้
ุ
ั
ั
้
�
ทอดกุฐิินุคุรังสดทายกุบนุาดบ
ั
ี
ั
ทีวััดหลิม่ขาวั อําเภอปกุธงชย จงหวััดนุคุรราชสม่า
ุ
้
ั
�
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 51
52 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
ุ
่
้
ุ
่
ิ
้
�
แม่่แลิะพีนุองเดนุทางรวัม่แสวังบญพรอม่หลิวังพอพทธ
ณ์ ประเทศอนุเดย แลิะ ประเทศศรลิงกุา
ั
ิ
ี
ี
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 53
�
กุารทองเทียวัของแม่่
่
่
ั
ี
็
้
�
ั
�
ื
ี
ุ
้
ุ
แม่จะไปเท�ยวักุตุอเม่อไดไปกุบพนุองเทานุนุแม่ม่คุวัาม่สขม่ากุทกุ
ี
�
่
่
่
้
่
�
ั
ุ
คุรัง ไม่่เคุยบนุเหนุือย งอแงเลิย ถึึงแม่ชวังหลิง ๆ แม่่จะอาย ๗๐
่
�
้
ั
ั
็
ึ
้
กุวัาแลิวักุตุาม่ แม่่จงม่ร้ปทีถึายคุ้กุบนุาดบนุองรกุของแม่่เสม่อ
่
ี
ั
้
่
�
่
�
แม่่ไปเทียวัประเทศพม่่า แม่่นุําอรวัดประเทศพม่่า
ี
�
ิ
54 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
แม่่ไปเที�ยวักุิวัลิม่
�
ี
�
แม่่นุําอรวัดประเทศพม่่า
ิ
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 55
์
ั
เอราวณร่สอรที่
�
�
�
ี
กุรงปารส ประเทศฝรังเศส ประเทศญีปุนุ
ุ
56 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
�
�
ประเทศญีปุนุ
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 57
ิ
์
ั
ิ
์
ี
่
ุ
วันุอทยานุ ปากุปลิองภ้เขาไฟ ซึ่ลิเฟอรรกุ รสอรทสปรง
ี
ตุงภ้บนุปอรฮู จารกุาตุา ประเทศอนุโดนุเซึ่ย
ั
ี
์
้
ิ
์
้
็
้
ุ
ั
่
ั
�
ี
ุ
้
ี
แม่่ไปเยียม่พี�ปอง พลิ.อ.อ นุภาเดช ธ้ปเตุม่ย ผู้้บญชากุารทหารอากุาศ คุนุปจจบนุ ขณ์ะเปนุผู้้ชวัยท้ตุฝ�ายทหารอากุาศ ประจําประเทศจนุ ณ์ กุรงปกุกุิง
�
ั
ั
์
้
58 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
็
้
ุ
ั
ุ
ั
่
ี
ั
�
้
แม่่ไปเยียม่พีปอง พลิ.อ.อ นุภาเดช ธ้ปเตุม่ย ผู้้บญชากุารทหารอากุาศ คุนุปจจบนุ ขณ์ะเปนุผู้้ชวัยท้ตุฝ�ายทหารอากุาศ ประจําประเทศจนุ ณ์ กุรงปกุกุิง �
�
้
ั
ี
์
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 59
60 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 61
62 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 63
64 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
ั
ั
ิ
้
บานุของแม่่ : บานุของคุรอบคุรวัรตุนุพานุช
้
่
โดย พพู ่
�
็
้
ั
�
ำ
ั
�
่
้
้
้
�
ี
หนงใน Unseen และเปนตานานขึ้องเมองโคราช (The Legend Korat) ในสวนขึ้องอาคารที่ิพย์ 5 ชนนน สรางเสร็จเมอป พ.ศ. 2505 เป็นตกแถึว
้
�
�
ุ
่
ั
ิ
็
�
่
ู
ั
ิ
่
�
�
ั
่
�
ั
ิ
ุ
่
�
ที่บอกเลาเรองราวขึ้องความรัก ความสุขึ้ ความที่รงจำาขึ้องครอบครัว ที่สงและที่นสมยที่สดในยคนน ในอดต 2 ชนแรกเปดเปนคลนกเวชกรรม
้
ิ
้
้
�
่
รตนพานช “ที่พยเวชช” ตรวจรกษาโรคที่ัวไป ไมรบผูป�วยไวคางค้น สวน 3 ชันดาน
ิ
�
้
ั
ั
่
้
ั
ู
ิ
�
ั
์
่
ู
�
ั
ั
็
�
ิ
ิ
ั
่
ุ
ั
์
็
ุ
้
อาคารที่พย : อาคารสง 5 ชนอยหลงอนสาวรยที่าวสรนาร ่ บนเปนที่่�พกอาศยขึ้องครอบครว ถึ้อเปนคลนกที่่ม่ช้อเส่ยงขึ้องโคราช ณ
ั
่
�
ั
่
้
้
ิ
้
�
้
�
้
ั
�
้
�
(คุณย่าโม) สร้างขึ้�นในปี 2503 เสร็จปี 2505 เจ้าขึ้องคอคุณยายที่ิพย ์ เวลานน เนองจากมเครองไมเครองมอในการใหบรการที่ที่นสมย อาที่ ิ
้
้
รัตนพานิช คหบด่เก่าแก่ขึ้องเม้องโคราชผู้ล่วงลับ เดิมที่่�น่�เม้�อ 100 กว่า เคร้�อง X-Ray เคร้�องแรกๆ ขึ้องโคราช ที่่�สำาคัญี่ค้อม่ที่่มแพที่ย์ที่่�เก่งและ
ั
็
็
ั
�
ู
่
ำ
่
้
�
ี
�
ิ
ั
ั
ุ
ำ
ปที่่แลวเปนต้กดนเหน่ยวสมยเกา 2 ชัน หลงคามงสงกะส่ เปนที่ั�งที่่พก ม่ช�อเสยงระดับผ้อานวยการโรงพยาบาลประจาจังหวัด (น.พ.ประดิษฐ์ ์
้
ั
ั
้
อาศย และเปดกจการคาเคร้�องเขึ้่ยนแบบเร่ยนช้อราน “นายที่องด่ รตน รัตนพานิช) และนายแพที่ย์ใหญี่่ หร้อสาธารณสุขึ้จังหวัดในปัจจุบัน
�
ิ
ิ
้
ิ
ั
ั
ิ
ิ
ิ
ุ
ั
ิ
พานช” (คณตาที่องด่ สาม่คณยายที่พยเปนนกธรกจชันนาขึ้องโคราช ม่ (น.พ.ศรพนธุ จาตรงคกล) และเภัสชกรหญี่งคนแรกประจา รพ.จงหวด
ั
ุ
็
�
ำ
ำ
ุ
์
์
ุ
ิ
ุ
ั
ุ
ุ
้
์
ั
�
ุ
ุ
็
ั
กจการคาหลายอยาง ที่ังโรงเล้อย โรงส่ เร้อกลไฟ้ในสมยนัน) จาหนาย (ภัญี่.ดร. ประดบ คชรตน) ซงเปนบตรชาย บตรสาว และบตรเขึ้ยคณยาย
�
�
่
่
ั
้
ิ
ำ
�
่
�
่
ิ
้
ั
หนงสอแบบเรยนขึ้องกระที่รวงธรรมการ หนงสอธรรมะตางๆ สาหรบ ที่พย มาตรวจรกษา และเปนที่่รูกนวาที่่นจะไมคดเงนพระภักษสามเณร
�
่
ั
์
็
ั
ิ
ำ
้
ั
้
ิ
่
�
ุ
ิ
ั
่
ั
ุ
ิ
่
ั
่
่
์
่
ั
�
�
็
ิ
�
นกธรรมตร่-โที่-เอก หนงส้ออานเลนจาพวกนยายจ่น หนงส้อที่่พมพเลม ที่่อาพาธ และคนยากจนที่่�ไมม่เงน ซ้งเปนไปตามที่่คณยายที่พยตังใจไว ้
�
ำ
์
ิ
ิ
�
่
้
้
ั
็
์
ิ
ั
ิ
บางๆ จากโรงพมพวดเกาะ กรงเที่พฯ เชน สภัาษตสอนหญี่ง และหนงสอ สวนอ่กหองขึ้างๆ “คลนกที่พยเวชช” เปดเปน “รานที่พยา”
ิ
ิ
่
ุ
ิ
ิ
้
้
ิ
ุ
ิ
ุ
ุ
้
็
ำ
ุ
่
ประเภัที่อ้นๆ รวมถึงจาหนายเคร้องเขึ้่ยน สมด ปากกา ดนสอ และยัง รานตดเสอและที่าผม (เจาขึ้องคอคณแมอดมพร ซงเปนบตรสาวคนโต
�
ุ
้
้
้
�
�
ำ
ั
่
ิ
้
้
�
ั
ั
�
ุ
ิ
�
�
�
ิ
ุ
้
�
์
็
่
ั
้
ำ
้
่
็
ั
จาหนายยารกษาโรคที่เปนยาสามญี่ประจาบาน เชน ยาแกปวดศรษะ ขึ้องคณยายที่พย) ที่่เร่ยนจบเสรมสวยจากญี่่ปุน เปนรานที่่ที่นสมยที่่สด
่
�
่
ำ
่
�
ี
ุ
�
�
่
ยาแก้ปวดที่้อง ยาใส่แผลสด ยาชุดไม่ต้องอยู่ไฟ้ ถึ้อเป็นกลุ่มร้านค้า ในยคนันขึ้องโคราชชวงป พ.ศ. 2516 ชัน 4 และชัน 5 ขึ้องที่่นเคยให ้
�
�
็
�
ยุคแรกๆ ขึ้องเม้องโคราช ฝรังที่่เปนที่หารอเมรกนที่่มาสรางฐ์านที่พที่่�กองบน 1 เชาพกอาศยระยะ
�
่
ั
ั
ิ
ั
�
้
ั
ิ
่
ิ
ิ
�
่
้
่
ำ
�
ี
้
ิ
ิ
ั
ิ
ิ
้
ิ
หากมองจากด้านนอกถึนนจอมพล จะไมคดวาดานหลงอาคาร หน้งดวย รานที่พยาปดดาเนนการเม้อป พ.ศ. 2519 สวนคลนกที่พยเวชช
ั
ิ
้
�
ั
้
ั
ี
้
ิ
ู
�
ั
ที่พย เปนพนที่่และบานพกอาศยขึ้อง”ครอบครวรตนพานช” อยหลาย ปดดาเนนการเมอป พ.ศ. 2547 ต้กดานบนถึกปดไว ไมม่ใครพกอาศย
ำ
ั
�
่
่
ิ
์
ู
้
้
ิ
ิ
ั
็
่
�
�
ิ
้
้
้
�
้
็
ุ
่
็
้
้
้
�
ั
�
ั
หลง เดมเปนบานหลงเลกที่่สรางขึ้้�นตั�งแตป 2477 เพ้อใหคณยายที่พย ์ เคร้องไมเคร้องม้อที่างการแพที่ย์ และหองตรวจที่ิงไวแบบเดม สวนดาน
ี
ิ
ิ
้
พอและแม และนาดบ-นาเกออยหลงจากสรางตกไดไมนาน และสราง ลางยงใหรานคาเชาที่าการคาอย ู ่
ั
้
้
้
่
่
้
้
่
้
้
้
้
่
ั
้
ู
่
ั
่
ำ
่
์
ิ
ั
�
้
่
่
่
ุ
ี
้
็
�
้
ี
�
ิ
�
ั
้
่
ิ
้
เพมอกหลงเชอมตอกนซงแตกอนเราเรยกวาบานที่รงไที่ยซงเดมเปนเรอน จากป 2505 ถึง ป 2565 อาคารที่พยม่อายรวม 60 ป แต ่
่
้
ี
่
้
ุ
้
้
ั
ิ
ั
่
ั
ั
ั
้
้
�
้
ู
ั
รบแขึ้ก ปจจบนเปนหองขึ้องนาดบหลงเกษยณราชการ เดนเขึ้าไปดานใน โครงสรางยงแขึ้งแรงและด Classic รวมสมยมาก ดานบนดาดฟ้้าม่พนที่่ �
็
ั
่
็
้
ั
่
เปนลานเปดโลงมลมพดเย็นตลอดเวลา อาคารหลงที่สะดดตาที่สดเปน กวางมองเหนววเมองโคราชแบบ 360 องศา ไม่มอะไรบง ในอนาคต
ิ
่
้
ุ
�
้
ั
ุ
่
�
ั
่
็
่
็
็
ิ
้
่
ุ
ิ
่
็
้
�
้
่
่
้
ั
ั
�
้
�
อาคารไมสองชัน คาดวานาจะสรางขึ้้นสมยรชกาลที่่� 7 ระเบ่ยง หนาตาง ที่ายาที่อาจจะเปิดใหเชาเพอตอยอดที่างธรกจ อาจจะเปน Rooftop
่
้
่
เหล็กดัด ยังคงเป็นขึ้องดั�งเดิม สภัาพอาคารม่การปรับปรุงซ่อมแซมแต่ก็ Cafe & Restaurant หร้อ Hostel เกๆ กเปนได ที่่แนๆ Location ด่
็
๋
�
็
็
ำ
�
่
�
็
้
ยงคงสวยงามและแขึ้งแรง ดานหลงบานยังมแที่งคเกบนาขึ้นาดใหญี่่ที่กอ งาม อยใจกลางเม้อง เดนไปกราบคณยาโมไดไมถึง 3 นาที่่
ั
ั
้
์
้
่
่
้
ู
ิ
ุ
่
่
้
่
้
่
ุ
�
ั
ิ
ู
้
ิ
ขึ้นดวยอฐ์แดงโบราณโบกปนยาวกวา6-7เมตร จารกวนกอสรางแลวเสรจ (Credit : เร้องโดยนองออ นนที่นา อดมกจ ผูช้นชอบชมต้กและสถึานที่่ �
้
้
้
่
ั
้
้
้
�
�
็
ั
ค้อวนที่่ 1/11/77 หร้อ 87 ปมาแลว แตสภัาพแขึ้งแรงสามารถึเกบนา � ำ รวมสมย และปรบเตมเสรมแตงโดย ชมพู่ ลกขึ้องแม ่
�
ั
ิ
่
็
็
่
ั
้
่
ี
ู
ิ
้
้
ไวใชไดตลอดป ี 2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 65
้
ุ
่
่
�
่
ั
พอกบแม - ด.ญี่. ชมพู - ด.ญี่.ขึ้นน และคาคณ หมาที่่พอ กลับจากไปรำาอวยพรที่่ โรงเร่ยนมาร่ย์วิที่ยา บนไดเว่ยนที่่ปจจบนกยงเหม้อนเดมคะ
ำ
�
ู
่
ั
ั
็
ั
ุ
ิ
�
ั
�
ั
์
้
ุ
่
ั
้
เกบมาเลยงซงฉีลาดและซอสตยมาก (ถึายกบตน (St. Marry School) อนบาล-ป.๔ (รปน่ค้อตอนเปดอาคารที่พย์เม้อป๒๕๐๕)
�
่
็
�
้
ิ
�
ู
ี
ิ
แสงจนที่รตนไมคูบานสมยนัน)
้
่
้
ั
์
้
�
ั
้
ั
ุ
�
คณยายกบลกหลาน ในรปพูยงไมเกดเลยคะ หลานๆในรปม่พปอปPrin Yooprasert ปุย-พปอง ชัน ๒ ค้อหองตรวจ “ที่พยเวชชคล่นก” ขึ้องคณลงหมอ
้
่
่
ิ
ู
ู
่
ั
่
ู
๊
�
�
ิ
ิ
ุ
้
ุ
์
ิ
่
ู
๊
ั
�
(พนธุนดา-นภัาเดช ธปะเตม่ย) และพปุมDisya Kamolsoonthorn ประดษฐ์์ รตนพานช และคณพอ ศรพนธุ จาตรงคกล ุ
ั
์
ุ
ั
่
ุ
ิ
ิ
ิ
ิ
66 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 67
้
ั
คุําไวัอาลิย
68 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
ื
้
้
“พีคุอ ผู้้ให”
�
้
ิ
ู
ั
ั
ิ
โดยดาวศร และ พลโที่นายแพที่ยปญี่ญี่า พรอมครอบครว อย่ประเสรฐ์
ิ
์
�
่
็
ั
ิ
้
้
ุ
�
ิ
้
“พค้อ ผูให” เม้อที่กคนเตบโต ม่ครอบครว กแยกยายไปดาเนนขึ้อง
ำ
่
ั
ำ
่
่
ุ
ชวตตนเอง สาหรบหนจากโคราช ตงแต เรยนเตรยมอดม
ิ
่
ู
�
ั
่
้
ั
กราบเที่าพดมที่่เคารพรกอยางสง ู ตอจฬาฯ และที่างานที่กรงเที่พ สมรสกบ นาย
�
ั
ุ
่
�
่
ำ
�
่
ุ
้
แพที่ยปญี่ญี่า อยประเสรฐ์ แลวกตดตามสามไปอย ู ่
่
ั
์
ู
่
็
ิ
ิ
หนเปนลกคนที่่� ๖ ในจานวน ๗ คน ขึ้องคณแม จังหวัดอุดรธาน่ ตั�งแต่ ปี ๒๕๐๑ พ่�สร้อย และ
ำ
็
ู
ุ
่
ู
ุ
ู
่
่
ุ
่
�
ู
้
ู
�
้
้
ิ
ั
ที่พย์ ซงถึานบในกลมลกสาว หนคอลกสาวคนที่ ๕ อาย คุณหญี่ิงวนิดา ต่างก็อยูกรุงเที่พฯ สำาหรับโคราชคงม่พ่ �
ู
่
ี
่
ู
็
�
่
ู
หางจากพดม พสาวใหญี่ ๑๐ ป เตม หนจ้งถึกเล่�ยงอย ดิษฐ์์ พ่ดม และพ่�ดับ อยกับแม่ แน่นอนที่่สุดบ้านประตู
�
ู
่
่
�
�
่
็
ในกลุมลกเลก ที่่�พ ๆ เมตตา รกและดแล สงเส่ย ในการ ชุมพลขึ้องเรา ค้อศูนย์รวม ความรักและความผูกพัน เรา
ั
่
่
ู
ู
�
่
ู
้
ั
เลาเร่ยน พค้อ “ ผูให ” และหนค้อ “ ผูรบ ” ตังแตเลก จะมาพร้อมกัน มากราบแม่และพ่ ๆ ทีุ่กเที่ศกาลงานบุญี่
้
็
่
้
่
�
่
�
�
ั
ั
ิ
�
�
ั
ิ
่
่
จนเตบโต วนเกดขึ้องแม และขึ้องพ ๆ ที่โคราช วนตรษ วน
ุ
่
ั
ุ
สงกรานตงานบญี่กฐ์น สรางวด สรางศาสนสถึานตาง ๆ
ิ
์
้
่
้
ั
�
ิ
ั
ั
ิ
ครอบครว “ รตนพานช” ม่ประวตยาวนานใน และกิจกรรมอ้น ๆ ครอบครัวเรา ทีุ่กครอบครัวเดินตาม
่
ั
จงหวดนครราชสมา หวหนาครอบครวค้อ คณพอ ที่องด่ คำาสอนขึ้องแม่ ในการส้บสานรักษาเอกลักษณ์
ั
ั
้
่
ุ
ั
�
่
ไดจาก คณแมที่พยไปตังแต พวกเรายังเยาวมาก คณแม ขึ้นบธรรมเน่ยม ประเพณ่ และวัฒนธรรม ไที่ยอยาง
ุ
ิ
ุ
่
์
์
้
่
่
ี
่
็
ุ
ที่พยครองความเปนมาย ตังแตที่านอาย เพ่ยง ๓๗ ป พ จริงจัง และส้บต่อไปยัง ลูก หลาน
�
่
์
่
่
ิ
�
้
�
ิ
ำ
หมอประดษฐ์์ พชายคนโต อายุ ๑๕ ป และนองดารง แต่เม้�อเวลา “ อำาลาพาจาก ” อันเป็นสัจธรรม
ี
่
�
้
้
ุ
นองชายสดที่องอายเพยง ๑ ขึ้วบ เที่านน คณแมขึ้องเรา เที่่ยงแที่้ ไม่พ้นวัฏิสงสารแม่ได้จากพวกเราไปก่อน ตาม
�
่
ุ
ั
ุ
่
่
ำ
ั
�
้
ุ
�
่
้
ิ
ิ
ิ
ใชแนวที่าง พที่ธศาสนาในการดาเนนช่วต ดวย พสรอย พดษฐ์์ และพดบ ตอนที่่พดบเส่ยช่วตเม้อ
้
�
่
�
ั
่
�
่
�
ิ
�
�
�
พวกเราม่พดม พสาวใหญี่ เปนเสม้อนแมคนที่่ วันที่่ ๕ ธ.ค. ๒๕๖๒ พ่ดมนั�งวิลแชร์ไปหาพ่ดับที่่ โรง
�
�
�
�
่
็
่
่
่
ั
สอง พดมคอเพอนใจขึ้องคณแมที่พย์ เปนผรบการ พยาบาลนครราชส่มา พ่ดมร้องไห้ และพูดว่า “ ดับไป
้
็
ิ
่
ุ
ู
้
�
้
่
�
�
ู
ั
่
�
ู
ิ
ำ
�
�
ั
่
ถึายที่อด คาสงสอน และนามาดแล พวกเราอบรมนสย แล้วพ่จะอยกับใคร “ หนูฟ้ังแล้วใจหาย ต้องกล้น นำาตา
ำ
้
ั
�
�
�
ู
�
ใหเปนผูใฝ�ร ใฝ�เร่ยน ขึ้ยนหมันเพ่ยร และกตญี่ญูู พวก ไว้ในอก ด้วยตระหนักชัดว่า พ่ดมรักพ่ดับที่่สุด พ่ที่ังสอง
้
้
็
ั
�
�
็
ิ
ำ
็
�
ั
�
เราจ้งประสบความสาเรจในช่วต เปนที่่ที่ราบกนที่ัวไป เปร่ยบเสม้อนคู่แฝดที่่�ไม่เคยพรากจากกัน เม้�อไม่ม่พ่�ดับ
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 69
ิ
�
้
่
�
�
�
้
่
�
พดมจะตองเหงาและเศร้า สงที่ตามมาคอ การปวยกาย นัน จริง ๆ
ป�วยใจ พ่�ดมเป็นปูชน่ยบุคคล ขึ้องครอบครัว รัตน
จรงดงความกงวล หลงจากนันไมนาน พดม พานิช เป็นลูกสาวที่่เป็นคูคิด คูใจแม่ ได้ดูแล ตอบแที่น
�
ั
�
่
�
่
ั
ิ
ั
่
่
็
้
้
กลมป�วย และเขึ้า ๆ ออก ๆ โรงพยาบาล และบานตอ บุญี่คุณ จวบจนแม่จากไป พ่ดม เป็นน้องสาวที่่รักขึ้อง
่
�
�
้
ู
มาในช่วงเวลาขึ้อง การระบาดใหญี่่ โควิด-๑๙ การติดตอ พ่ดิษฐ์์ เป็นกำาลังใจ ดูแลความเป็นอย และสุขึ้ภัาพ (พ่ �
่
่
�
�
�
�
้
ระหว่างบุคคลก็ไม่อาจกระที่าได้เหมอนเดิม ต้องเว้น แอ้วภัรรยาพ่ดิษฐ์์เส่ยช่วิตไปก่อน) เป็นพ่ที่่ด่ขึ้องน้อง
ำ
ระยะหาง พดมเริมป�วยหนก หนกเลยไดแตถึามขึ้าวสง เป็นหลักในการจัดการที่รัพย์สินให้แม่ (ธุรกิจเดิม ขึ้อง
้
ั
ู
็
�
่
่
่
่
่
�
ุ
กาลงใจ มาที่างหลานขึ้นน และหลานชมพู อยเปนระยะ ๆ พ่อ เช่นโรงส่ โรงเล้�อย และสัมปที่านขึ้องการรถึไฟ้ ห้อง
ั
ู
็
ำ
่
่
�
้
�
่
ขึ้อขึ้อบใจ และช�นชมกับหลานที่�งสอง ที่ดูแล รักษาความ แถึว สวนหมาก ฯลฯ) จัดสรร ส่งเส่ยให้ พ่ น้อง ได้เร่ยน
ั
่
�
่
็
�
เจบป�วย ขึ้องแมอยางด่ที่่สด หาหมอ ที่่ด่ โรงพยาบาล หนังส้อ ระดับมหาวิที่ยาลัยทีุ่กคน
ุ
่
�
้
ำ
ั
ิ
�
้
่
�
่
ุ
ที่่ด่ พเล่ยงที่่ด่ ใกลชดไมเคยหาง พดคยใหกาลงใจ ประ ในความเป็นแม่ที่่�ประเสริฐ์ พ่�ดม ได้รับรางวัล
�
ู
�
ั
้
้
่
ู
คบประคอง รปญี่หา หาที่างแก้ไขึ้ ซงชวยยดเวลาขึ้อง เก่ยรติยศ “ แม่ด่เด่นแห่งชาติ ประเภัที่แม่ผูมานะอดที่น
้
้
ั
ั
ิ
�
ั
่
�
์
่
ช่วตขึ้องพดม และขึ้ยนหมนเพยร “ จากสภัาสงคมสงเคราะห แหง ่
ั
�
�
็
่
�
่
อยางไรกตามในที่่สด พดมกจากพวกเราไป เม้อ ประเที่ศไที่ยในพระบรมราชูปถึัมภั์
็
ุ
ุ
�
ี
เวลา ๑๘.๐๐น. วนที่่ ๑๒ พ.ย. ๒๕๖๔ รวมอาย ๙๗ ป ในที่างสังคมสงเคราะห์ พ่�ดมได้รับโปรดเกล้าฯ
ั
ุ
้
หลานขึ้นน ไดแจงใหพนองที่ราบ หนและหมอเดนที่าง ให้เป็นผูพิพากษาสมที่บศาลเยาวชน และครอบครัว
ู
ิ
่
้
�
้
้
้
ู
มาจากอดรธาน่ ที่นการรดนาศพ และอยโคราช ตอ จังหวัดนครราชส่มา เป็นระยะเวลายาวนานกว่า ๓๐ ปี
ั
่
่
ุ
�
ำ
เน้องจนงานพระราชที่านเพลงศพ เม้อวนพธ ที่่ ๑๗ พ.ย. ดาวศิริ และคุณหญี่ิงวนิดา เกษ่ยณจาก ธนาคาร และ
�
�
ุ
ิ
ั
�
็
ั
้
ี
ี
็
่
๒๕๖๔ อ่กเพ่ยง ๓ ป ที่านก จะอายุ ๑๐๐ ป นบเปนผู ราชการ พ่�ดมก็ชักชวนให้สมัครเป็นผู้พิพากษาสมที่บ
้
�
่
่
�
้
มอายุยนยาว ที่านหนง พดม ฉีลาดหลักแหลม และม ศาลเยาวชน และครอบครัวกลาง ในช่วงเวลานั�น เราพ่ �
่
่
่
อารมณขึ้น เรองการบรหาร ครอบครัวไดรบการถึายที่อด น้อง ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นผูพิพากษาสมที่บศาล
์
ิ
้
้
ั
ั
�
้
็
ำ
จากที่างแม อยางเตมรปแบบ เปน “ ผูนา” ที่่ที่าใหนอง ๆ เยาวชนและครอบครัว ที่ัง ๕ คน ศาลฯนครราชส่มา ๓
้
็
�
�
ำ
่
ู
่
้
้
�
ั
ิ
้
�
่
ั
้
มหลกคด หลกธรรมะ และชวยแกปญี่หา นองที่กคน คน (พ่ดม พ่ดับ พ่สร้อย) และศาลเยาวชนกลาง ๒
่
ั
�
ุ
ู
ั
่
่
้
้
็
่
�
�
�
�
�
�
ยดถึ้อ พดมเปนที่่พ้ง พดบเคยพดไวเสมอวา เร้องน่ให คน (คุณหญี่ิงวนิดา และดาวศิริ) น่าจะบันที่้กได้ว่า เป็น
้
�
่
่
�
็
�
็
ปร้กษาพดม จะม่ที่างออก และสบายใจ ซ้งกเปนเชน ตระกูลเด่ยว ที่่ม่พ่น้อง ดำารงตำาแหน่งผู้พิพากษาสมที่บ
�
70 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
คำาไว้อาลัย
ู
้
่
่
ุ
ศาลเยาวชน และครอบครัว ถึง ๕ คน นับเป็น สงบ ส้บสานสายใย แหงคณธรรม “ จากแม สู ลก ”
่
ั
ิ
ั
่
ิ
ิ
็
ั
ู
่
่
เก่ยรตประวตอนงดงามขึ้อง ตระกล “รตนพานช” จากปู ยา ตายาย สูลกหลาน มาเปนเวลา กวา ๑๐๐ ป ี
�
ู
่
้
ุ
ู
�
�
ี
ั
่
�
�
่
้
ิ
่
่
้
็
พดมรกลกมาก หวงใยในเร้อง การเร่ยน แลว และอาย ๙๗ ป ขึ้องพดม เปนชวตที่งดงาม ไดสราง
่
ั
ั
�
่
้
้
้
ู
ุ
การศกษา โดยเฉีพาะ อยากใหลกที่งสองคน ไดเขึ้าเรยน คณความดนานปการ พวกเราทีุ่กคนประสบความสุขึ้
้
ู
ที่่� ร.ร. จิตรลดา เช่นเด่ยวกับพ่�ๆ ลูก “ธูปะเตม่ย์” สมบรณ ม่ความมันคงในช่วต ฯลฯ ดวย “ สองม้อขึ้อง
์
ิ
�
้
่
ุ
่
้
้
ู
ั
่
“โอสถึานนที่์” พนองที่กคนมส่วนรวมในการปรกษา พ�ดม”เป็นผ้ป�น และผสร้าง บัดนพ�ดมจากพวกเราไปแล้ว
่
�
�
่
่
้
ู
ุ
ำ
�
่
ู
่
่
ู
้
้
้
�
่
็
ิ
ุ
้
่
ุ
ุ
่
ู
้
หารอ จน ชมพและขึ้นน “จาตรงคกล” ไดเขึ้าเรยน คงเหลอไวแตสงดงาม เปนพระคณลาคาสลกหลาน และ
�
ั
่
้
้
้
ู
้
ณ.โรงเรยนแหงนและเม�อถึงเวลาจะเขึ้ามหาวิที่ยาลย นองจาร้กในความที่รงจามรเล้อน
ิ
่
ำ
่
้
่
็
พวกเรา กยดหลก เกง กบ เฮง ค้อหลานกชวยตวเองไป ขึ้อกราบเที่าพดม ปชน่ยบคคลขึ้องนอง
ั
ู
้
�
้
่
็
้
ุ
ั
่
ั
่
ุ
้
�
่
�
ุ
�
้
็
ู
์
ุ
นาที่กคนกตระเวนไป ขึ้อพรจากครบาอาจารย ที่ ขึ้อให คณความด่ บญี่กศล ที่่พดมไดสรางไว จงนาพา
ำ
้
้
้
ุ
่
�
ั
่
�
่
ู
้
ู
�
ิ
่
ุ
ิ
ู
่
ั
ำ
้
้
้
�
ศกดิสที่ธิ ที่ังหลาย เราใชคาวา “ ขึ้้นตนไม ดวยแรงคาถึา” พดมไปสสคต ภัพภัมที่ด และสสมปรายภัพ เบองหนาใน
�
่
�
�
้
ิ
้
็
�
ำ
้
�
ุ
้
็
้
์
้
และดวยแรงใจขึ้องพวกเรา พนอง ความสาเรจ กตาม ชันสรวงสวรรคดวยเที่อญี่ หากบญี่นองม่พอ นองคงได ้
่
้
ั
่
มาตามความเชอขึ้องพวกเรา คอ”เกง กบเฮง”(ชมพและ ไปเกดเปนนองขึ้องพดมอ่กนะคะ
้
้
้
�
่
ู
็
ิ
่
�
้
ุ
ุ
์
ั
�
ู
ขึ้นน เขึ้ารฐ์ศาสตร จฬา ตามหลงนาดารง พปุย พปเป
่
่
�
ั
้
้
้
ำ
ิ
์
ำ
่
ั
รวมกลุม “สงหดา” แหง “ รตนพานช” ดวัยคุวัาม่เคุารพรกุแลิะอาลิยยิง
ั
ั
�
่
้
ิ
ิ
่
�
ู
หนอยากเขึ้่ยนถึงพดมมาก ๆ เพราะพค้อ ดาวัศร แลิะ พลิโทนุายแพทยปญญา
้
์
ั
ิ
�
่
ิ
่
้
ิ
ิ
ำ
์
ั
ำ
ั
้
่
้
ู
ั
ผมความสาคญี่ ขึ้องตานานบานรตนพานช (อาคารที่พย พรอม่คุรอบคุรวัอยประเสรฐิ
้
ุ
ั
�
ู
้
ประตชมพล) บานขึ้องเราที่่รวบรวม ความรก ความ
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 71
72 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
ั
้
คุําไวัอาลิย
ุ
่
ุ
�
้
ั
่
�
แด พอดมพร หร้อ คณปาดม ที่่เคารพรกขึ้อง ครอบครวโอสถึานนที่ ์
ั
่
ั
่
๊
่
่
�
�
�
�
้
้
ั
ุ
่
่
่
ุ
ุ
ู
้
�
ั
�
์
ั
ุ
แด พอดมพร หรอ คณปาดม ที่เคารพรกขึ้อง ครอบครวโอสถึานนที่ จากพวกเราไป พวกเราไปที่านขึ้าวกบพพและพหนนที่โตะนน ที่ก
ุ
�
้
�
ำ
คนจะถึามพรอมกนเลยวา นเกาอ่ใคร เราจะนั�งที่่ประจาขึ้องคณ
�
่
่
้
ั
ปาดม หร้อคณปาดบ หร้อคณลง เพราะโตะนันจะม่ที่่ประจาขึ้อง
ั
�
๊
ุ
ำ
ุ
�
้
ุ
้
ุ
�
้
้
ั
ำ
่
�
้
ตังแตจาความได พวกเราหลานๆ บานราชวตร (โก กิก ที่กคน
่
ู
่
้
้
�
่
�
�
และ เก) จะไดยนแมพดถึงพสาวคนโตที่่ที่านเร่ยกวา “พดม” ซ้ง เวลาผ่านไปเร็วมาก ๆ เก๋ยังจำาภัาพสุดที่้ายที่่�ได้มาเย่�ยม
่
ิ
๋
�
่
่
�
็
ุ
้
ั
้
่
เปนพสาวที่แม่รกมาก ๆ แม่บอกเสมอว่า คณปาดมเป็นผมพระคุณ คุณป้าดมและคุณป้าดับ ก่อนที่่คุณป้าดับจะจากไปเม้�อเก้อบ 2 ป ี
�
่
ู
�
่
๋
้
้
ุ
�
้
่
�
�
่
้
่
๋
้
ุ
ุ
ั
้
ุ
ุ
และม่บญี่คณกบแมและพนองมากๆ โก กิก เก ตองระล้กถึงบญี่ กอน ภัาพคณปาดมที่่เกถึายเอง และ ชอบมากๆ คณปาดมตอน
้
ั
�
ุ
คณขึ้องคณปาดมใหมากๆ นะลก ... แมเลาดวยรอยยมวา คณปา นันที่านอายประมาณ ๙๕ ป ซ้งยงสวยสดใส ม่ความจาเปนเลศ
ี
็
้
่
ำ
ู
ุ
่
้
ุ
่
้
�
ิ
ุ
่
�
ิ
่
ั
็
ดมเปนผูเส่ยสละและรกพรกนองมากๆ เปนผูชวยคณยาย ดแลพ ... คณปาดมจะเปนคนที่กเกเสมอวา เก ... สวยขึ้้น ผอมลง หร้อ
ุ
้
ู
ั
�
�
่
็
้
่
ุ
๋
ั
่
�
้
๋
้
็
และนองที่ัง 6 คน ดวยการที่างานด้กที่กวน ตดเยบเสอผาที่่คณ อวนขึ้นหรอเปลา ...คณปาดมคงอยากเห็นหลานสาวตัวอวนคนน ่ �
่
้
้
ำ
ุ
้
ุ
้
็
ั
ั
�
้
้
�
�
้
้
ุ
้
�
ำ
ำ
ั
่
ุ
�
็
้
�
�
ั
ปาดมชอบ และเรยนจบจากประเที่ศญี่ปน ..เปนกาลงสาคญี่ที่ชวย สวยเสมอ
่
่
่
่
์
้
ั
่
่
�
่
ุ
ิ
คณยายบรหารจดการเงนและหาสตางคสงแม และพนองเรยน
ิ
ตามที่่คณยายตังเปาหมายไว.. ้ เม้�อคาวนศกรที่่คณปาดมจากพวกเราไป เปนการสญี่เส่ย
�
�
้
�
ุ
ั
ำ
ุ
์
ู
ุ
�
้
็
ิ
ั
่
ั
�
�
“พ่�สาวผู้เส่ยสละ” ... แม่จะพูดคำาน่�เสมอ จนพวกเราจำา ครงย�งใหญี่ขึ้องครอบครวรตนพานชขึ้องพวกเรา พกกโที่รหาเก ๋
ิ
ิ
ั
�
่
่
�
่
่
�
�
่
ุ
ได้ตลอด ที่กครงที่แมกลบมาบานโคราชเพอเยยมคณยาย ..แม แลวบอกวา คณปาดมจากไปแลว สิงแรกที่่ที่าค้อ ขึ้้นไปบอกพอ
�
ุ
้
้
้
ั
่
้
�
�
�
่
ำ
้
ั
ุ
้
้
่
ิ
�
้
่
่
็
้
่
ู
ั
้
่
�
้
�
ู
ั
้
ุ
่
ตนขึ้นมาจะได้ยนเสยงกรรไกรขึ้องคุณปาดมตดเสอตลอด โดย ... เม้�อพอฟ้ง... พอกพดวา คณปาดมไปสบายแลวลก ที่านไมตอง
่
้
้
่
ุ
้
�
็
้
ู
ุ
้
�
่
่
่
ุ
ั
้
่
้
�
ุ
เฉีพาะก่อนแม่กลบกรงเที่พ คณปาดมจะเรงตดเสอและชุดสวย ๆ เจบอกแลว และเมอเวลาที่พอ ระลกถึงคณปาดม พอจะพดวา คณ
ั
ู
้
ใหแมแบบไมหลบไมนอน เพ้อใหนองสาวม่ชดเกๆ สวยๆ ใส แม ปาดมเปนผูเส่ยสละ ซ้งหายากในปจจบน เกดตวอยางคณปาดม
้
๋
ั
่
ุ
่
้
ั
๋
้
�
้
่
ั
ุ
ั
่
่
่
้
�
ุ
็
้
ิ
ู
็
้
ุ
ั
ั
้
�
้
�
่
ั
จงไดชดสวยๆ กลบหอพกที่โรงพยาบาลศรราชเสมอ เพอน ไวนะลกในการรกพ รกนองและเปนผูเส่ยสละ
ั
้
้
�
่
ิ
�
้
่
่
ุ
่
พยาบาลสาวสวยขึ้องแมจะชอบมาก ๆ แมบอกวา วนรงขึ้นกม คุณพ่อ พ่�โก้ พ่�กิ�ก และ เก๋ ขึ้อให้คุณป้าสู่สุคตินะคะ ได้
่
็
่
ั
่
ุ
�
ุ
ั
่
่
ั
้
่
ุ
่
ั
ิ
ุ
ิ
้
�
๋
�
ิ
่
ุ
เพอนสนที่ขึ้องแมใสชดขึ้องแมไปเที่ยวตอเลยเพราะชอบความเก ยม หวเราะ กบคณปาดบ แม คณลงหมอดษฐ์์ และคณยาย บน
้
้
่
ุ
ุ
�
และที่นสมยขึ้องชดที่คณปาดมตดใหเสมอ แมพดที่กครงดวยรอย สวรรคนะคะ
ั
ู
ั
ั
ุ
์
�
้
ั
่
ั
ยมและเส่ยงหวเราะ ...
ิ
�
�
้
่
�
๋
ที่กครังที่่เก พโก พกิก มาเยยมคณปาดมและคณปาดบที่่ �
ุ
�
�
ุ
�
่
ุ
้
้
ั
่
�
ิ
้
่
�
้
ุ
้
ั
ั
ุ
ั
้
ุ
้
ิ
้
่
่
้
ำ
ุ
้
ิ
บานโคราช ... จะไดยนคณปาที่ั�งสองบนคดถึงแมตลอด... ที่าให ้ ดวยรกและคดถึง พดม และ คณปาดม“ผูม่บญี่คณกบครอบครวเราเสมอ”
ิ
้
ิ
ู
้
�
ั
ุ
่
่
ุ
�
ู
้
�
่
๋
เมอวาน เกและพกกพดพรอมกนเลยวา ปานน แม คณลงหมอ จากหมอวที่รที่คณปาเรยกจนตดปาก และพวกเราหลานๆ บานราชวตร
ิ
�
ั
่�
่
ุ
�
้
่
ดษฐ์ คณปาดม คณปาดบ คงนงคยกนสนกสนานโดยมคณยายนง � ั
์
่
ิ
ุ
้
ั
ั
้
ุ
ุ
�
ั
ุ
ุ
๊
�
้
ยมบนโตะกลมที่เปนโตะที่านขึ้าวประจาที่บานโคราชเพยงแตโตะ ๊
่
็
่
่
่
�
ำ
�
้
๊
ิ
�
้
ุ
่
�
้
้
�
ั
้
้
นไดยายขึ้นไปบนสวรรค์เที่านนเอง...เม�อวานหลังจากที่คณปาดม
่
�
่
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 73
74 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
้
ั
คุําไวัอาลิย
ิ
ั
โดย ดํารง รตุนุพานุช แลิะคุรอบคุรวั
ั
ั
�
้
อาลิยพีดม่ดวัยคุวัาม่รกุแลิะคุดถึึง
ั
ิ
�
่
�
่
�
่
�
�
็
่
พดม พสาวคนโตขึ้องพวกเรา พดมเปนพที่่เส่ยสละและอดที่น
ู
ิ
�
่
ี
้
่
่
ั
อยางยงในการดแลครอบครวขึ้องเรา ผมหางจากพดม ๑๒ ปหรอ
�
ุ
ู
ิ
้
ั
้
็
๑ รอบอาย ในฐ์านะนองเลกผมจ้งไดรบการดแลจากพดมเปนพเศษ
่
�
็
ั
�
ิ
ตงแตไปโรงเรยนอนบาลจนจบมหาวที่ยาลย ยงจาครงไปโรงเรยน
ั
ุ
ำ
่
ั
่
่
ั
�
้
ั
ิ
�
้
ุ
ิ
่
ิ
ิ
อนบาล ที่โรงเรยนนฤมตรวที่ยา ไดชดพเศษกางเกงตดกน ถึอกระดาน
่
ุ
ั
้
่
ั
ั
�
้
�
้
�
่
ั
่
ั
ชนวนที่พดมตดให ไดรบการสงสอนใหประหยด ชวยตวเองและอดที่น
่
�
่
ิ
ำ
ุ
ำ
่
ำ
ิ
ตอความยากลาบาก มวนยในการใชชวต พระคณแหงคาสงสอนแนะนา
่
ั
้
ั
ิ
ุ
้
่
ั
ำ
้
�
ที่าใหใชช่วตอยางมันคงจนที่กวนน่ �
บดน่พดมจากไปแลว ดวยความรกและอาลย ขึ้ออาราธนา
ั
�
้
้
่
�
ั
ั
ั
้
ุ
้
�
้
ั
ุ
คณพระศร่รตนตรย และคณความด่ที่่สรางสมไว ขึ้อไดโปรดประที่าน
พร ใหพดมไปสูสขึ้ต ณ สมปรายภัพดวยเที่อญี่
ิ
ั
่
้
�
่
ุ
้
ิ
ดํารง รตุนุพานุช แลิะคุรอบคุรวั
ั
ั
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 75
76 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
้
ั
คุําไวัอาลิย
�
ำ
ั
โดย พญี่.พวงเพญี่-นพ.สาเนา อาบว
็
ำ
ุ
ึ
ระลิกุถึึงพี�อดม่พร
ุ
ุ
�
่
้
่
้
่
่
้
�
ในความระล้กถึงที่่ม่ตอพอดมพร จาตรงคกล หร้อที่่ขึ้าพเจาเร่ยกโดยยอวา “พ ่ �
�
ุ
์
ี
ั
ั
�
้
ิ
่
่
ุ
�
ึ
้
ุ
์
่�
้
้
็
ดม”นน มจดเรมตนมาตงแตป ๒๕๑๘ ที่ขึ้าพเจาเลอกมาเปนแพที่ยฝกหด และแพที่ยใชที่นที่่�
ั
้
�
้
่
ุ
ั
รพ.นครราชสมา (สวนหมอน)ในสมยโนน หรอรพ.มหาราชนครราชสมาในปจจบนน ในชวงเวลา
ั
่
่
่
ั
้
�
่
้
้
่
ั
�
�
่
ั
้
้
ั
ขึ้องการปฏิบตงานชวงนน นอกจากงานที่โรงพยาบาลแลว ขึ้าพเจายงไดรบโอกาสใหไปตรวจ
ิ
ิ
ั
้
ั
่
้
�
้
ั
ู
้
ั
ิ
�
รกษาผปวยที่คลนก “ที่พยเวชช”ดวย และมโอกาสไดรบประที่านอาหารมอเยนกบสมาชกใน
�
้
่
่
็
ิ
ิ
ิ
ั
็
�
ั
�
ำ
�
ิ
่
�
้
ั
้
ครอบครว “รตนพานช” ซ้งหน้งในสมาชกขึ้องครอบครวน่กค้อ “พอดม” ที่าใหไดรูจกกบพดม
่
ั
้
ุ
�
ั
ั
�
ู
่
�
ี
ั
ตังแตนันมา จากการรูจกเปลยนเปนคุนเคย รก และผกพนซ้งเพิมพนขึ้้นเร้อยในที่ก ๆปที่่ผาน
้
ุ
�
่
�
�
้
ั
ู
็
�
่
�
�
้
ั
ไป จวบจนถึงวนน่ �
ิ
�
�
์
�
็
�
่
้
ั
่
่
็
�
�
ในความที่รงจา “พดม” เปนพสาวที่่ใจด่ กบอารมณด่เปนอยางยง ภัาพที่่ปรากฎขึ้น
ำ
ั
�
่
�
่
�
ี
้
�
ั
้
ุ
่
็
มาที่กครงยามนกถึงจงเปนภัาพขึ้องพสาวที่มใบหนายมละมย แววตาสดใสเปยมดวยความดใจ
่
้
ิ
�
้
้
็
ั
ู้
ั
�
กระตอรอรน ขึ้ณะออกมาต้อนรบผมาเย้อน จากนนพ่�ดมกจะชวนคุยชวนรับประที่านอาหาร
้
้
้
�
ิ
ุ
้
แลกเปลยนมมมองที่เกดขึ้นในสงคมบานเราขึ้ณะนน และการสนที่นากจะจบลงอยางเบกบาน
�
่
่
่
็
ิ
�
ั
�
ั
้
�
้
ั
่
่
ุ
ำ
ำ
์
ำ
็
ใจ ในบางครั�งที่่เราม่ปญี่หา ม่ความที่กขึ้ พดมกจะใหคาปลอบใจ คาแนะนา ความชวยเหล้อ
�
ั
ู
ั
้
แลวปญี่หากจะถึกปดเป�ามลายไป
็
้
่
�
ำ
้
้
ั
การเดนที่างมาถึงจดสดที่ายขึ้องช่วต ที่าใหพดมตองจากไป แตคณความด่ ความรก
ุ
ิ
้
ุ
ุ
ิ
่
ู
ความเมตตาที่่�พดมใหกบขึ้าพเจาและครอบครว จะอย่ในความที่รงจาขึ้องขึ้าพเจาตลอดไป และ
ั
้
�
ำ
้
้
่
ั
้
้
�
ขึ้อใชโอกาสน่กราบขึ้อบพระคณ “พดม”ไวอ่กครังหน้ง �
่
�
�
้
ุ
้
ั
้
ดวยรกและเคารพ
�
ำ
พญี่.พวงเพญี่-นพ.สาเนา อาบว ั
็
ำ
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 77
้
ั
คุําไวัอาลิย
้
้
็
้
็
้
ุ
ุ
โดย นรมล (แดง)เหลกกลา(กฤษณสวรรณ)และนองนองเหลกกลาที่กคน
ิ
่
ั
็
ิ
้
่
้
้
้
่
ุ
้
ั
�
้
ิ
ดวัยรกุแลิะอาลิยคุดถึึง เดนมาสงหนาหองหมอที่หนาบานแลวคณอากเลา
ุ
้
�
�
ิ
ั
่
ั
ุ
ึ
สํานุกุในุบญคุุณ์อยางสดซึ่ึง ประวตหลวงปูขึ้าวใหแดงฟ้ง
ั
้
์
�
ี
ิ
ุ
ั
ิ
็
ุ
คุุณ์พีอดม่พร แลิะคุุณ์หม่อศรพนุธุ จาตุุรงคุกุุลิ “ค่ณอาและพูๆจ๊ะใหค่ว่าม่รักเม่ตตาแกเดกๆที่ก
ุ
่
�
ิ
ตั�งแต่แดงได้ก้าวเขึ้้ามาอยู่ในร่มไม้ชายคาขึ้อง ค่นในบานที่พูยู่เว่ช่ช่”
้
ำ
ุ
ุ
ิ
คุณอาที่ิพย์ คุณอาเป็นคนใจบุญี่สนที่านมากจะใหแดง คณพอดมพรเปดรานเสรมสวย”ที่พยา”ที่าผม
ิ
�
่
้
้
ุ
ิ
้
้
้
็
้
้
้
ำ
็
หงขึ้าวใสบาตรทีุ่กวน ถึาหนาเขึ้าพรรษาก็ตองหงสอง ที่าเลบ แตงหนาและเปนอาจารยสอนเยบเสอผาดวย
่
ุ
่
้
้
็
้
ุ
�
์
ั
ำ
่
ิ
้
หม้อและที่าป�นโตส่งอาหารวัดบงวันละสองเถึา วันพระ และคุณพ�ได้ไปเรยนเพ�มเติมที่�ญี่ป�นเรยนเสริมสวยและ
่
่
่
�
ิ
่
ุ
ั
์
�
คณอากจะไปจาศลที่กครงและยกกณฑิเที่ศนที่ก การจดดอกไม้ คณพจะเปนคนเสยสละให้นองๆเรยน
ุ
่
์
ุ
่
ุ
็
ำ
ั
ุ
่
่
้
็
�
ั
์
้
่
ุ
ั
�
่
์
วนพระ ถึาเขึ้าพรรษากยกกนฑิเที่ศนสองกณฑิเปน สงๆและคณพจะมงมนที่มเที่เอาใจใสกบนองๆมากรก
้
้
่
ั
ุ
ุ
็
่
ั
�
็
ู
ั
์
ั
ั
้
้
ำ
่
้
ประจา และเมตตา กรุณาโอบออมอารเออเฟ้อเผอมาถึงแดง
�
�
�
้
้
�
้
้
ดวยเปนผลบญี่ที่ที่าใหแดงม่วนน แดงขึ้อกราบ
่
ำ
ุ
็
ั
�
่
�
่
ุ
ิ
่
่
่
�
ุ
ุ
้
่
ั
�
ั
ำ
�
่
�
ม่วนน้งหลวงปูขึ้าววดถึากลองเพล แวะมาเยยม ขึ้อบพระคณพมากๆแดงจะไมลมบญี่คณพ จนกวาชวต
่
คณอา แดงขึ้นไปเรยนคณอาขึ้ณะที่คณอากาลงที่าวตร จะหาไม ่
ุ
ั
ำ
ั
ำ
�
ุ
่
ุ
�
้
ุ
ู
้
ุ
ู
่
เชาอย คณอารบลงมาที่ันที่คณอาปผาขึ้าวแล้วกมลง
้
่
่
้
้
ั
กราบอยางนอบนอม สนที่นากนไดประมาณ ๑๐ นาที่่ ม่วันหน้�งคุณหมอศิริพันธ์ุ เดินมาในครัวเห็น
้
่
่
�
ั
่
ั
้
ั
็
้
ู
็
็
ม่นายที่หารแตงตวเตมยศประมาณ ๑๐ นายมากราบ เดกๆนงรอที่านขึ้าวหลงผใหญี่ เสรจงานจากตรวจคนไขึ้ ้
้
ุ
ั
�
ู
่
หลวงปและขึ้อใหหลวงปเปาหวให หลวงปพดภัาษา ที่หองหมอแลว คณพดมตามหาคณหมอใหมาที่านขึ้าว
้
ู
้
่
ู
้
�
�
ุ
ู
�
�
้
้
�
่
้
ู
่
ู
็
ลาววา กเปามงบไดกไปผาตดลาไสมากไมมลม กเปา ดวยกน คณหมอบอกวาที่านไมลง สงสารเดกๆมนคง
ั
้
่
่
้
�
ั
่
ำ
ั
ู
ุ
่
่
้
ู
่
�
ู
็
้
็
ม้งกกตาย นายที่หารจ้งเอาม้อหลวงปูมาลบหวตนเอง หว ตองมารอใหหมอที่านเสรจกอนถึงจะไดที่าน เดกๆ
้
ิ
�
ู
้
่
ั
้
็
ำ
้
ั
็
็
้
ู
่
�
�
�
ู
แลวกที่าอยางนที่กคน สกครกลากลบไป หลวงป บานน่เปนลกหลานที่ั�งนัน ใครนามสกลเหลกกลา คณ
ุ
็
ั
ุ
ุ
้
็
่
ู
�
่
่
ุ
�
ั
่
ุ
็
ั
�
�
่
่
็
้
สนที่นากบคณอาประมาณ ๒๐ นาที่กกลบอดร คณอา อารบเลยงหมด แดงเปนพใหญี่อายุมากกวานองๆที่มา
ุ
่
่
ั
78 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
่
่
ู
้
้
ั
ุ
ั
ั
�
้
็
�
์
่
่
่
อาศยอยบานคณอาสมยนนจะม แดงสมชาย สมนก หรอเปนคนไขึ้ที่ไมมสตางคพอที่จะจายคาหมอและยาได ้
�
้
่
่
่
์
้
ุ
้
ั
ั
สมบตหงส สมฤที่ธิ� หฤที่ยแตว ตุย และเอ่ยด ที่กคนม่
ั
ิ
อาชพตามความสามารถึขึ้องตัวเองหาเล�ยงตวเองได้เมอ วนหน้งม่คนไขึ้ที่องรวงอยางแรง ฐ์านะครอบครว
่
�
่
ั
่
้
้
�
ั
ั
่
้
้
ู
้
ุ
ั
โตขึ้้นเปนผูใหญี่ ่ ยากจนม่ลกสามคน คณหมอถึงกบตองลงมาใหนาเกล้อ
้
้
�
็
ำ
�
้
ำ
�
เอง คณหมอเฝาดคนไขึ้จนนาเกลอหมด ใครมาตามที่าน
้
้
ุ
ู
้
่
พ่�หมอศิริพันธุ์ชอบการเกษตรมาก ซ้�อไร่ไว้ ขึ้้าวก็ไมที่าน เม้�อแน่ใจว่าคนไขึ้ด่ขึ้้�นแล้วกจ่ายยาให้ โดย
็
่
ั
ที่่�อาเภัอขึ้ามที่ะเลสอ เสาร์-อาที่ิตย์ คุณหมอจะชวนคุณ ไมคดสตางค และยงขึ้บรถึไปสงคนไขึ้ที่บานหลกรอย จะ
้
้
ั
ิ
ั
�
่
ำ
่
้
์
�
่
้
ิ
้
ั
ณรงคและแดงไปไรบอยๆ วนไหนม่คนไขึ้ที่่ขึ้ามที่ะเลสอ เปนอยางน่บอยครัง คนไขึ้ที่่มารกษาที่่ที่พยเวชชจงรกพ � ่
�
้
�
็
่
ั
�
ั
่
�
์
่
่
้
์
็
ิ
้
้
ั
ิ
็
กจะใหคนไขึ้รอ พอหองหมอปด คณหมอกจะไปสงคนไขึ้ ้ หมอศรพนธุมาก
ุ
ิ
กลบบานเพราะมดคาและไมมรถึวงกลบขึ้ามที่ะเลสอ
�
ำ
ั
�
่
ิ
ั
้
้
่
็
ิ
้
แลว คณหมอตดตลกบอกคนไขึ้วา เกบคารถึคนละ ๕ ด้วยอานิสงส์แห่งความด่ขึ้องคุณพ่�ที่ั�งสองได้ที่ำา
ุ
่
่
้
่
�
�
ำ
ั
ุ
ุ
ุ
ำ
้
่
้
้
้
้
้
็
ำ
บาที่ที่กคนจะกาเงนไวในมอคนละ ๕ บาที่ พอถึง ไว จงเปนผลบญี่หนนนาสงใหคณพที่งสองนาพาดวง
ุ
ิ
่
�
่
้
๋
ั
ู
ุ
ิ
์
่
ขึ้ามที่ะเลสอ คณหมอกลบชวนที่านกวยเตยวคนละชาม วญี่ญี่าณอันบรสที่ธขึ้องที่านไดสถึตย สถึาพร อยบนสรวง
�
ุ
ิ
ิ
ิ
�
่
ู
�
้
เพราะรวาที่กคนหวโดยใชเงน ๕ บาที่ที่เกบมาจากคนไขึ้ ้ สวรรคชันฟ้้าหลบสบายชัวนรนดร ์
้
ิ
ั
ุ
ิ
ั
�
็
่
ิ
์
่
็
ุ
็
�
้
่
นันเอง ไมไดขึ้อเปนคารถึไวอยางที่่บอก คณหมอจะเปน
�
้
่
ิ
คนเมตตาและสงสารคนมากๆจะมใบสงยาเขึ้ยนตวสแดง นุรม่ลิ (แดง)เหลิกุกุลิา(กุฤษณ์สวัรรณ์)
ั
�
่
่
ั
้
ุ
่
็
้
ุ
่
็
วาฟ้ร่บอยๆ นันหมายถึงวาคนไขึ้เปนพระภักษ สามเณร แลิะนุองนุองเหลิกุกุลิาทกุคุนุ
่
ุ
ิ
้
้
็
�
้
้
่
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 79
รายนุาม่ผู้้้ม่อบพวังหรด
ี
ุ
ิ
ิ
่
แลิะผู้้รวัม่แสดงม่ทตุาจตุ
้
งานบำาเพ็ญี่กุศลสวดพระอภัิธรรมศพ คุณแม่ อุดมพร จาตุรงคกุล
80 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 81
พิธีพระราชทานน้ำาหลวงอาบศพ และสวดพระอภิธรรม วันอาทิตย์ที่ ๑๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๔
82 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
พิธีสวดพระอภิธรรม วันจันทร์ที่ ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๔
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 83
พิธีสวดพระอภิธรรม วันอังคารที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๔
84 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
พิธีพระราชทานเพลิงศพ วันพุธที่ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๔
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 85
86 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 87
ทำาบุญครบ ๑๐๐ วัน ณ วัดบึง วันอาทิตย์ที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๕
88 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
บรรจุอัฐิที่หอสมุดทิพย์ รัตนพานิช วัดบึง วันอาทิตย์ที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๕
ห้องสมุดทองดี-ทิพย์สร้างเป็นมาตานุสรณ์ถวายวัดบึง วัดอารามหลวงเมื่อวันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๙
ด้านในนอกจากเป็นห้องสมุดสำาหรับพระสงฆ์และบุคคลทั่วไปแล้ว ยังเป็นที่เก็บอัฐิตระกูล “รัตนพานิช” และ
“เหล็กกล้า”ซึ่งเป็นนามสกุลเก่าของคุณยาย ทิพย์ รัตนพานิชด้วย
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 89
พิธีลอยอังคาร ณ ปากน้ำา จังหวัดสมุทรปราการ วันอาทิตย์ที่ ๒๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๕
90 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 91
92 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 93
94 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
่
้
่
ู
�
�
คนน่ค้อคนที่่ ไมพดถึงไมได ้
ุ
โดย ขึ้นน
�
้
ั
�
็
็
้
้
่
ั
็
ิ
็
่
้
ที่ศนา เหลกกลา ค้อช้อขึ้องยายนอยขึ้องหนนยายนอยเปน เปนเพอนกบพวกเราเปนระยะๆยายนอยไมเคยปฏิเสธเลย โชคดขึ้อง
ุ
้
้
้
�
ุ
ั
�
้
ุ
้
้
้
ู
็
่
�
ู
่
่
้
ลกสาวคนสดที่องในบรรดาพนองที่เปนผชายลวนที่งหมดแปดคน พวกเราที่่�เวลายายนอยมากรงเที่พ เราจะไดที่านอาหารอรอยไดที่าน
่
้
้
ู
�
้
่
�
้
่
ี
้
้
้
่
�
็
้
ำ
่
้
�
่
็
�
ตอนเดกๆ ยายนอยไดชอวาหลงมาเพราะเปนลกสาวเดยวที่หลงมา แหนมขึ้าวที่อดฝมอยายนอยซงเลยนแบบปาอบพสะใภัที่ที่าขึ้ายได ้
�
่
�
็
ิ
�
้
่
่
่
�
์
่
ู
อยางแที่จรง แตเมอเรมโตเปนสาว คณยายที่พยเหนวาจะอยกบพชาย อยางเหม้อนเปียบและเช้อวาไมม่ใครที่าไดอรอยเที่าน่�อ่กแลว
่
็
ิ
ุ
้
่
ั
่
�
่
้
ำ
ิ
่
้
้
้
่
ิ
�
ั
ุ
�
ที่งหมดแปดคนตอไปคงไมเหมาะเลยพายายนอยมาอยที่บานที่พยเวช หนนเองไดตอบแที่นยายนอยโดยการพายายนอยไปเที่่ยว เรา
่
้
่
�
้
้
่
ู
�
่
ั
้
ุ
่
�
่
่
ั
ุ
็
่
ชด้วยกันต�งแต่ยายน้อยอายยังน้อยหลังจากน�นยายน้อยกมหน้าที่ช่วย พากนไปที่อยุธยายายนอยชอบมาก มความสขึ้ที่ไดไปเที่ยว หนุน
�
�
ั
้
่
ุ
คณยายจดขึ้องใสบาตรที่าบญี่ถึวายพระในวนพระที่กครง หนาที่ สญี่ญี่ากบยายนอยวาหนนจะพายายนอยมาที่านกงแมนาอยธยา หนน
�
ั
ุ
้
่
่
�
ุ
ำ
ั
ั
ั
้
้
้
่
ุ
ุ
ั
ำ
�
ุ
ุ
่
่
ุ
ั
้
่
้
�
์
่
ั
้
ั
�
ำ
ิ
้
ั
ั
้
้
้
ุ
สาคญี่ขึ้องยายนอยคอแบกกณฐ์เที่ศชดใหญี่ไปวดที่กวนพระไมเคย พายายนอยไปที่านรานอาหารแหงหนงซ�งเขึ้าไดเปดนาจากหลงคาให ้
ำ
็
้
่
็
ขึ้าดซงเปนหนาที่ๆยายนอยภัาคภัมใจและเตมใจที่าแมวาขึ้นาดกณฑิ ์ ค่อยๆไหลลงมาเพ�อระบายความร้อนให้คนในร้านไดน�งสบาย ยาย
ำ
่
�
้
้
้
ิ
้
ู
้
ั
�
ั
�
็
่
้
่
ิ
�
่
้
่
็
ำ
้
�
้
้
่
่
ั
ั
เที่ศจะใหญี่กวาตวยายนอยกตาม และเปนการเรมตนที่ยายนอย นอยบอกวาที่าไมรานนฝนตกแตขึ้างนอกยงแดดออกเยนดจงเลย
็
ั
่
้
ุ
่
ำ
้
้
้
้
่
ู
้
ู
่
ุ
็
่
้
ั
้
�
้
�
ุ
้
�
ั
�
�
้
่
�
้
เขึ้าหาธรรมะสะสมบญี่จากนนเรอยมาเปนสงที่ใหยายนอยพดถึงดวย หนนเกบเอามาลอยายนอยจนถึงที่กวนนวายายนอยไมรเหรอวานาที่ � ่
ิ
็
ิ
�
�
ั
้
็
่
็
ิ
้
ำ
ความภัาคภัมใจจนกระที่ังกอนที่่�ยายนอยจะจากไป ตกลงมาเปนนาที่มาจากเจาขึ้องรานเปดใหไหลลงจากหลงคาเปนที่ � ่
่
้
�
้
ู
ั
ั
หวเราะกนตลอดมา
์
ิ
้
ิ
พอเริ�มโตขึ้้�นหลังจากที่่�แม่กลับมาจากเร่ยนที่ำาผมและตัด อ่กที่่หน้งที่่ยายนอยชอบมากค้อพพธภััณฑิสถึานแหงชาต ยาย
ิ
่
�
�
้
้
ิ
ู
้
ิ
ู
�
เสอผาที่่ประเที่ศญี่่ปุน แมไดเอายายนอยมาเปนลกศษยคนแรก แลว นอยเองไมเคยไป ตนตาตนใจกับขึ้าวขึ้องในพิพธภัณฑิ ยายนอยดม ่
�
้
้
์
่
้
�
์
้
้
�
่
�
็
้
ั
�
้
้
้
ิ
ุ
็
�
ุ
ุ
ิ
ิ
ั
้
้
ุ
ในที่่สดแมกไดเปดรานที่พยาเปนรานเสรมสวยรบแตงหนาตดเสอผา ความสขึ้มากสนใจที่กสงที่กอย่างในนนแลวกกลบมาดวยความ
่
้
�
ั
็
ิ
�
ั
ั
้
่
็
้
้
�
�
ั
้
ั
ำ
่
่
้
ุ
ำ
�
้
่
ิ
็
และที่ากจกรรมสอนการตัดเสอที่าผมใหนกเรยนโดยมยายนอยเปน สนกสนาน ขึ้อบอกขึ้อบใจหนุนที่พาไปโดยหนุนเองก็ยงประที่ับใจและ
ุ
้
�
�
่
้
่
้
ม้อขึ้วา ยายนอยเองกรกในอาช่พน่อยากเกงในอาช่พเลยอตสาหะใน ดใจที่ไดมโอกาสพายายนอยไปเที่ยวในที่ๆยายนอยชอบมาจนถึงที่ก
้
็
ั
�
่
่
�
่
้
่
ุ
่
่
การไปขึ้อราเรยนจากคนตางชาตที่เขึ้ามาอยในประเที่ศไที่ยในชวงนน วนน่ �
่
ิ
่
ู
�
�
้
ั
�
่
ำ
ั
�
่
่
้
่
่
็
่
�
้
ั
้
่
่
้
็
ุ
ุ
่
่
่
ั
้
แตในที่สดกกลบมาเรยนกบแมที่ถึอวาไดผลดกวา เพราะชาวต่างชาติ ถึงแมยายนอยไมไดเปนยายแที่ๆขึ้องหนนแตความรกความ
ั
้
้
ุ
�
ั
ั
่
ิ
้
ู
่
ั
ุ
ิ
ุ
่
็
ั
หวงวชา ผกพนไมไดยงหยอนเลย หนนรกคณยายใหญี่ยงไงหนกรกคณยาย
ู
ู
�
็
้
�
ั
ี
ู
ู
ฝม้อการที่าผมสระผมขึ้องยายนอยเปนที่่ถึกใจขึ้องลกคา นอยเหมอนกนกบคณยายที่พย์ เมอยามแก่หนนกดแลอย่างดที่สด
�
็
้
่
ิ
ั
่
้
ุ
้
ุ
ุ
้
ำ
ำ
้
่
้
ั
้
้
่
้
ุ
่
้
ู
�
่
ุ
้
้
็
�
ั
ุ
ั
่
มากมแตคนถึามถึงที่กครงที่เขึ้ารานที่าใหรานขึ้องแมมที่งคณนายและ ยายนอยชอบปลกตนไมออกไปปลกตนไมใหญี่ขึ้างนอกกกลวจะลม
้
้
่
้
�
้
้
�
ั
นางงามมาใชบรการกนแนนขึ้นด ในการจัดงานประกวดทีุ่กครงแม หนนเลยซอตนไมตนเลกๆไวใหที่าเปนสวนในหอง ที่กตนมดอกจรง ิ
่
ุ
ิ
้
็
่
้
้
ั
่
้
้
็
ำ
�
้
ั
้
้
ุ
ั
่
ั
่
�
ำ�
้
ั
้
้
้
และยายนอยจะชวยกนแตงหนาและที่าผมใหนางงามขึ้นเวที่นางงาม เลกๆนารกอยางที่ยายนอยชอบ ยายนอยชอบยาคลที่กบนาโยเกรต
่
้
่
่
ิ
ู
็
้
์
์
ำ
่�
้
็
้
็
ั
้
�
้
ู
้
ู
ุ
ุ
็
็
้
ที่กคนหนาตาจะเหม้อนกนหมดเพราะมาจากรานที่พยาขึ้องเรา หนนกซอมาให้ไมเคยขึ้าดเตมตเยน แถึมยกตเยนเลกๆมาให้ยายนอย
่
ิ
็
ื
้
�
ึ
่
้
้
่
่
“ยายนุอยผู้้ซึ่งไม่่เคุยปฏิิเสธกุารขอคุวัาม่ชวัยเหลิอของพวักุเรา” คอยแชเอาไวที่านในหองไดตลอดเวลา
้
้
ช่วงที่่�หนุนไปเร่ยนกรุงเที่พจะม่บางช่วงที่่�เราไม่ม่แม่บ้าน
แม่เองก็ไมรจะหาใครมาอยเป็นเพ�อนแมจงขึ้อร้องยายน้อยให้มาอย ่ ู
ู
ู
้
่
่
้
้
่
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 95
่
้
่
�
้
ิ
ู
้
้
ุ
่
้
�
้
ั
�
่
�
่
�
่
่
ั
้
้
ุ
่
้
้
�
หลายครงที่หนนซอขึ้นมเอาไวใหยายนอยที่านหรอแมแตกาแฟ้ซองที่ ขึ้องยายนอยที่จดขึ้นอยางสมเกยรตเรยบรอยถึกตองตามประเพณที่ก
็
ั
้
่
ยายนอยชอบแตขึ้องพวกนนกจะหายไปอยางรวดเรวเพราะยายนอย อยางโดยสมบรณ ์
�
ู
้
็
่
่
้
้
้
ุ
้
้
�
ุ
่
้
�
้
ุ
ุ
ุ
้
ำ
เอาขึ้องที่่�หนนซอมาใหไปที่าบญี่หมด หนนบอกยายนอยวาถึาอยาก สดที่ายน่หนนขึ้อกราบลายายนอยขึ้อใหนอยไปด่ม่ความ
่
็
้
้
่
่
้
ั
้
้
้
�
้
็
้
ุ
์
ิ
ำ
็
้
ที่าบญี่กจะตองแบงไวใหตวเองบางแตดวยความดขึ้องยายนอยที่ สขึ้อยบนสวรรค ชาตหนากขึ้อใหยายนอยกลบมาเกดเปนยายนอย
้
ั
ิ
ุ
ู
่
่
่
ำ
้
้
ุ
้
่
ุ
ุ
ตองการจะที่ำานบารงศาสนาถึ้งแมตวเองจะไม่มแรงที่จะไปซ้อเองก็ขึ้อ ขึ้องหนนอกและหนนจะดแลยายนอยใหดกวาน หนนสญี่ญี่านะคะ
ั
่
�
้
ั
ู
�
่
ุ
่
�
ุ
่
่
ุ
ิ
่
�
�
�
้
นาสงที่ตวเองมไปที่าบญี่หรอแมแตในเรองขึ้องเงินถึามเมอไหร่ยาย ยายนอย
ำ
้
้
้
ำ
่
ั
่
้
�
้
่
้
ั
่
�
�
�
้
ุ
�
่
ู
ิ
่
�
้
�
�
�
่
�
่
ั
็
ุ
ำ
้
นอยกจะฝากไปที่าบญี่ที่นนที่นอยเสมอ สงที่ยายนอยตองการที่สด ุ จากุหลิานุทีรกุยายนุอยทีสด
ิ
ั
ู
�
้
ำ
็
้
ิ
ุ
ุ
้
ค้อการสรางกฏิิ กรรมฐ์านซ้งหนนกไดนาเงนยายนอยไปที่่�วดป�าภัผา ขนุุนุ (นุภศรา จาตุุรงคุกุุลิ)
ุ
ำ
ั
้
ั
ู
สงไดเจอกบที่านเจาอาวาสพระมหาธรนารถึ และไดที่าบญี่กบมอโดย
่
่
้
้
้
�
่
่
่
ุ
ิ
้
่
เรยนที่านวามสาวคนนงมจตใจไฝในพระพที่ธศาสนาแต่อายุ ๙๐ กวา ่
่
็
้
แลวไมสามารถึเดนที่างมาที่าไดดวยตวเองได กเลยขึ้อรบหนาที่มา ้
้
ั
้
ำ
ั
ิ
�
้
่
่
้
กุราบลิายายนุอย
็
�
่
่
้
้
ั
้
่
ิ
ุ
ำ
ำ
้
ที่าให ที่านกอนโมที่นาดวย และบอกวาจะนาไปสรางที่วดบานเกด ที่ ่ � ยายนอยคยเกงมากๆคะ ในการเจอกนที่กๆครังจะตองม่เวลาให ้
่
ุ
ั
้
ุ
�
้
่
้
ุ
้
้
้
ั
ั
้
้
�
่
ู
ั
่
่
ตงใจไวอยแลว หนนกลบมาเลาใหยายนอยฟ้ง ยายนอยดใจมาก ถึอวา ่ ยายนอยไมตากวา ๓๐ นาที่่นะคะ ยายนอยจะเลาเร้องการที่าบญี่
ำ
ุ
ำ
�
้
่
�
้
่
่
�
้
�
่
ุ
�
ำ
ั
้
ในช่วตน่ยายนอยไดที่าในสิงที่่ตวเองอยากที่าไดครบที่กอยาง และเคยถึกลอตเตอรไดเงนมาสรางกฏิิกรรมฐ์าน และจะเลาใหฟ้งวา ่
้
ำ
ิ
่
�
ุ
้
่
ั
้
ิ
้
๊
ู
แตละวนที่าอะไรบาง ต่ ๔ ต้นมาเดนจงกลม ใชกิบตดผมนบวาเดน
ิ
้
�
ั
ิ
ั
�
ำ
่
ิ
่
้
ยายนุอยเองถึอวัาม่ชวัตุทีไม่่ลิําบากุจนุกุระทังถึึงวัาระสดทาย ไดกรอบ และเปดวที่ยคูใจฟ้งหลวงตามหาบว ยายนอยจะบอกเสมอ
ิ
ี
้
ี
�
ุ
้
ื
�
่
ิ
ิ
้
�
่
ั
ั
่
้
ุ
์
ั
วาที่กวนอยกบธรรมะ ที่าใหสงบ เยน ไมไปที่กขึ้รอนอะไรกบใคร
่
ุ
ำ
่
็
้
ั
ุ
ั
่
ู
้
้
�
่
กอนที่่ยายนอยจะเส่ย เริมที่่จะม่อาการเจบป�วยแตยายนอย เขึ้า และคยกบตนไมที่่ปลกไว เอาเศษอาหารที่่เหล้อผสมนาไปรดนา ำ �
่
�
้
็
�
้
�
ำ
้
ั
้
�
ู
ุ
�
ั
กยงที่านขึ้าวไดอย่างเอรดอรอย อารมณดพดจาไดและหวเราะ ม ่ ตนไม และเอากลองโยเกรตที่่กนหมดแลว ไปครอบตนไมไวเพ้�อไม ่
์
่
้
ั
็
ู
้
็
่
้
้
ิ
์
้
้
�
้
ิ
้
่
้
ิ
สตสมปชญี่ญี่ะครบถึวน ยายนอยม่หลายคนมาชวยกนดแล พๆที่่อย ู ่ ให้ต้นไม้ร้อน และสอนนัที่ให้ที่ำาสมาธิและสวดมนต์บที่ชินบัญี่ชร
่
�
้
ั
่
�
ั
ู
้
ั
๋
้
ุ
้
่
�
้
๋
�
ิ
ที่่บานที่พยเวชช พตุย พเถึา แตวและอรณ แมวนที่่ยายนอยจากไปก ็ ทีุ่กวันน่�นัที่สวดตลอดเลยนะคะ อ๋อยายน้อยไม่เคยจำาช้�อนัที่ได้
�
�
ั
่
ิ
่
ู
�
ุ
ำ
่
�
บังเอญี่เป็นวันที่หนุนกับพพ่ต้องมาที่าบญี่ใหญี่่ให้บรรพบรุษขึ้องเราที่ � ่ เลยเร่ยกแต แมหมา คะ ยายนอยจากไปแบบไมเจบไมป�วย ไปกบ
ุ
็
่
ั
้
่
่
่
่
่
้
ู
ั
้
ั
้
วดบง โคราขึ้พอดเลยได้มาดแลจดงานให้ยายนอย ยายนอยจากไป ธรรมะจรงๆคะ เม้�อไหร่ที่่�นัที่ไม่ได้ไปโคราชก็จะส่งหมาน้อยเบลล่า
ิ
่
่
่
ั
่
ั
ุ
่
่
อยางมบญี่หลบสบายไมที่รมาน ไมเจบไมปวด หลบไปเฉียๆอย่างสงบ ไปเป็นตัวแที่นให้ยายน้อยหายคิดถึ้ง
็
้
่
่
่
ู
่
�
่
้
ถึอวาในชาตนแมวายายนอยจะไมมครอบครวไมมลกไมมหลานแตก ็ ยายน้อยเองก็เมตตาเบลมากแอบเอากุนเช่ยงให้เบลกินจน
่
่
ิ
้
่
ั
่
่
ู
�
่
ั
็
ิ
�
�
่
�
ุ
่
ถึ้อวาเปนคนโชคด่คนหน้งที่่ไมเคยถึกที่อดที่ิงเลยในช่วต หนนกบพพู ่ เบลตดใจแลววิ�งไปหายายนอยที่กครังที่่หว ถึงแมวาในที่กๆครังจะ
�
�
้
�
ิ
่
้
ิ
้
ุ
้
ุ
โชคดที่ไดกลบไปดแลในเรองการจดงานศพขึ้องยายนอย ยายนอยได ้ ไดฟ้งแตเร้องเดมๆ นที่รูยายนอยตังใจเลามากๆ และนที่เกบบางสิง �
่
�
้
้
่
�
้
ู
ั
้
ั
�
ั
ิ
้
ั
ั
็
่
�
้
้
่
ิ
่
่
�
�
ิ
ั
ั
ั
้
�
่
ั
รบความเมตตาจากที่านเจาคณะจงหวดวดบงและหลวงพสที่ธที่อย ู ่ ที่่ยายนอยเลามาปฏิิบตจนที่กวนน่คะ ่
้
้
ิ
่
ั
ั
ุ
�
�
ุ
ุ
ิ
่
ุ
็
ประจาหองสมดคณยายที่พยขึ้องเรา ที่านเปนธระในการดแลงานศพ
ำ
้
์
ู
่
์
ขึ้อใหยายนอยไปอยบนสรวงสวรรค อยกบธรรมะตลอดไปนะคะ
ู
่
ั
้
ู
้
ั
้
ั
ดวยความเคารพรก และอาลยยง
ิ
�
์
ิ
ั
นลนรตน กฤษศรวนน (นที่ต่) �
ิ
ั
ั
ิ
ิ
96 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
ุ
้
คณยายนอย
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 97
98 | คุณแม่อุดมพร จาตุรงคกุล
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 99
2476-2564 สิริอายุ 97 ปี 6 วัน | 100
The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.
Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search