ประหยัดอดออม หนูนูห นู ห นู น่น่อ น่ อ น่ ย
เช้านี้ เมื่อหนูหน่อยเข้ามาในองเยน เห็นเพื่อนมุงดูอะไรกันอยู่ จึงเนเาไป“โอ้โฮ! สวยจัง” หนูหน่อยอุทาน เมื่อเห็นกล่องดินสอใหม่ของยย “ในสอไงเยอะ กบเหลานสอง 2 อง” ยยอวดเอนๆ “อยากไง ขอณแอางกา” หหอยด
ตอนเย็น พอกลับถึงบ้าน หหอยบไปหาณแน“คุณแม่ขา หนูอยากได้กล่องนสอใหะ” หหอยด “ของเดิมก็ยังดีอยู่นี่ลูก” คุณแหบกระเานสอนมา“ก็มันไม่สวยนี่คะ ไนสยวย” หนูอยากไแบบของยย” หนูหน่อยอ้อน แต่คุณแม่ไสนใจและบอกา “แบบไหนก็ใช้ใส่นสอไเหอนน เบเนไอของเนกานะ”
คืนนี้ ภาพกล่องดินสอแสนสวยงวนเยน อยู่ในความคิดของหนูหน่อย “เฮ้อ! อยากได้จัง ทำ ยังไงนะ” หนูหน่อยนอนพลิกไปพลิกมา คิดหาวิธีที่จะได้กล่องดินสอใหอนาน จนหันไปเห็นหมูออมสินเลยดไ“เก็บเงินค่าขนมซื้อเองดีกว่า ณแไาแ”
งแนน หนูหน่อยพยายามอดค่าขนมมาใหออมนกน แม้ว่าบางวันจะต้องใความอดทนอางมาก หลายวันผ่านไป หออมนหกนๆ “าเนเมกระก คงพออกองนสอ” หหอยนงกองนสอใหอางความข
วันนี้ หนูหน่อยมาถึงโรงเรียนแเา งไปงสนามเกเน ขณะนั้น ก็เหลือบไปเห็นกระเาใบเกวางอบนาง “ของใครนะ” หนูหน่อยหยิบนมาพลางมองหาเาของ เอไใครงเด
“โอ้โฮ!” หหอยตาโตเอเนเนเมกระเา วินาทีนั้น ความอยากไงาง ๆ ดเามาอในวมากมาย ถ้าเงินนี้เป็นของเรา จะซื้อกอางอยากไเลย แแวความดกอางแวบเามา คุณแม่บอกว่าเก็บของคนอื่นมา โดยเจ้าของไม่อนุญาต ก็เหมือนขโมยและเป็นบาปวย เจ้าของต้องเดือดร้อนแน่ ทำ เงินหายมากขนาดนี้ แล้วถ้าเป็นเรา ทำ เงินหายเยอะขนาดนี้ล่ะ โอ...เสียดายแย่เลย
หนูหน่อยคิดดีแล้ว จึงตัดสินใจเอากระเาเน ไปให้คุณครูประกาศหาเจ้าของ นเยงประกาศ ป้าอิ่มแม่ครัวโรงเรียนก็วิ่ง กระดกระหอบมาหา “ขอบคุณมากเลย นี่เป็นเงินอของอาหารกลางนของโรงเยน ถ้าหายป้าแย่แน่ หเนเกจงๆ ขอบณนะ ขอบณ” ป้าอิ่มพร่ำ ขอบณและกอดหหอยวยความใจ จนหนูหอยกดนใจนเนใาม
ป้าอิ่มไปแล้ว หนูหน่อยจึงกบเาองเยน และเห็นเพื่อนๆ กำ ลังมุงดูอะไรนอจึงเข้าไปดูบ้าง “นี่ไง วาดรูปและก็ลบได้ด้วยนะ” มะนาวงอวดกองนสอให“โโฮ!” เอนๆ ตาโต วนมะนาวมใจ ตอนกองนสอของมะนาวเลยนสยมากด และไใครสนใจกองนสอของยยกแว
คืนนี้ หนูหน่อยเอาเงินค่าขนมใหออมนเนเคย “ไชโย เงินเกือบเต็มกระปุกแว อกองนสอแบบไหนนะ แบบยยไนสยแว แบบมะนาวน่าจะดี วาดรูปไวย” หนูหน่อยคิด แล้วหยิบกระเานสอนมาใกงนแรกไมา “คุณแม่บอกว่ามีใบเดียวในโลก เพราะเบเอง มีรูปเรากับน้องหมีด้วย เอนๆ ชอบนใหถ้าเราอกองนสอใหเดี๋ยวเพื่อนก็ซื้อกล่องใหกาเรามาก เยดายเนวย ตาอดาขนมงนาน ใใบเากานะ” เอดไหหอยงเบหออมนไตามเม
วันรุ่งขึ้น คุณครูเรียกหนูหอย ให้ไปยืนหน้าแถว และพูดชมเชยว่าหนูหน่อยเนเกเก็บเงินได้แล้วคืนเจ้าของ เอนกคนปรบอใหหอยกใจมาก ตอนเย็น เมื่อกลับบ้าน หนูหอยเาใณอณแง ทั้งสองรู้สึกภูมิใจมาก ชมหหอยาเนเกอตและยังประหยัดอดออมอีกด้วย วันนี้ หนูหน่อยหยอดค่าขนมงหมด ใหออมนจนเมกระกพอณแเนงบอกา จะพาไปฝากธนาคาร
เดี๋ยวนี้ หนูหน่อยงเหอาขนมไหยอดหออมนกน และไม่อยากได้กล่องดินสอใหแว เพราะดไากองนสอแพงๆ และกระเป๋า ที่ณแเบใใในสอไเหอนน ที่สำ คัญ หนูหน่อยเาหมายใหาจะเบเนาขนมกน จะไเนเศรษในอนาคต
ธิติยา เมืองทอง เลข7 จุฬาลักษณ์ คำ เงิน เลข23 พุทธรักษา สุคำ เลข24 ทอน รญเขต เลข39 ภาตลาภเลข40 รายชื่อสมาชิกในกม