เลขที่ 7 ม.4_5 เรื่อง การพัฒนาทักษาะการอ่านด้วยกระบวนการคิดวิเคราะห์

รายงาน

เรอ่ื ง การพฒั นาทักษาะการอ่านดว้ ยกระบวนการคิดวิเคราะห์

โดย

นาย นราธปิ ไชยสิทธ์ิ เลขที่ ๓
นาย นริ ัตศยั พานทอง เลขท่ี ๖
นางสาว กัลยาณี เรืองทอง เลขท่ี ๗
นางสาว ณภัสกร หอมชน่ื เลขท่ี ๓๓
นางสาว ระพพี รรณ เพช็ ร ๓๙
ระดับช้นั มัธยมศกึ ษาปที ่ี ๔/๕

รายงานเลม่ นี้เปน็ ส่วนหนงึ่ ของการศึกษาค้นคว้า
วชิ า ท๓๑๑๐๒ ภาษาไทยพื้นฐาน๒
ภาคเรียนท๒ี่ ปีการศึกษา ๒๕๖๔

โรงเรียนมัธยมสวุ ิทยเ์ สรีอนสุ รณ์
สานักงานเขตประเวศ สังกัดกรุงเทพมหานคร

รายงาน

เร่อื ง การพัฒนาทกั ษาะการอ่านด้วยกระบวนการคิดวเิ คราะห์

โดย

นาย นราธปิ ไชยสทิ ธิ์ เลขที่ ๓
นาย นิรตั ศัย พานทอง เลขที่ ๖
นางสาว กลั ยาณี เรอื งทอง เลขท่ี ๗
นางสาว ณภัสกร หอมชน่ื เลขท่ี ๓๓
นางสาว ระพีพรรณ เพ็ชร ๓๙
ระดับชัน้ มธั ยมศกึ ษาปที ี่ ๔/๕

เสนอ
นางสาว พรทิพย์ เอมเจริญ

ก

คานา

รายงานเลม่ น้จี ัดทาขน้ึ เพอื่ เปน็ สว่ นหนึง่ ของวิชาภาษาไทยพืน้ ฐาน ช้นั
มธั ยมศกึ ษาปที ี่ ๔ เพ่ือการพัฒนาทกั ษะกรอ่านด้วยกระบวนการคิดวิเคราะห์

ผูจ้ ัดทาหวังว่า รายงานเล่มนี้จะสามารถพัฒนาการอา่ น การเขยี นและการ
วิเคราะห์ให้กับผูอ้ ่าน หากมีข้อแนะนาหรอื ข้อผดิ พลาดประการใด ผูจ้ ดั ทาขอ
นอ้ มรบั ไวแ้ ละขออภัยมา ณ ท่ีน้อี ยู่

คณะผู้จดั ทา

สารบัญ ข

เร่อื ง หน้า
คานา ก
สารบญั ข
เดก็ ชายทย่ี งั เลวไมพ่ อ ๑
สายลมแห่งการให้อภยั และกอ้ นหนิ แห่งความทรงจา ๒
ศษิ ยท์ ่ีครูไม่ตอ้ งการ ๔
เชือกผกู ช้าง ๖
หนูตกถังข้าวสาร ๗
บรรณานกุ รม ๘

๑

เร่อื งสน้ั

ชื่อเรื่อง เดก็ ชายที่ยังเลวไมพ่ อ

๑. ช่ือผแู้ ต่ง : เอลีน โคลเวน
๒. โครงเรือ่ ง : มีเด็กชายคนหน่ึงช่ือคลาวด์ เขาเป็นเด็กซงึ่ เลวมากจนผู้คนทอ่ี ยไู่ กลและใกลไ้ ด้

ยินถงึ ความซนของเขา คร้ังหน่ึงเมอ่ื มคี ุณย่ามาอยกู่ บั เขาดว้ ยคลาวดจ์ ับกบอว้ นมาไว้บน
เตียงของท่าน และอกี คร้ังหน่ึงเมอ่ื คุณครไู ม่ทันไดม้ องเขากเ็ ลอ่ื นเข็มนาฬิกาของโรงเรียน
ทาให้เดก็ ๆไดก้ ลบั บ้านก่อนเวลาถึง2ช่ัวโมง และมีอกี ทีเ่ ขาเลวมากคอื เขาปีนขึ้นไปบนต้นไม้
ท่สี ูงทีส่ ดุ ในสวนแล้วผูกเสอ้ื เช้ิตตัวท่ีดที ่ีสุดของคณุ พอ่ ไว้บนก่ิงไมท้ ่สี ูงทส่ี ดุ มันจงึ โบกตามลม
ราวกับธง คณุ พอ่ คุณแม่และพีน่ อ้ งของเขาได้ใชท้ ุกวธิ ีทางท่จี ะหยุดความซุกซนของคลาวด์
และทาใหเ้ ขาเปน็ เด็กดขี ึ้นพวกเขาให้เขาอดอาหารและไมใ่ หไ้ ปดลู ะครสัตว์แตม่ นั ก็ไม่เป็น
ผลและวันหนง่ึ ทกุ คนในเมืองต่างไดย้ นิ ถงึ ความซนของคลาวดแ์ ละไมน่ าน ขา่ วก็
แพร่กระจายไปถึงหูแมม่ ดซงึ่ แกท่ ่ีสดุ นา่ เกลยี ดท่ีสดุ และช่ัวร้ายท่สี ุดในอณาจักรก็ทราบขา่ ว
จึงมาหาเดก็ ชายคลาวด์ท่ีบ้านและกจ็ ะมาพาตวั เด็กชายคลาวดไ์ ปทีโ่ รงเรยี นพ่อมดทีม่ แี ต่
เดก็ เลว
๓. ตวั ละคร : เดก็ ชายคลาวด์
ลักษณะภายนอก
-เดก็ ผชู้ าย อายุประมาณ ๗-๑๐ ปี ซกุ ซน
ลกั ษณะภายใน
-นสิ ัยไม่ดี ชอบแกล้งคนอื่น
๔. คณุ ค่า ด้านวรรณศิลป์
-ใช้ภาษาระดบั กนั เองระหวา่ งคนในเมือง
๕. ข้อคดิ : การกล่นั แกลง้ คนอน่ื เปน็ ส่งิ ทไี่ ม่ดี และบางครง้ั การซกุ ซนอาจทาใหเ้ กดิ อันตรายได้
๖. การนาไปใช้ : ควรเช่อื ฟงั การกลา่ วเตอื นของคนอน่ื ไมเ่ ล่นอะไรให้เปน็ ความเสี่ยงตอ่ การ
บาดเจบ็

๒

เรอื่ ง สายลมแห่งการให้อภยั และกอ้ นหนิ แหง่ ความทรงจา

๑. ผแู้ ตง่ : happy day
๒. โครงเรอ่ื ง : มีคน 2 คนเป็นเพ่ือนรกั กันมาก ร่วมเดนิ ทางไปในทะเลทราย… ระหว่างทาง

เกดิ มปี ากเสียงกนั รนุ แรงทะเลาะกนั เพ่อื นคนหน่ึงระงับอารมณ์ไม่อยู่…ตบหน้าอีกฝา่ ย
เพ่ือนท่ถี ูกทาร้าย….เจบ็ ปวด…แตไ่ มเ่ อย่ วาจา…กลบั เขยี นข้อความลงบนผืนทรายว่า
“วนั น…้ี ฉนั ถกู เพือ่ นรักตบหน้า”พวกเขายังคงเดินทางตอ่ ไป…จนกระทัง่ ถึงแหลง่ น้าพวก
เขาก็อาบน้า….เพ่ือนคนท่ีเคยถูกตบหนา้ ไดพ้ ลัดตกแหล่งนา้ จมน้า เพื่อนอกี คนไม่รอช้า
รีบลงไปช่วยทนั ทีคนรอดตาย…ยังคงไมเ่ อย่ วาจา…กลับสลกั ข้อความลงไปบนก้อนหิน
ใหญ่…“วนั น้…ี เพอื่ นรกั ช่วยชีวิตฉนั ไว้”อีกคนไม่เขา้ ใจ…เลยถามว่า “เมือ่ เธอถูกฉันตบหน้า
เธอเขยี นเร่ืองราวลงพนื้ ทราย แลว้ เรือ่ งท่ฉี ันไดช้ ่วยเธอจากการจมนา้ ทาไมจงึ ตอ้ งสลกั บน
ก้อนหิน”อกี คนยม้ิ พราย…กล่าวตอบเมอื่ ถูกคนที่รักทาร้าย…เราควรเขยี นมนั ไว้บนพน้ื
ทรายซ่งึ “สายลมแห่งการให้อภัย” จะทาหน้าทพี่ ัดผา่ น ลบล้างไม่เหลอื ”แต่เมอ่ื มสี ่งิ ที่ดี
มากมายเกิดข้นึ เราควรสลกั ไว้บน “ก้อนหินแหง่ ความทรงจาในหัวใจ” ซ่ึงต่อให้มีสายลม
พดั แรงเพียงใด กไ็ มอ่ าจ ลบลา้ ง ทาลาย

๓. ตวั ละคร : เพอ่ื นคนท่ี๑

ลกั ษณะภายนอก
-เปน็ ผู้หญงิ วา่ ยน้าเป็น
ลกั ษณะภายใน
-อารมณร์ อ้ น รกั เพอ่ื น
เพื่อนคนที่๒
ลกั ษณะภายนอก
-เป็นผู้หญงิ วา่ ยนา้ ไมเ่ ป็น
ลักษณะภายใน
-ใจเยน็ รักเพ่ือน ไม่คอ่ ยพูด

๓

๔. คณุ คา่ ดา้ นวรรณศลิ ป์
-ใชภ้ าษาระดับกนั เองระหวา่ งเพ่ือนกับเพอ่ื น

๕. ขอ้ คดิ : บางทีท่ีเราทะเลาะกนั ทาใหม้ องขา้ มเรอ่ื งดๆี ทีเ่ คยทาใหก้ ันและกนั ไป เรือ่ งร้ายไม่
อาจสาคญั และมีอิทธพิ ลไดห้ ากเราจดจาและให้ความสาคญั แก่เรือ่ งดีๆ

๖. การนาไปใช้ : อยา่ ให้ความใจร้อนมาทาให้เกดิ การทะเลาะกัน มนุษย์เป็นสตั วส์ ังคมตอ้ ง
อาศยั อยู่ร่วมกัน ควรคดิ ก่อนทาเสมอ

๔

ชือ่ เรื่อง ศษิ ยท์ ่คี รไู ม่ตอ้ งการ

๑. ช่ือผแู้ ตง่ : พินิตย์ พนั ธประวัติ
๒. โครงเรอ่ื ง : เดก็ ชายเดช เดชากุล เปน็ นกั เรยี นช้นั ประถมศึกษาปที ี่ 5 เป็นลูกคนเดยี วของผู้

มีอนั จะกนิ คนหน่ึงถกู พอ่ แมต่ ามใจมากเกนิ ไป เดชเป็นเด็กฉลาดแต่เขาไมส่ นใจต่อการ
เรียนขาดเรียนบอ่ ย เอาแตใ่ จตนเอง วนั หนึ่งเดชมาเรียนตามปกติครพู รทิพยจ์ ึงเรยี กเดชมา
พบทโ่ี ตะ๊ หนา้ หอ้ งแต่เดช ไมย่ อมออกมาทาเป็นไม่สนใจตอ่ คาพูดของคุณครแู ละมกี าร
โตต้ อบทาให้ครูไมส่ ามารถข่มใจไดอ้ กี จึงพูดสง่ั สอนเดชอยา่ งโมโห วันร่งุ ข้นึ เดชมาเรียน
เพยี งครึ่งวนั แลว้ กห็ ิ้วกระเป๋าเดินคอตกกลับบ้าน ครูสงั เกตุวา่ ชว่ งนี้เดชมาเรยี นทกุ วันแตง่
กายเรียบร้อยแต่ซมึ เศร้า ครูทาเปน็ ไมส่ นใจเดชจนกระทง่ั ถงึ วนั สอบอา่ นวชิ าภาษาไทยเดช
ก็ขา้ มาจะสอบแต่ครไู มส่ นใจไมพ่ ดู ดว้ ยเขาก็เดินออกไปแลว้ เดินกลับบ้านนา้ ตาซึม วันรงุ่ ข้ึน
เดชไม่มาเรียนหลายวันและครูไดข้ า่ วว่าเดชไม่สบายครจู งึ ไปเยยี่ ม ทีบ่ ้านเดชขอโทษคุณครู
คุณครพู รทิพยใ์ หอ้ ภัยเดชทกุ อย่างเพราะเดชไดป้ รบั ปรงุ ตวั เองจนกลายเป็นคนละคน
๓. ตัวละคร : เด็กชายเดช
ลักษณะภายนอก
-เปน็ เดก็ ผชู้ าย เรยี นอย่ชู ้ันประถมศึกษาปที 5ี่ เปน็ ลูกคนเดยี วของบา้ น บา้ นมีฐานะ แต่
ขาดเรยี นบ่อย
ลกั ษณะภายใน
-เปน็ เดก็ ฉลาด ชอบเอาแต่ใจ ไม่สนใจคาพดู ครู
ครพู รทพิ ย์
ลกั ษณะภายนอก
-เปน็ ผู้หญิง ทาอาชพี เป็นครู
ลักษณะภายใน
-จติ ใจดี ออ่ นโยน รักลูกศิษย์

๕

๔. คณุ คา่ ด้านวรรณศิลป์
-ใชภ้ าษาระดบั กันเองระหวา่ งครกู บั นกั เรียน

๕. ขอ้ คิด : ได้รถู้ ึงความรกั ทค่ี รมู ีตอ่ ลูกศิษยค์ วามอดทนเพื่อใหล้ กู ศิษย์เป็นคนดี คุณครู
ตอ้ งการลกู ศิษยท์ ุกคนขึ้นอยู่ทต่ี วั เราว่าจะทาตวั ให้ครูต้องการหรือ ไม่ตอ้ งการ

๖. การนาไปใช้ : ในเมือ่ เราเลือกที่จะใช้ชีวิตในโรงเรียนแลว้ ก็ควรทาตามกฎระเบียบของ
โรงเรียน เชือ่ ฟังคาส่งั สอนของครู

๖

เร่อื ง เชือกผกู ชา้ ง

๑. ชอื่ ผูแ้ ต่ง : ภาสกร ศรีสุข
๒. โครงเรอ่ื ง : ชายคนหน่ึงเดินผา่ นปางช้างแห่งหนง่ึ พบวา่ มชี ้างโขลงนึงไมไ่ ด้ถูกขงั ไวใ้ นกรง

หรอื โดนโซล่ ่ามแต่อย่างใดแตส่ ง่ิ ทร่ี งั้ พวกมนั เอาไว้ เป็นเพยี งเชอื กเสน้ บางๆ ที่ผูกเอาไวท้ ขี่ า
ขา้ งนงึ ชายคนนัน้ กย็ นื จ้องมองไปที่ชา้ ง ด้วยความอยากรู้ เขากเ็ ดนิ ไปถามควาญชา้ งที่อยู่
บรเิ วณน้ันวา่ ทาไมชา้ งมนั มวั แต่ยืนเฉย ไมค่ ดิ จะหนีไป ควาญช้างจึงตอบมาว่า เมื่อพวก
มนั ยงั แด็ก มนั กถ็ กู มัดด้วยเชอื กขนาดเดยี วกันและดว้ ยอายุเทา่ นน้ั กถ็ ือว่าแนน่ หนาพอแลว้
ต่อมาพวกมันจะโตขึน้ แตเ่ ชอื กบางๆ เส้นนี้ยงั มัดขาพวกมันไวอ้ ยู่ ทาใหพ้ วกมันกย็ งั ไมค่ ิด
จะหนไี ปไหน เพราะใจของพวกมนั เชอื่ ไปแล้ว ว่าเชือกเสน้ บางแคน่ ท้ี าใหห้ นีไปไหนไมไ่ ด้
๓. ตัวละคร : ชายหนุ่ม
ลักษณะภายนอก
-เป็นผู้ชาย
ลักษณะภายใน
-เป็นคนช่างสงสัย อยากรู้อยากเห็น
ควาญช้าง
ลักษณะภายนอก
-เป็นควาญช้าง ดูแลช้างโขลงหน่ึง
ลกั ษณะภายใน
-เปน็ คนรกั ช้าง มีความรู้เร่ืองการดูแล และเช่อื ความเชอ่ื ตา่ งๆ
๔. คุณค่า ดา้ นสงั คม
-สงิ่ ทีค่ วาญชา้ งเล่านนั้ เปน็ ความเชื่อ สาหรับคนเลย้ี งช้าง
๕. ขอ้ คดิ : ไมส่ าคัญว่าปญั หาในโลกใบนจี้ ะกดี กันคุณไวม้ ากน้อยมากแค่ไหน กา้ วเดินต่อไป
ด้วยความเชื่อมัน่ วา่ ส่งิ ทคี่ ุณต้องการจะทามนั เปน็ ไปได้
๖. การนาไปใช้ : อยา่ คดิ ว่าการท่ีมีสงิ่ หนึง่ สิง่ ใดร้ังคุณไว้ไม่ใหค้ ุณทาส่งิ ที่อยากทาน้ันคณุ จะทา
มนั ไม่ได้ อยากทาอะไรก็ลงมอื ทาเลย ดีกว่าไม่ได้ลองทา

๗

เรอ่ื ง หนตู กถงั ขา้ วสาร

๑. ช่ือผแู้ ต่ง : อารีณา กามา
๒. โครงเรอื่ ง : มหี นตู ัวหนงึ่ ไดต้ กลงไปในถงั ขา้ วสาร แต่สิ่งทไ่ี มค่ าดคดิ คอื มนั ดใี จมาก มนั คิด

ว่ามันโชคดีจังทตี่ กลงมา จึงกินข้าวสารนัน้ อยา่ งอมิ่ หนาสาราญ กนิ แลว้ ก็นอน นอนแลว้ ก็
กิน เป็นอยู่อย่างน้หี ลายวัน จนวันหน่งึ ตอนท่ีมันกนิ จนเห็นพนื้ ของถังขา้ วสารแล้ว มันเลย
นึกคิดแตก่ ็เท่านน้ั แตข่ ้าวสารในถังก็ย่วั ยวนเจ้าหนูเหลือเกิน มันจงึ กนิ จนขา้ วสารตอ่ จน
หมดถงั ถงึ ตอนน้ีมันเลยได้รูว้ า่ ไม่สามารถปนี ออกจากถังขา้ วสารได้อีกแลว้ ไมไ่ ด้อกี แลว้
๓. ตวั ละคร : หนูตัวหนึง่
ลกั ษณะภายนอก
-เป็นหนู
ลักษณะภายใน
-โลภมาก
๔. คุณคา่ ดา้ นวรรณศลิ ป์
-ใชภ้ าษาที่เขา้ ใจได้งา่ ยในการเล่าเรอื่ ง
๕. ขอ้ คดิ : การใชช้ ีวิตของเรา แม้ดเู หมือนปกติธรรมดา แตแ่ ท้ทจ่ี ริงมันเต็มไปด้วยกบั ดกั และ
หลุมพลางทแี่ ยบยลเต็มไปหมด
๖. การนาไปใช้ : พอใจในสง่ิ ท่เี รามีหรอื สิ่งที่เราหามาได้ อยา่ เห็นแก่ความโชคท่ที ่ีอยๆู่ เขา้ มา
จนลืมตวั กวา่ กาลงั ทาอะไรอยู่

๘

เอลนี โคลเวน สานกั พมิ พ์ เรจนี า ปีทพ่ี ิมพ์ ๒๕๔๔. เดก็ ชายท่ียังเลวไม่พอ
สืบคน้ เม่ือ ๒๘ กุมภาพนั ธ์ ๒๕๖๕

จาก https://sites.google.com/site/chanrakkarnanmakmakm65555/phasa-
thiy/reuxng-san

happy day สายลมแหง่ การให้อภยั และก้อนหินแห่งความทรงจา.
สืบค้นเมอ่ื ๒๘ กมุ ภาพันธ์ ๒๕๖๕

จาก https://sites.google.com/site/chanrakkarnanmakmakm65555/phasa-
thiy/reuxng-san

พินิตย์ พนั ธประวตั ิ สานกั พิมพ์ โรงพิมพค์ ุรุสภาลาดพรา้ ว ปที ีพ่ ิมพ์ ๒๕๒๕ ศิษย์ทค่ี รไู ม่
ตอ้ งการ สบื คน้ เม่ือ ๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๕

จาก https://sites.google.com/site/chanrakkarnanmakmakm65555/phasa-
thiy/reuxng-san

ภาสกร ศรีสขุ . เชอื กผูกช้าง สืบค้นเมอื่ ๒๘ กมุ ภาพันธ์ ๒๕๖๕
จาก https://inspiring.org/10-inspiration-short-stories/

อารณี า กามา. หนตู กถังข้าวสาร สืบคน้ เมอื่ ๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๕
จาก https://www.gotoknow.org/posts/604930