิ ด้อยู่ช่วยงานเลา่ ป่ี
ใหส้ ำเร็จการใหญ่

3. เลา่ ปฝี่ ากครอบครวั ของตนแกก่ วนอู หากกวนอูตาย กจ็ ะถอื เป็นความผดิ ขอ้ ที่ 3
เพราะหากกวนอตู าย กย็ อ่ มไมม่ ีใครดูแลครอบครัวของเลา่ ปี่

ในทสี่ ดุ กวนอูตดั สนิ ใจยอม แตข่ อคำมน่ั สัญญา 3 ประการ ให้เตียวเลี้ยว นำไปบอก
กับโจโฉ ว่า

1. กวนอูขอเป็นขา้ พระเจา้ เหย้ี นเต้ตามทเี่ คยสาบานไว้กบั เล่าปแ่ี ละเตียวหยุ
2. ขอปฎิบตั ิต่อพส่ี ะใภ้ของตน(นางกำฮหู ยนิ และบฮิ ูหยนิ ) โดยใชเ้ งินเบย้ี หวดั ของเล่า

ป่ีทเี่ คยไดพ้ ระราชทานมาให้พ่ีสะใภท้ ั้งสอง และห้ามผใู้ ดมากล้ำกรายเขา้ ถึงประตู
3. ถา้ กวนอูรวู้ า่ เล่าปอ่ี ยทู่ ใี่ ด ตนก็จะไปหา แมจ้ ะไม่ได้รำ่ ลาโจโฉก่อนกต็ าม
นอกจากนเ้ี ตียวเลย้ี ว ยังไดย้ กตัวอยา่ ง นทิ านเรอื่ ง อเิ ยยี ง ผู้มีความซ่ือตตั ย์
กตญั ญู ในอดตี มาโนม้ น้าวใจโจโฉ ให้รบั กวนอมู าเข้าทำราชการอีกด้วย
โจโฉตกลงให้คำมน่ั สัญญากบั กวนอู ตงั้ แตน่ น้ั กวนอู จงึ ต้องอยรู่ ับราชการในสังกัด
ของโจโฉ โจโฉพยายามท่จี ะซอื้ ใจกวนอู อยูท่ กุ วนั มไิ ดข้ าด สามวนั แต่งโตะ๊ เลยี้ งทีหน่ึง

อกี ทง้ั พากวนอไู ปเฝา้ พระเจ้าเหยี้ นเต้ กวนอูไดร้ บั พระราชทานนามว่า 'บเี ยียงกง๋ 'แปลวา่
เจ้าหนวดงาม

วันหนึง่ โจโฉเห็นมา้ ของกวนอผู อมโซ จึงยก ม้าเซก็ เธาว์ ซงึ่ เคยเปน็ ม้าฝีเท้าดีของลิ
โป้ มา้ เซก็ เธาวม์ กี ำลงั มากวิ่งได้วนั ละพนั ลี้ กวนอู ปลาบปล้มื ใจยงิ่ นัก ถงึ กับหลุดปาก
ออกมาวา่ ดีจริงวันใดเมอื่ เราร้ขู ่าววา่ ท่านพ่ีเลา่ ป่อี ยู่ทใี่ ด เราจะไดไ้ ปหาเล่าปีไ่ ดเ้ ร็วขน้ึ โจ
โฉจงึ มคี วามวติ กยงิ่ นัก ใจหนึง่ กช็ นื่ ชมกวนอูวา่ มีความกตญั ญหู าผใู้ ดเสมอมิได้ แตอ่ ีกใจ
หนง่ึ ร้สู ึกนอ้ ยใจทพี่ ยายามเลยี้ งดูกวนอดู ว้ ยทรพั ยส์ มบัตแิ ละยศศกั ด์ิเทา่ ใด กไ็ มส่ ามารถ
ทำให้กวนอูเสอื่ มความภกั ดีตอ่ เลา่ ปีไ่ ด้

โจโฉจึงปรกึ ษากับเตียวเลยี้ วว่า เห็นจะเปลา่ ประโยชน์ท่ีจะเลีย้ งดกู วนอูอีกต่อไป
เตยี วเลย้ี วจึงอาสาไปหยง่ั ความคิดเห็นของกวนอดู ูก่อน แลว้ เตยี วเลย้ี วกไ็ ดค้ ำตอบจาก
กวนอูวา่ สำหรับโจโฉนนั้ กวนอสู ำนึกในบุญคณุ อยเู่ สมอ แต่เลา่ ป่ีเปน็ พ่รี ว่ มสาบาน มคี ุณ
แกก่ วนอูมากอ่ น ถ้าเล่าปตี่ าย กวนอูกจ็ ะตายตามไปด้วยดังทส่ี าบานไว้ แมว้ า่ กวนอู
จะต้องจากโจโฉไป กจ็ ะไม่ลมื บญุ คณุ ของโจโฉ และจะตอ้ งตอบแทนบญุ คุณของโจโฉ
อย่างแนน่ อน

เตียวเลย้ี วนำความไปบอกโจโฉ โจโฉได้แตถ่ อนหายใจ วิตกกังวลท่ีไม่สามารถซอื้ ใจ
กวนอมู าจากเลา่ ปีไ่ ด้ ซนุ ฮกจงึ แนะนำแก่โจโฉวา่ เม่อื กวนอบู อกว่าจะแทนคณุ ก่อนจาก
ไป เพราะฉะนัน้ เวลามศี ึกก็อยา่ ให้กวนอูออกรบ เพราะถา้ ยังไม่มคี วามชอบ กวนอู กจ็ ะ
ยงั อยูก่ บั โจโฉเป็นมั่นคง

โจโฉ เห็นด้วยกบั ซนุ ฮก ซ้ำยงั แสร้งใช้อุบาย เพอื่ ให้น้ำใจของกวนอหู ักหาญ
แปรเปลีย่ นจากเลา่ ป่ี ในคราวระหว่างเดนิ ทพั ทางไกล เมอ่ื หยดุ ทพั ณ ตำบลใด ยามตก
คำ่ โจโฉก็จัดใหก้ วนอูกับ ฮูหยนิ ของเล่าป่ี พักอยูร่ ่วมกระโจมเดยี วกัน หมายวา่ หากชาย
หญิงอยใู่ กล้ชิดกัน ยอ่ มเสมือนนำ้ มนั ใกลเ้ ปลวไฟ ซง่ึ พรอ้ มท่ปี ะทุลกุ โชนดว้ ยเรือ่ งความ
รักความใคร่ โจโฉจงึ เปดิ ช่องใหก้ วนอูคิดลว่ งเกนิ ฮูหยนิ เลา่ ป่ี ซง่ึ นำไปสกู่ ารแตกหกั กบั
เลา่ ป่ี

แต่การณผ์ ิดคาด ทกุ คำ่ คนื กวนอู จะออกมายนื อยหู่ นา้ กระโจมพกั เพยี งลำพัง กุม
งา้ วมังกรเขยี วไวอ้ ยา่ งมน่ั คง ยนื เฝ้ารักษาการณภ์ ายนอกอย่างสงบน่งิ ไม่ขยับเขยอ้ี นตล
อดคืน เป็นเช่นนี้ทุกค่ำคนื

ฝ่ายเลา่ ปท่ี ีห่ ลบหนไี ปอยกู่ ับอ้วนเสยี้ ว ได้ยุใหอ้ ว้ นเสีย้ วออกรบกบั โจโฉ อว้ นเสย้ี ว
ได้สงั่ ให้ งนั เหลยี ง ทหารเอก เปน็ ทัพหน้า เดนิ ทพั เขา้ ทางด่านแปะแบ๊ ทหารโจโฉ มี
ความกรง่ิ เกรง คร่ันครา้ มในฝีมอื ของงันเหลยี ง ไม่มใี ครขนั กลา้ ออกรบ กวนอูจงึ ขนั อาสา
ออกสรู้ บ โจโฉจำใจต้องใหก้ วนอูออกส้รู บ กวนอูใช้ง้าวฟนั งนั เหลยี ง คอขาดตายอว้ น
เสี้ยวจงึ สง่ บุนทิว ผซู้ ่งึ มฝี มี ือไม่ยงิ่ หยอ่ นไปกวา่ งนั เหลยี ง ออกส้รู บ กวนอกู ฆ็ า่ บุนทิว
ตายเสยี อกี คน

กวนอฆู า่ แมท่ พั ของอ้วนเสย้ี ว ตายถึงสองคน ซงึ่ ควรจะถอื เป็นการตอบแทนบุญคณุ
ของโจโฉไดใ้ นระดบั หนง่ึ อยู่มากวนอูได้ข่าวว่าเล่าป่ไี ปอยู่ด้วยอว้ นเสย้ี ว จึงลาจากโจโฉ
เพอื่ เดนิ ทางไปหาเล่าป่ี

กวนอูก็ลาโจโฉไปโดยให้คำมัน่ สญั ญาวา่ จะหาโอกาสตอบแทนบุญคุณของโจโฉใหจ้ ง
ได้ โจโฉ นับถอื ในความสตั ยซ์ ื่อของกวนอู และยดึ มั่นในคำคำสญั ญา 3 ขอ้ ท่ีเคยให้ไวก้ บั
กวนอู โจโฉขมี่ ้าตามไปสง่ กวนอู พอตามกวนอทู ัน โจโฉมอบเสอื้ ให้กับกวนอเู ป็นทีร่ ะลึก

ตามมารยาท กวนอตู ้อง ลงจากหลังมา้ เพอื่ รบั เสอ้ื จากโจโฉ แตก่ วนอู มไิ ดล้ งจาก
หลังม้า ซำ้ ย้งั ใชใ้ ช้ง้าวรับเสื้อจากโจโฉ ซง่ึ ในสมยั น้นั ถอื เปน็ ดหู ม่ินไมใ่ หเ้ กยี รตกิ นั อย่าง
ร้ายแรง การที่กวนอไู มย่ อมลงจากหลังมา้ คงเพราะคำนงึ ถึงความปลอดภัยของตัวเองก็
เปน็ ไปได้ และถอื เปน็ ความรอบคอบในเชงิ ทหาร ซง่ึ โจโฉเองก็คงเขา้ ใจเหตผุ ลในข้อนี้
หมายเหตุ : อา่ นเนอ้ื เรอื่ งสามกก๊ ของเนื้อหาในตอนนี้ ได้ในจากหนังสอื สามก๊กฉบบั
เจ้าพระยาพระคลงั (หน) ตอนท่ี 22, 23 และ 24 ท่นี ่ี
สามกก๊ ฉบับเจ้าพระยาพระคลงั (หน) ตอนท่ี 22
สามกก๊ ฉบบั เจา้ พระยาพระคลัง(หน) ตอนท่ี 23
สามก๊กฉบบั เจ้าพระยาพระคลงั (หน) ตอนท่ี 24

2. ตวั ละครสำคญั

1. โจโฉ : บรุ ษุ ผยู้ อมทรยศคนท้ังโลก แต่ไม่ยอมให้โลกทรยศตน ตำแหน่งสูงสุดคอื
มหาอุปราช เปน็ ผกู้ ุมอำนาจทั้งปวง อยเู่ หนอื ฮ่องเต้ เดมิ ทำราชการอย่ภู ายในราชสำนกั
คนทง้ั ปวงยำเกรง ถกู แต่งตั้งให้ไปสกัดการโจมตขี องขบถโจรโพกผ้าเหลอื ง สุดท้าย
แยกตัวหนอี อกมาหลังจาก ลอบฆา่ ต๋ังโตะ๊ ไมส่ ำเร็จ รวบรวมเจ้าเมอื งตา่ งๆ เขา้ โจมตี
ตง๋ั โต๊ะ แต่ไมส่ ำเร็จ จึงแยกตัวออกมา ตา่ งหาก สะสมกำลังพลและแสยานภุ าพ
ครอบครองหัวเมืองฝ่ายเหนอื จนถูกเชิญมาเปน็ มหาอุปราช ได้ใช้ความสามารถ การ
รจู้ ักใชค้ น และเลหเ์ หลยี่ มกลยทุ ธ์ ที่เปน็ ทเี่ ลอ่ื งลอื จนสามารถครอบครองส่วนของ
แผ่นดินจีนไว้มากทสี่ ุด ทไ่ี ด้ช่อื วา่ วยุ ก๊ก

2. เลา่ ปี่ : ผอู้ ้างวา่ สบื เชอ้ื สายราชวงศ์ฮน่ั เดิมเปน็ คนยากจน ทอเสอื่ ขาย ไดร้ ่วมสาบาน
เปน็ พ่ีนอ้ ง กบั กวนอู เตียวหยุ ปราบปรามขบถโจรโพกผา้ เหลอื ง นสิ ยั โอบออ้ มอารี เปน็
ทร่ี กั ใคร่แกค่ นทวั่ ไป ไดเ้ ป็นเจา้ เมอื งชีจว๋ิ ภายหลังตอ้ งหกระเหเรร่ อ่ นไปอาศัยเจ้าเมอื ง
ตา่ งๆอยู่ จนได้ ขงเบง้ เปน็ ทปี่ รกึ ษา จึงไดฟ้ ื้นตัวและสามารถครอบครองดินแดนเสฉวน
ได้ในชื่อว่า จ๊กก๊ก

3. ซนุ กวน : ผู้บุตรของ ซนุ เก๋ียน และน้องของ ซนุ เซ็ก ครอบครองดนิ แดนฝ่งั กังตัง๋
อายนุ อ้ ยกว่า โจโฉ กบั เล่าปี่ มาก อาศยั ความรงุ่ เรืองของการคา้ ขายตดิ แมน่ ้ำ สรา้ ง
ความแขง็ แกร่ง ใหก้ ับก๊กตวั เอง ไดใ้ ชช้ ่อื วา่ งอ่ ก๊ก

4. กวนอู : น้องรว่ มสาบานของ เลา่ ปี่ หลงั จากตายไปไดถ้ ูกยกยอ่ งวา่ เปน็ เทพเจา้
แหง่ ความซอื่ สัตย์ หน้าแดงหน้าแดง จกั ษุยาว หนวดเครางาม มงี า้ วคกู่ าย ภายหลังอยู่
รว่ มกบั กวนเปง๋ ผู้บตุ รบุญธรรม กบั จิวฉอง เป็นเจา้ เมอื งเกงจ๋วิ ถกู แผนกลยุทธข์ อง ลก
ซนุ และ ลิบอง ฆ่าตาย

5. เตียวหยุ : นอ้ งรว่ มสาบานของ เลา่ ปี่ และ กวนอู นสิ ยั ววู่ ามอารมณ์รอ้ น ชอบ
เหล้าสรุ า ศรี ษะเหมือนเสอื จกั ษุโตกลม เสยี งดงั มกี ำลงั มาก ตดิ ตาม เลา่ ปี่ มาตลอด
ตายเพราะถกู ลอบสงั หารจากนิสัยวูว่ ามของตนเอง

6. ขงเบ้ง : ผูถ้ ูกยกยอ่ งวา่ หยง่ั รู้ดนิ ฟา้ มหาสมทุ ร จากคำแนะนำของ ชีซี ทำให้ เลา่
ปี่ ตอ้ งมาเชญิ ด้วยตัวเอง ถึงสามคร้ังสามครา มคี วามรเู้ ป็นเลศิ รับใชร้ าชวงศเ์ ล่าถึง 2 ช่วั
อายคุ น ภายหลงั เลา่ ปี่ ตาย ไดฝ้ ากฝัง เลา่ เสยี้ น ให้ดูแลแต่ไม่อาจสำเร็จได้ เพราะ พระ
เจา้ เล่าเสยี้ น หูเบา เช่อื แตค่ ำยยุ ง ของขันที ฮยุ โฮ ยกทพั ไปปราบปรามชาวม่าน และไดส้ ู้
รบกับวุยก๊กหลายครั้ง มคี ูป่ รบั คือ สุมาอ้ี

7. จูลง่ : วรี บุรุษผเู้ ก่งกาจติดตาม เล่าป่ี และ ขงเบ้ง เป็น 1 ใน 5 ทหารเสอื ท่ีเล่าปี่
แตง่ ต้ังข้ึน ซึง่ ประกอบด้วย จูลง่ กวนอู เตยี วหุย ม้าเฉียว และ ฮองตง สร้างวรี กรรม
สำคญั คอื จลู ่ง ฝ่าทพั รบั อาเต๊า โดยที่ตัวคนเดียวฝา่ ชว่ ยชีวติ ท่ามกลางทหารและ
องครกั ษ์มากมายของ โจโฉ ทีย่ กทพั ลงใต้ หวังครอบครองแผ่นดนิ จลู ง่ ตีฝ่าออกมาและ

นำ อาเต๊า คนื แก่ เลา่ ป่ี อย่างแสนสาหัส ฆา่ ทหารเอกและทหารเลว* ของ โจโฉ อยา่ ง
ดาษดื่น เป็นบุคคลทไี่ ดร้ ับความนยิ มและชน่ื ชอบมากที่สดุ คนหนง่ึ ในเรอ่ื ง สามก๊ก

* ทหารเลว หมายถงึ ทหารธรรมดา ไม่มยี ศ , พลทหาร

8. ตั๋งโตะ๊ : ทรราชท่อี ้างตวั มาชบุ เล้ียง พระเจ้าเหยี้ นเต้ แตไ่ มอ่ ยู่ในจริยธรรม ฆ่าคน
อย่างสนุกสนาน แผ่นดนิ เดือดร้อนไปทกุ หยอ่ มหญ้า มที หารเอกคู่ใจ คอื ลิโป้ ไมม่ ใี คร
กลา้ ต่อกรด้วย ภายหลังตายพราะผูห้ ญิง โดยเปน็ แผนของ อ้องอนุ้ ใชก้ ลยทุ ธท์ เ่ี ลอื่ งลอื
โดยมแี ม่นาง เตยี วเสยี้ น หว่านล้อมเสน่ห์ ให้พอ่ ลกู ต๋ังโตะ๊ กบั ลิโป้ ผดิ ใจกนั

9. ลิโป้ : บุตรบญุ ธรรมของ ตง๋ั โตะ๊ ถกู ชบุ เล้ียงมาเปน็ องครักษ์ขา้ งกาย มฝี มี อื เปน็
หนึง่ ในแผ่นดินจนี ยอมฆา่ พอ่ บุญธรรมคนเดมิ เต๊งหงวน เพราะเหน็ แกล่ าภยศ มัวเมาล่มุ

หลงอิสตรี ได้ข้ึนช่อื เปน็ ลูกทรพี 3 พอ่ ถกู กลยทุ ธแ์ ม่นาง เตยี วเสยี้ น ลมุ่ หลงจนฆ่า ตัง๋
โต๊ะ ด้วยมือตนเอง หลบหนไี ปพ่ึงใบบุญ เลา่ ป่ี แล้วทรยศซำ้ ภายหลงั ถกู โจโฉ ไล่ตามตี
จนมมุ ท่ีเมอื งแหฝ้ อื ถกู ฆ่า ประหารชีวิต ตัดศรษี ะไปเสยี บประจาน จบยุคของผู้มฝี ีมอื
เก่งกาจที่สุดในแผน่ ดิน

10. เตียวเล้ยี ว : ขนุ พลคนสำคญั ของโจโฉ เดมิ อยรู่ บั ใชล้ โิ ป้ ต่อมาลโิ ปถ้ ูกจบั ไดท้ ี่
เมืองแหฝ้ อื ถูกประหาร สว่ นเตียวเลี้ยว โจโฉเกลยี้ กลอ่ มให้มาร่วมงานด้วย และเปน็
บุคคลท่กี วนอใู หค้ วามเคารพนับถือ เพราะนบั ถือในความซอ่ื สตั ย์และฝีมอื ท้งั ๆ ทอ่ี ยคู่ น
ละฝา่ ยกัน ซ่งึ เตยี วเลยี้ วเปน็ คนที่อาสาโจโฉไปเกลี้ยกลอ่ มกวนอูขณะทแี่ ตกทพั ให้มา
อาศยั อย่ชู วั่ คราวกบั โจโฉนนั่ เอง

11. อว้ นเสี้ยว : สบื ตระกลู ขนุ นางเกา่ แก่ หลังจากเหตุการณสิบขนั ทแี ลว้ อว้ นเสยี้ ว
ไดแ้ ยกตวั ออกมา สรา้ งกองทพั จนใหญ่โต และเปน็ ผู้นำ 18 หวั เมอื งต่อต้านต๋ังโต๊ะ เมอื่
กำจัดต๋งั โตะ๊ ไดแ้ ล้ว ดว้ ยความโลเล ใชค้ นไม่เปน็ ชอบคนท่ปี ระจบสอพลอ คนดี ๆ จงึ หนี
หาย พ่ายแพต้ ่อกองทพั ของโจโฉทมี่ ีทหารน้อยกว่าจนตอ้ งกระอกั เลอื ดตาย

3. คุณค่าดา้ นวรรณศลิ ป์
สามกก๊ ตอน กวนอไู ปรบั ราชการกับโจโฉ มกี ารใชภ้ าษา การเลา่ เรอื่ งใช้บรรยาย

โวหารทป่ี ระโยคไม่ซับซอ้ น ใช้ภาษาไมย่ ากแมว้ า่ จะเปน็ ภาษาโบราณ สามารถเขา้ ใจได้ว่า
ใครทำ อะไร ท่ีไหน เมอ่ื ใด อยา่ งไร แมว้ า่ ชือ่ ตวั ละครและสถานท่ีจะมาจากภาษาจนี แต่
ชอื่ เหล่าน้ันสะกดตรงตวั และมีวรรณยกุ ตก์ ำกบั ชดั เจนทำให้อา่ นง่าย

ผอู้ ่านสามารถเขา้ ใจได้วา่ ตวั ละครเป็นใครและมบี ทบาทในเรอ่ื งอยา่ งไรด้วยการ
พิจารณาจากบริบทประกอบ มีสำนวนเปรยี บเทยี บทค่ี มคาย บทสนทนาของตัวละคร
แสดงถงึ วาทศลิ ปใ์ นการเจรจาความ มีการใช้ภาษาที่โน้มนา้ วใจที่ดี

4. สรปุ สาระความรู้จากเรอื่ งสามกก๊ ตอน กวนอไู ปรับราชการกบั โจโฉ
- ผแู้ ต่ง : เจา้ พระยาพระคลัง (หน) อำนวยการแปล

- ลกั ษณะคำประพันธ์ : ร้อยแก้ว ประเภท ความเรียงเร่อื งนทิ าน
- จดุ ประสงค์ในการแตง่ : เพอ่ื ใหค้ วามรเู้ กย่ี วกับอุบายการเมอื งและการสงคราม
- ประวัตผิ ู้แต่ง : เจา้ พระยาพระคลงั (หน) เกดิ ในสมยั กรุงศรอี ยธุ ยาตอนปลาย
ในแผน่ ดินสมเดจ็ พระเจา้ บรมโกศ และถงึ อสญั กรรมเมอ่ื ปี พ.ศ.2348 ในรัชกาล
สมเด็จพระเจา้ กรุงธนบรุ ี ได้รับราชการเปน็ หลวงสรวชิ ติ ในสมยั รชั กาลท่ี 1
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟา้ จฬุ าโลกมหาราช ไดเ้ ล่ือนตำแหนง่ เปน็ พระยา
พพิ ัฒนโ์ กษาและเป็นเจา้ พระยาพระคลัง เจา้ พระยาพระคลงั (หน) มี
ความสามารถด้านการประพันธท์ ง้ั รอ้ ยแก้วและรอ้ ยกรองงานประพันธ์ ทสี่ ำคญั
ไดแ้ ก่ ราชาธิราช สามกก๊ รา่ ยยาวมหาเวสสันดรชาดก (กณั ฑก์ ุมารและกณั ฑ์มทั ร)ี
บทมโหรเี รอ่ื งกากี ลลิ ิตเพชรมงกฎุ และอเิ หนาคำฉันท์
- ท่ีมาของเรื่อง :

จดหมายเหตเุ ร่ือง สามกก๊ เรยี กวา่ “สามกก๊ จ”่ี ตนั ซ่วิ เป็นผูบ้ ันทกึ ในสมยั
ราชวงศจ์ นิ้ (ปลายพทุ ธศตวรรษที่ 9) แบง่ เนือ้ หาออกเปน็ 3 เรอ่ื ง คอื จดหมาย
เหตกุ ก๊ วุย่
(ว่ยุ กก๊ ) จดหมายเหตุกก๊ จ๊ก (จก๊ ก๊ก) จดหมายเหตกุ ก๊ ง่อ (ง่อก๊ก)
ต่อมาในตน้ ราชวงศเ์ หมง็ (ตน้ พุทธศตวรรษท่ี 21) หลอกวา้ นจง (ลอ่ กวนตง) ได้
นำเอาจดหมายเหตุของตัวซ่ิว มาแตง่ ใหส้ นุกสนาน เรียกว่า “สามกก๊ จ่ีทงซกเอีย้ นหงี”
หมายความวา่ จดหมายเหตุสามกก๊ สำหรับ สามญั ชน เริม่ เหตกุ ารณต์ ง้ั แต่รัชกาล พระ
เจ้าเลนเต้ ไปจนถงึ รัชกาล พระเจ้าจ้ินบ๊เู ต้สมุ าเอ๋ียน
พระบาทสมเดจ็ พระพุทธยอดฟา้ จฬุ าโลกมหาราช มีพระราชดำรัสสง่ั ใหแ้ ปล
พงศาวดารจนี เปน็ ภาษาไทย 2 เรอื่ ง คอื ไซฮ่ ัน่ และสามก๊ก (พ.ศ.2345) เดมิ เป็นหนงั สอื
จำนวน 95 เล่มสมดุ ไทย เมอ่ื นำมาพิมพม์ ีจำนวน 4 เล่ม สมดุ ฝรัง่ สำนวนที่นำมาพิมพ์
ครงั้ แรกทโี่ รงพมิ พห์ มอบรัดเลย์ มชิ ชันนารอี เมรกิ นั เป็นสำนวนท่ไี ดส้ อบกบั ต้นฉบับของ
สมเดจ็ เจ้าพระยามหาศรีสุรยิ วงศ์ และพิมพอ์ อกจำหน่ายเปน็ ครัง้ แรกในปี พ.ศ. 2408
ในสมยั รชั กาลที่ 4

- สาระสำคญั ของเรอ่ื ง :
โจโฉปรกึ ษาราชการทัพกบั เทยี หยก เรือ่ งยกทัพไปรบกับเลา่ ปี่ ที่เมอื งซจี ิ๋ว แต่กลวั ว่า

อว้ นเสยี ว จะตีเมือง ฮโู ต๋ กยุ แกเหน็ วา่ ควรจดั ทพั ไปตีเมอื งซจี วิ๋ ก่อน ซนุ เซียนนำขา่ วไป
แจ้งกวนอทู เ่ี มอื งแห้ฝอื แจ้งแก่ เล่าป่ีทเ่ี มอื งเสยี วพา่ ย เล่าปี่ขอความช่วยเหลือจากอว้ น
เสยี้ วแตไ่ มส่ ำเร็จ

เตียวหุยยกกองทหารออกมาปลน้ ค่ายโจโฉถูกกลศึกพ่ายแพ้ เลา่ ปี่เข้าไปขอความ
ช่วยเหลอื จากอ้วนเสย้ี ว ทีเ่ มอื งกิจิ๋ว โจโฉเขา้ ตีเอาเมอื งเสยี พา่ ยไดแ้ ละยกกองทพั ไปตี
เมืองซีจิ๋ว กวนอมู ีฝีมอื กล้าหาญชำนาญ ในการสงครามโจโฉอยากชุบเล้ียงไวเ้ ปน็ กำลงั
ทพั

เตยี วเลยี้ วอาสาไปเกลยี้ กลอ่ ม ในทส่ี ุดกวนอูจำเป็นตอ้ งยอมไปอยกู่ ับโจโฉ โดยมี
ขอ้ เสนอ 3 ขอ้ คอื

1. ขอเป็นขา้ พระเจ้าเหยี้ นเต้
2. ขอพระราชทานเบีย้ หวดั ของเลา่ ปี่ แกภ่ รรยาของเล่าปท่ี ัง้ สองคน (นางเกาฮหุ ยิน

และนางบฮิ หู ยิน) หา้ มผใู้ ดเข้าออกถงึ ประตูทอี่ ยไู่ ด้
3. ถา้ พบเล่าป่ี ก็จะกลับไปอยูก่ บั เลา่ ปี่ เพราะสาบานเปน็ พี่น้องกนั
กวนอูเปน็ ผ้มู คี วามซอ่ื สัตยก์ ตัญญู ถ้ายงั ไมไ่ ดท้ ดแทนคณุ โจโฉ ก็จะตอ้ งอยกู่ ับโจโฉ
ต่อไป

- ความร้ปู ระกอบเรือ่ ง :

เร่ืองสามกก๊ เปน็ เรอื่ งทีแ่ ผ่นดินจนี แบง่ ออกเป็น สามกก๊ ใหญๆ่ นบั ตัง้ แตส่ มยั พระเจา้
เลนเต้กษัตรยิ ์ราชวงศฮ์ น่ั ครองราชยส์ มบตั ิ เมอ่ื พ.ศ.711 พระเจ้าเลนเต้เปน็ กษตั ริยท์ ี่
ปกครองบา้ นเมอื งดว้ ยความอ่อนแอ บา้ นเมอื งเกดิ วกิ ฤตจลาจล ตอ่ มาราชสมบัตติ กอยู่
กับพระเจ้าเหย้ี นเต้ราชบุตร มตี ง๋ั โตะ๊ และตอ่ มาโจโฉเปน็ เซยี งกก๊ เปน็ มหาอปุ ราชดแู ล
การงานของแผ่นดนิ เลา่ ปเ่ี ชอ้ื สายราชวงศฮ์ ัน่ ครองแคว้นเสฉวน มขี งเบ้งเปน็ ที่ปรกึ ษา
ซนุ กวนอยู่เมอื งกังตั๋งหวั เมอื งทางทิศตะวนั ออก แผน่ ดินจนี จงึ แยกเป็นสามก๊กดังนี้

o โจโฉ มลี กู คอื โจผี ราชวงศว์ ุย่ (วยุ่ ก๊ก) อยูเ่ มอื งหลวง
o เลา่ ป่ี มีลูกคือ อาเต๊า ราชวงศ์ฮ่นั (จ๊กกก๊ ) อย่เู มืองเสฉวน
o ซุนกวน ราชวงศง์ อ่ (งอ่ กก๊ ) อยู่เมอื งวังตงั๋
เรอื่ งสามกก๊ เป็นวรรณกรรมประเภทนวนยิ ายอิงประวตั ิศาสตร์ คือมีเค้าเร่ืองเดมิ มา
จากเหตกุ ารณ์ และตัวละครที่มีชวี ติ จริงในประวตั ศิ าสตร์ แล้วมกี ารแต่งเตมิ ใหพ้ สิ ดารขึ้น
ในท่สี ุดมนี กั เขียนฝมี อื ดี เรยี บเรยี ง ให้เปน็ วรรณกรรมทสี่ ำนวนภาษาดี จึงมคี นตดิ ใจแลว้
แพร่หลายกนั ไปในหมนู่ กั อา่ น
หนังสือเรอ่ื งสามกก๊ นักวรรณคดไี ทยถอื เปน็ คกู่ ันกบั หนังสือราชาธริ าช แต่ผิดกนั ที่
เรื่องสามก๊กน้ัน ชนชาวจนี รับว่าเปน็ เรอ่ื งแตง่ แต่เรอ่ื งราชาธิราช ชาวรามัญถอื ว่าเป็น
พงศาวดารมอญ หนงั สอื สองเรื่องน้ี มคี ณุ สมบตั เิ หมอื นกันคอื เปน็ หนงั สือทมี่ สี ำนวนร้อย
แก้วดเี สมอกัน คอื ดีในทางบรรยายและในการดำเนินเรื่อง การผกู บทสนทนา กลอบุ าย
ในการทำศกึ ทำให้เนอ้ื เรือ่ งสนกุ สนานชวนติดตาม
สำนวนรอ้ ยแกว้ ของหนังสอื เรอ่ื งสามก๊กและเรอื่ งราชาธริ าช ได้มผี ถู้ อื เปน็ แบบฉบบั
ในการเรียบเรยี งแปลจากนยิ ายจีนตอ่ มาจนถึงสมยั รัชกาลท่ี 7 ต่อมาจึงมีผู้แปลเปลย่ี น
สำนวนไปดังท่ีเหน็ ในปัจจบุ นั
ศิลปะในการประพนั ธ์เร่ืองสามก๊กอยทู่ ก่ี ารดำเนินเรอื่ งใหผ้ อู้ า่ นตืน่ เต้นไปกบั
เหตกุ ารณ์อีกทงั้ วธิ แี สดงถึงลกั ษณะตวั ละคร ใช้ถ้อยคำท่กี ลา่ วถึงพฤตกิ รรมของตวั ละคร
ภาษาท่ใี ช้ สน้ั กะทดั รัด เขา้ ใจง่าย แฝงคตธิ รรม ในการดำเนนิ ชีวติ
คณุ สมบตั ิของกวนอู คอื คณุ สมบตั ิของนกั รบ ความซอ่ื ตรง การรกั ษาความสตั ยแ์ ละ
มคี วามกตญั ญู
วรรณคดสี โมสรในสมัยระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยูห่ ัว ยกยอ่ งใหเ้ ร่อื งสาม
กก๊ เป็นยอดของความเรยี งนทิ าน

- ข้อคดิ ท่ไี ดร้ บั :

1. การอ่านนยิ ายทีเ่ ป็นวรรณคดมี รดก จดุ ประสงคส์ ำคญั คอื ใหเ้ ห็นคา่ นยิ มของบรรพ
บุรุษวา่ มแี นวคดิ ในเรอ่ื งตา่ งๆอยา่ งไร เชน่ ความประพฤติของตัวละคร เหมาะสม
หรอื ไม่

2. ความกตญั ญู รกั ษาความสตั ย์ และมีความซื่อตรง เปน็ คุณธรรมทีส่ มควรไดร้ บั การ
ยกย่อง และนำมาเปน็ แนวทางในการดำเนินชวี ติ

3. การอา่ นวรรณกรรมทดี่ จี ะชว่ ยยกระดับและพฒั นาจิตใจใหด้ ีงามไปดว้ ย

- ลักษณะภาษาอันเปน็ คำคมทค่ี วรคดิ :
“แลเรอื่ งราวสามกก๊ นี้เปน็ ธรรมดา แผ่นดนิ มีความสุขก็นานแลว้ กไ็ ด้เดอื ดรอ้ นแล้วก็

มคี วามสขุ เลา่ แลกระจายกันออกเป็นแว่นแควน้ แดนประเทศของตวั แล้วก็กลับรวมเข้า
แยกออกเป็นสามกก๊ แลว้ ก็รวมเขา้ เปน็ ก๊กเดียวกัน ช่อื ว่า เมืองไตจ้ ีน”

“ซ่ึงขา้ พเจา้ มาหาทา่ นแตผ่ ู้เดียวนม้ี คี วามอปั ยศแก่คนท้งั ปวงเป็นอนั มาก ครั้งน้ี
ข้าพเจ้าจะกนิ นำ้ สบถอยทู่ ำการดว้ ยทา่ นกว่าจะสำเรจ็ อ้วนเสี้ยวได้ฟงั ดงั นนั้ กม็ ีความ
ยินดี จึงจดั แจงเคร่ืองอปุ โภคและเครือ่ งบรโิ ภคใหเ้ ป็นอนั มาก ทำนุบำรงุ เล่าปไี่ ว้ในเมอื งกิ
จิ๋ว”

“ถึงมาตรวา่ ทา่ นจะไดค้ วามลำบากก็อุปมาเหมือนหนง่ึ ลยุ เพลงิ อนั ลกุ แลขา้ มพระ
มหาสมทุ รอนั กวา้ งใหญ่ ก็จะลอื ชาปรากฏชือ่ เสยี งท่านไปภายหนา้ วา่ เป็นชาติทหารมใี จ
สัตยซ์ อ่ื กตญั ญตู ่อแผน่ ดนิ ”

- หวั หน้าก๊กสำคัญในเร่ืองสามกก๊ :
1. โจโฉ เดมิ รับราชการเปน็ ทหาร เคยรบชนะโจรโพกผา้ เหลือง ครงั้ หน่ึงตง๋ั โตะ๊
กำเริบมากถงึ กบั ถอดพระเจา้ เลนเตแ้ ลว้ ตงั้ ตนเปน็ อัครเสนาบดี ประพฤติตนชว่ั
ช้าเลวทราม โจโฉก็เลยอาสาเอากระบีซ่ ่อนจะไปฆา่ แต่ทำไมส่ ำเร็จตอ้ งหนี ตง๋ั โต๊ะ
นนั้ ภายหลังถูกออ้ งอุ้นกำจดั ได้ โดยยกนางเตียวเสีย้ นใหล้ โิ ป้ทหารเอกของ ตงั๋ โตะ๊
แลว้ ทำกลให้ต๋ังโตะ๊ ผิดใจกับลโิ ปเ้ รือ่ งเมยี ลโิ ป้เลยฆ่าตั๋งโตะ๊ เสยี ลิฉุย กยุ กี

2. พวกของต๋ังโตะ๊ จะฆ่าอ้องอนุ้ และบงั คบั พระเจา้ เห้ยี นเตใ้ หต้ ง้ั พวกตนใหเ้ ป็นใหญ่
พระเจา้ เหยี้ นเตต้ อ้ งเสดจ็ หนี โจโฉไดป้ ราบลิฉยุ กับกิกยุ ได้ เลยได้เปน็ เสนาบดีทั้ง
ฝ่ายทหารและพลเรือนปกครองเดด็ ขาด จนคนเกลียดหวั เมอื งกระดา้ งกระเดอ่ื ง
รบกัน ปราบกันอย่นู าน โจโฉปราบหัวเมอื งต่างๆได้เป็นอันมาก แต่ทีป่ ราบไม่
สำเร็จคือ ก๊กของซุนกวน กับก๊กเลา่ ป่ี

3. ซนุ กวน เป็นเจ้าเมืองกงั ต๋งั มเี มืองเลก็ เมืองนอ้ ยขึน้ อยมู่ าก เป็นคนอยู่ในศลี ธรรม
ซ่อื ตรง ปกครองประชาชนดว้ ยความยตุ ิธรรม จงึ มสี มคั รพรรคพวกมากขน้ึ
ตามลำดับ ก๊กซนุ กวน เรียกว่า ง่อกก๊

4. เล่าป่ี เคยเปน็ คนยากจนมาก่อน มอี าชีพทอเสอ่ื ขายแตม่ เี ลอื ดเนอื้ เชอื้ ไขของ
ราชวงศ์ฮัน่ นสิ ยั ดี น้ำใจอารี นอบนอ้ มถ่อมตน มคี นรกั ใครม่ าก เมอ่ื ปราบโจรโพก
ผ้าเหลอื งมคี นดหี ลายคนมาเป็นพวก ไดแ้ ก่ กวนอู เตียวหยุ จลู ่ง เลา่ ปที่ ำศกึ ชนะ
บอ่ ยคร้งั แตก่ ไ็ มส่ ามารถครองเมืองไดถ้ าวร ตอ้ งเสยี เมอื งเสมอ ภายหลงั ไดข้ งเบง้
มาเปน็ ท่ีปรึกษา จึงได้ตงั้ ตวั เปน็ มัน่ คงได้ทเี่ มอื ง เสฉวน กก๊ เล่าปีเ่ รยี กวา่ จ๊กกก๊

เหตุการณ์เปลี่ยนไปเมือ่ โจโฉตาย โจผตี าย โจยอยผโู้ อรส ขน้ึ ครองราชยส์ มบตั ิ ท้งั
สามก๊กตอ่ สรู้ บกนั เรอ่ื ยมา สุมาเจียวอปุ ราชวยุ ก๊กไดป้ ราบกก๊ เลา่ เสี้ยน(บุตรเล่าป่)ี หรอื จ๊
กกก๊

ต่อมา สมุ าเอ๋ียน (บตุ รสุมาเจยี ว) ถอดพระเจ้าโจฮวน ตั้งตนเปน็ ฮอ่ งเต้แห่งราชวงศ์
จิ้น ได้ปราบง่อกก๊ คือ กก๊ ซนุ กวนได้ สามก๊กจึงเปน็ ก๊กเดยี วกนั นบั วา่ ไดท้ ำสงคราม
ตอ่ เน่ืองนานถงึ 111 ปี จึงจะสามารถรวมประเทศจนี ได้เปน็ อนั หนง่ึ อันเดยี วกัน

- ความแพรห่ ลาย :
เร่อื งสามกก๊ น้เี ป็นทรี่ ้จู ักไปทั่วโลก เพราะมผี แู้ ปลเปน็ ภาษาตา่ งๆ มากมาย
1. ภาษาญ่ปี ่นุ พ.ศ.2235
2. ภาษาเกาหลี พ.ศ.2402
3. ภาษาญวน (เวยี ดนาม) พ.ศ.2452
4. ภาษาเขมร ไมท่ ราบ พ.ศ.
5. ภาษามลายู พ.ศ.2435

6. ภาษาละติน ไมท่ ราบ พ.ศ.
7. ภาษาสเปน พ.ศ.2373
8. ภาษาฝร่งั เศส พ.ศ.2388
9. ภาษาอังกฤษ พ.ศ.2469
10.ภาษาไทย พ.ศ.2345
- คุณค่าของหนงั สอื เรอื่ งสามกก๊ :
1. ให้ความรู้เกยี่ วกบั ตำราพิชัยสงคราม ซงึ่ มคี า่ ทางดา้ นยทุ ธวิธีในการสงครามให้
ความรเู้ ก่ียวกับปรัชญาคตธิ รรมในการดำรงชีวติ ทำใหผ้ ้อู ่านฝึกฝนสตปิ ญั ญา
ความสามารถของตนใหเ้ ฉลยี วฉลาด และนำไปปรบั ใชใ้ นชวี ติ ประจำวนั ได้เปน็ อย่างดี
เชน่ ความซอ่ื สัตย์ตอ่ ตนเอง ตอ่ เพอื่ น ต่อประเทศชาติ ความรับผิดชอบต่อหน้าทขี่ องตน
ตามที่ไดร้ ับมอบหมาย เช่น
“คำโบราณกล่าวไวว้ า่ ธรรมดาอุปมาเหมอื นอยา่ งเส้อื ผ้าขาดแลหายแลว้ หาใหมไ่ ด้ พ่ี
นอ้ งเหมอื นแขนซา้ ยขวา ขาดแล้วยากทจ่ี ะตอ่ ได”้
“ธรรมดาเกดิ มาเปน็ มนษุ ย์ อันโรคและความตายจะกำหนดวันมิได”้
“ยาดกี นิ ขมปากแตเ่ ปน็ ประโยชนแ์ กค่ นไข้ คนซอ่ื กลา่ วคำไม่เพราะหแู ตเ่ ปน็
ประโยชนแ์ กก่ าลภายหน้า”
2. มสี ำนวนเฉพาะตัว นบั วา่ เป็นศลิ ปะในการแปลวรรณกรรมจากภาษาจนี ทีเ่ ป็น
ตัวอย่างของการเขยี นรอ้ ยแก้วทดี่ ี ภาษาโบราณแตไ่ มล่ า้ สมัย เขา้ ใจไดจ้ นถงึ ปัจจบุ นั
ภาษาง่าย กะทัดรัด ส่อื ความหมาย ความรสู้ กึ อารมณ์ความคิดไดช้ ดั เจน เช่น
“ออ้ งอุ้นจึงวา่ วันนแี้ ผน่ ดนิ รอ้ นทกุ เสน้ หญา้ เจา้ กย็ อ่ มแจ้งอยูแ่ ล้ว พระเจา้ เหีย้ นเต้นัน้
อุปมาดังฟองไก่ อนั วางอยูห่ น้าศิลา ขุนนางกบั อาณาประชาราษฎร์น้นั อปุ มาดงั หยากเยือ่
อนั ใกล้กองเพลิงมไิ ด้รวู้ า่ ความหมาย จะมาถงึ เมอ่ื ใด"
3. มีอิทธพิ ลสำหรับวรรณคดียคุ หลงั ๆทำใหเ้ กิดสามก๊กมีหลายสำนวน ไดแ้ ก่

1. สามก๊กฉบบั วณพิ ก ของยาขอบ
2. สามก๊กฉบับโจโฉนายกตลอดกาล ของ ม.ร.ว.คกึ ฤทธิ์ ปราโมช
3. สามกก๊ ฉบบั รา้ นกาแฟ ของ นายหนหวย
4. สามกก๊ ฉบบั ปริทัศน์ ของ เธียรชยั เอยี่ มวรเมธ

5. อนิ ไซด์สามกก๊ ของ อ.ร.ด.
6. สามกก๊ ฉบบั การต์ นู สำหรับเยาวชน
4. สามกก๊ มอี ิทธพิ ลต่อความคิดและจนิ ตนาการของสนุ ทรภู่ เช่น ในเร่ืองพระอภยั
มณี นางวาลมี คี วาม เฉลยี วฉลาดวาจาคมคายเหมือนขงเบง้ อุศเรนมี จดุ จบ คือ กระอกั
โลหติ เหมอื นจวิ ยี่
5. นำมาแสดงละครนอกเป็นตอนๆ เชน่ ออ้ งอุ้นกำจดั ต๋ังโต๊ะ ตอนจวิ ยี่กระอักโลหิต
หลวงพัฒนพงศภ์ ักดี (ทมิ สขุ ยางค์) เปน็ ผนู้ ำมาแต่งและแสดงเป็นบทละครนอก และ
เปน็ ทนี่ ิยมเปน็ อย่างยิ่ง

5. แบบฝกึ หัดเรอื่ งสามกก๊
1. วรรณคดสี โมสรในรชั กาลที่ 6 ยกยอ่ งใหส้ ามก๊กเป็นยอดแหง่

ก. วรรณคดีบทละคร
ข. ความเรียงเรื่องนทิ าน
ค. บทละคร
ง. ยอดของนทิ าน
2. ใครเปน็ ผู้อำนวยการแปลสามก๊ก
ก. เจ้าพระยากำแพงเพชรอคั รโยธนิ
ข. เจ้าพระยาโกษาธบิ ดี
ค. เจ้าพระยาพระคลงั (หน)
ง. เจ้าพระยาวิชาเยน
3. สามกก๊ เปน็ วรรณคดที แี่ ตง่ ขึน้ ในสมยั ใด
ก. กรงุ รตั นโกสนิ ทร์ตอนต้น
ข. กรุงธนบรุ ี
ค. กรุงรตั นโกสนิ ทรต์ อนต้น
ง. กรงุ รัตนโกสนิ ทรต์ อนกลาง

4. จุดม่งุ หมายในการแปลเรื่องสามก๊กเพอ่ื
ก. เพ่อื เป็นตำราการดำเนินนโยบายการเมอื งและยทุ ธวธิ ี
ข. เพอ่ื ตอ้ งการสรา้ งวรรณคดีจากเร่ืองตา่ งประเทศ
ค. เพอ่ื ต้องการเผยแพร่ช่อื เสียงของกวแี ละคณะผแู้ ปล
ง. เพอื่ ต้องการเป็นการบนั ทึกประวตั ิศาสตร์ของชาติ

5. ใครเปน็ ผแู้ ต่งสามก๊กฉบบั ภาษาจีน
ก. เมา่ จงกงั
ข. กมิ เสี่ยถา่ ง
ค. ลอ่ กวนตง
ง. จางซุนกวง

6. ข้อใดไมเ่ กยี่ วขอ้ งกบั ก๊กใหญ่ท้ัง 3
ก. โจโฉ ตัง้ ตนทเ่ี มอื งหลวง
ข. สมุ าอ้ี ตั้งตนทีเ่ มอื งปักก่ิง
ค. ซุนกวน ตงั้ ตนทเ่ี มืองกังต๋งั
ง. เล่าปี่ ตั้งตนทเี่ มอื งเสฉวน

7. จ๊กก๊ก หมายถึง ก๊ก ของใคร
ก. โจโฉ
ข. สมุ าอี้
ค. ซุนกวน
ง. เลา่ ปี่

8. งอ่ กก๊ หมายถงึ กก๊ ของใคร
ก. โจโฉ
ข. สมุ าอ้ี
ค. ซุนกวน
ง. เล่าป่ี

9. ว่ยุ กก๊ หมายถงึ ก๊ก ของใคร
ก. โจโฉ
ข. สุมาอี้
ค. ซนุ กวน
ง. เล่าป่ี

10. กวนอู เปน็ เจ้าเมอื งปกครองของใคร
ก. เมืองชจี ิ๋ว
ข. เมืองกิจ๋วิ
ค. เมืองกงั ต๋ัง
ง. เมอื งแหฝ้ อื

11. ใครเปน็ ผมู้ าเกลยี้ กล่อมกวนอใู ห้ไปอยูก่ บั โจโฉ
ก. สมุ าอ้ี
ข. อ้วนเสยี้ ว
ค. ตงั สนิ
ง. เตียวเลย้ี ว

12. “อุปมาเหมือนลกู นกอนั ขนปกี ยังไม่ขน้ึ พรอ้ ม ” เปน็ คำกลา่ วของใคร กลา่ วถงึ ใคร
ก. อว้ นเสยี้ ว กลา่ วถึง ตังสนิ
ข. เทยี หยก กลา่ วถงึ โจโฉ
ค. โจโฉ กล่าวถึง เลา่ ป่ี
ง. เตียนหอ้ ง กล่าวถงึ มา้ ใช้

13. เหตุใดโจโฉจงึ คดิ ให้คน ไปเกลี้ยกลอ่ มกวนอมู าเปน็ พวก
ก. เพราะกวนอมู คี วามซ่อื สัตย์
ข. เพราะกวนอูมคี วามสามารถในกลอบุ าย
ค. เพราะกวนอเู ปน็ ผทู้ ีม่ สี ตปิ ัญญาดีเลศิ
ง. เพราะกวนอูมคี วามกล้าหาญชำนาญในการรบ

14. “ ท่านได้มคี ณุ ช่วยขา้ พเจา้ ไว้ บดั นที้ า่ นมคี วามทกุ ข์ใหญห่ ลวง ขา้ พเจา้ จึงอุตสา่ ห์
ข้ึนมาหวงั จะแทนคุณทา่ น ” ขอ้ ความขา้ งต้นเปน็ คำกล่าวของใครกบั ใคร

ก. โจโฉกบั กุยแก
ข. เตียวเลย้ี วกบั กวนอู
ค. เลา่ ป่กี บั เตยี วหยุ
ง. อว้ นเสยี้ วกบั เลา่ ปี่
15. “ ตวั เราก็มิไดร้ ักชวี ิต อนั ความตายอปุ มาเหมอื นนอนหลับ ” เป็นคำกลา่ วของใคร
ก. โจโฉ
ข. กวนอู
ค. เลา่ ปี่
ง. เตยี วหุย
16. “ ซ่งึ ทา่ นว่าท้ังนโี้ ทษมีอยกู่ บั ตัวท่านถึงสามประการ คนทัง้ ปวงจะลว่ งครหานินทา
ท่านได้ ” ทา่ นในทีน่ ีห้ มายถึงใคร
ก. โจโฉ
ข. กวนอู
ค. เลา่ ป่ี
ง. เตียวหยุ
17.ขอ้ ใดไม่เกย่ี วข้องกบั เหตผุ ลสามประการท่ีเตยี วเลยี้ วกล่างกับกวนอู
ก. กวนอู ควรรักษาชีวิตและครอบครัวของตนเองเอาไว้
ข. หากกวนอูต้องตาย เลา่ ปีแ่ ละเตียวหยุ ต้องตายตามไปด้วย
ค. เลา่ ปฝี่ ากครอบครวั ไวก้ ับกวนอู หากกวนอตู ายไปใครจะดแู ลครอบครวั ของเลา่ ปี่
ง. กวนอคู วรรกั ษาชวี ิตไว้เพ่อื ช่วยเลา่ ปีท่ ำสงครามตอ่ ไป
18. “ถงึ มาตรว่าทา่ นจะไดค้ วามลำบากกอ็ ุปมาเหมือนหน่งึ ลยุ เพลิงอนั ลกุ แลขา้ มพระ
มหาสมทุ รอันกวา้ งใหญ่ กจ็ ะลือชาปรากฏช่ือเสยี งทา่ นไปภายหนา้ วา่ เป็นชาตทิ หารมีใจ
สัตย์ซือ่ กตญั ญตู อ่ แผน่ ดนิ ” ขอ้ ความข้างตน้ เป็นคำกลา่ วของใคร
ก. โจโฉกบั กุยแก
ข. เตยี วเลย้ี วกบั กวนอู

ค. เล่าปก่ี ับเตยี วหุย
ง. อ้วนเสย้ี วกับเล่าป่ี
19. ข้อใดมใิ ช่ข้อเสนอของกวนอตู ่อโจโฉ
ก. ขอเป็นข้าพระเจา้ เหีย้ นเต้
ข. ขอพระราชทานเบีย้ หวดั ของเล่าป่ี แกภ้ รรยาของเลา่ ป่ีและหา้ มผใู้ ดเข้าออกถงึ
ประตูทอ่ี ยไู่ ด้
ค. ขอใหโ้ จโฉนำตนเองเข้าเฝ้าพระเจ้าเห้ยี นเต้
ง. ถ้าพบเล่าปี่ กจ็ ะกลับไปอย่กู ับเล่าป่ี เพราะสาบานเปน็ พ่ีนอ้ งกนั
20.เหตุใดโจโฉจึงให้กวนอูกับภรรยาเลา่ ปที่ ้ังสองคนน้นั อย่เู รอ่ื นเดยี วกนั
ก. หวงั ว่าจะทำให้กวนอูกับภรรยาเลา่ ปแี่ ตกคอกนั
ข. หวังวา่ จะทำให้กวนอูเสอื่ มเสยี ชอ่ื เสยี ง
ค. หวงั วา่ กวนอูจะเกิดความรำคาญในภรรยาเลา่ ป่ี
ง. หวงั วา่ กวนอจู ะคดิ ร้ายกบั ภรรยาเล่าป่ี
21. “ฝา่ ยโจโฉทำนบุ ำรงุ กวนอมู ิให้อนาทร สามวนั แตง่ โต๊ะไปให้คร้งั หนงึ่ ห้าวนั ครง้ั
หนงึ่ ” คำวา่ แต่งโตะ๊ ในทนี่ ้ีหมายถึง
ก. ตกแต่งโต๊ะใหส้ วยงาม
ข. มอบโต๊ะทีส่ วยงามให้กับกวนอู
ค. จัดอาหารเลยี้ งให้กับกวนอู
ง. จดั อาหารใหภ้ รรยาเลา่ ปี่
22. “โจโฉเห็นกวนอูห่มผา้ ขาด โจโฉจงึ เอาเสอ้ื อยา่ งดีให้กวนอู กวนอรู บั เอาเสอื้ แลว้ จงึ
เอาเส้ือใหม่นน้ั ใส่ช้ันใน เอาเสอ้ื เก่านน้ั ใส่ชน้ั นอก” เหตทุ ่กี วนอทู ำเช่นนน้ั เพ่อื เลี่ยงขอ้
ครหาเรอ่ื งใด
ก. ผา้ ขีร้ วิ้ ห่อทอง
ข. เหอ่ ของใหม่
ค. ได้ใหมแ่ ล้วลืมเกา่
ง. ทุกขอ้ ทก่ี ลา่ วมา

23.พระเจ้าเหีย้ นเต้ พระราชทานชอื่ ใหม่ใหก้ วนอูวา่
ก.แฮหวั ตนุ้
ข. ซหิ ลง
ค. อกิ ม๋ิ
ง. บิเยียงกง๋

24.ชอ่ื ใหมท่ ีพ่ ระเจ้าเหยี้ นเต้ พระราชทานชือ่ ใหก้ วนอูนนั้ แปลเปน็ ภาษาไทยว่า
ก. จงรกั ภกั ดี
ข. ซอื่ ตรง กตญั ญู
ค. เจ้าหนวดงาม
ง. กล้าหาญ

25.โจโฉมอบมา้ เซก็ เธาว์ ใหแ้ กก่ วนอู มา้ ตวั น้ีเคยเป็นมา้ ของใคร
ก. จูล่ง
ข. ลโิ ป้
ค. จิวยี่
ง. มา้ ใช้

26.เหตใุ ดกวนอจู งึ มคี วามยินดีรกั มา้ มากกวา่ ทรัพยส์ นิ ทโ่ี จโฉให้
ก. เพราะมา้ ตัวนม้ี ลี กั ษณะพเิ ศษหลายประการ
ข. เพราะมา้ ตัวดังกลา่ วเปน็ มา้ ท่กี วนออู ยากไดม้ านานแลว้
ค. เพราะมีกำลังมาก สามารถเดนิ ทางไดไ้ กล กวนอจู ะไดข้ ไี่ ปหาเลา่ ป่ีได้
ง. เพราะมา้ ตัวดังกลา่ วเปน็ ม้าทมี่ สี ายพนั ธดุ์ ี มีความอดทนเปน็ เลศิ

26. “ธรรมดาเกิดเป็นชายได้รู้จักท่ีหนกั ทีเ่ บา ถา้ ผใู้ ดมไิ ดร้ ้จู กั ท่หี นักทเี่ บา คนท้งั ปวงก็จะ
ลว่ งติเตียนวา่ ผู้นัน้ หาสติปัญญาไม”่ คำกล่าวขา้ งต้นเปน็ คำกลา่ วของใครกบั ใคร

ก. โจโฉกบั กุยแก
ข. เตยี วเลยี้ วกับกวนอู
ค. เลา่ ปก่ี ับเตียวหุย
ง. อว้ นเสย้ี วกับเลา่ ป่ี

28.จากขอ้ 27 ทห่ี นักที่เบา หมายความวา่ อย่างไร
ก.หนา้ ท่ี
ข. บญุ คุณ
ค. ความจงรักภกั ดี
ง. ความกตญั ญกู ตเวที

29.ใครเป็นผู้แนะโจโฉไม่ให้กวนออู อกไปรบ
ก. ซุนฮก
ข. เตย้ี วเลย้ี ว
ค. กุยแก
ง. เคาทู

30.จากเรือ่ ง กวนอไู ด้รบั การยกย่องในเรอื่ งใด
ก. ความกลา้ หาญ
ข. ความจงรักภกั ดี
ค.ความมานะ อดทน
ง.ความซอื่ สัตย์

31.ขอ้ เสนอของกวนอขู อ้ ใดที่โจโฉไม่ยนิ ยอม จนเตยี วเลย้ี วต้องยกนิทานขึ้นมาอา้ ง
ก. ขอเปน็ ข้าพระเจา้ เห้ยี นเต้
ข. ขอพระราชทานเบีย้ หวดั ของเลา่ ปี่ แกภ้ รรยาของเลา่ ป่ีและหา้ มผใู้ ดเข้าออกถงึ

ประตทู ่ีอย่ไู ด้
ค. ขอให้โจโฉนำตนเองเข้าเฝ้าพระเจา้ เหย้ี นเต้
ง. ถ้าพบเลา่ ป่ี ก็จะกลับไปอยู่กับเลา่ ปี่ เพราะสาบานเป็นพ่นี อ้ งกัน

เฉลย :
1-ข
2-ค
3-ค
4-ก
5-ค
6-ข
7-ง
8-ค
9-ก
10-ง
11-ง
12-ค
13-ง
14-ข
15-ข
16-ข
17-ก
18-ข
19- ค
20-ง
21-ค
22-ค
23-ง
24-ค
25-ข
26-ค

27-ข
28-ค
29-ก
30-ง
31-ง